Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Kalkulator liczb zespolonych – działania na a + bi

Dodawaj, odejmuj, mnóż i dziel liczby zespolone. Wpisz z₁ = a + bi oraz z₂ = c + di, a kalkulator pokaże wynik, moduł, argument i położenie na płaszczyźnie zespolonej.

Dane do obliczenia

Podaj części rzeczywiste i urojone obu liczb. Wynik przelicza się automatycznie po każdej zmianie.
a + bi

Pierwsza liczba: z₁ = a + bi

Druga liczba: z₂ = c + di

Przykład zapisu: dla liczby 3 − 4i wpisz 3 jako część rzeczywistą i −4 jako część urojoną. Możesz użyć kropki albo przecinka dziesiętnego.

Wynik działania

Wynik z = x + yi
—
Moduł |z|
—
Argument arg(z)
—
Postać biegunowa (r, φ)
—
—
—
—

Jak działa kalkulator liczb zespolonych?

Kalkulator wykonuje cztery podstawowe działania na liczbach w postaci algebraicznej a + bi. Wpisujesz osobno część rzeczywistą i urojoną dwóch liczb, wybierasz działanie, a wynik pojawia się automatycznie w tej samej postaci.

Oprócz wyniku otrzymujesz jego moduł, argument główny oraz położenie liczb na płaszczyźnie zespolonej. To pozwala szybko sprawdzić zarówno samo działanie, jak i geometryczną interpretację wyniku.

Wzory: dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie

Dla z₁ = a + bi oraz z₂ = c + di kalkulator korzysta z następujących zależności:

z₁ + z₂ = (a + c) + (b + d)i
z₁ − z₂ = (a − c) + (b − d)i
z₁ · z₂ = (ac − bd) + (ad + bc)i
z₁ / z₂ = [(ac + bd) + (bc − ad)i] / (c² + d²), gdy z₂ ≠ 0

Przykłady działań na liczbach zespolonych

Dodawanie

Zadanie: oblicz (3 + 2i) + (1 − 4i).

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Dodaj części rzeczywiste i urojone osobno:

(3 + 1) + (2 − 4)i = 4 − 2i
Dzielenie

Zadanie: oblicz (2 + 3i) / (1 − i).

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Pomnóż licznik i mianownik przez sprzężenie mianownika:

(2 + 3i)(1 + i) / 2 = −0,5 + 2,5i

Moduł i argument wyniku

Dla wyniku z = x + yi moduł jest równy |z| = √(x² + y²). Geometrycznie jest to odległość punktu (x, y) od początku układu współrzędnych.

Argument jest kątem między dodatnią półosią rzeczywistą a wektorem prowadzącym do punktu z. Kalkulator pokazuje argument główny w zakresie od −π do π (albo odpowiadający mu kąt w stopniach).

Dla z = 0 + 0i argument nie jest określony. W takim przypadku kalkulator pokazuje moduł równy 0 i informację „nieokreślony” zamiast sztucznego kąta 0.

Najczęstsze błędy przy liczbach zespolonych

  • Zapomnienie, że i² = −1 — to najczęstszy błąd przy mnożeniu.
  • Dzielenie bez sprzężenia mianownika — prowadzi do pozostawienia liczby zespolonej w mianowniku.
  • Dzielenie przez 0 + 0i — takie działanie jest niedozwolone i kalkulator je blokuje.
  • Wyznaczanie argumentu zwykłym arctan(y/x) — może dać złą ćwiartkę; potrzebne jest uwzględnienie znaków obu współrzędnych.
  • Traktowanie argumentu zera jako 0 — argument liczby 0 nie jest zdefiniowany.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Jeśli wynik ma bardzo małą część rzeczywistą lub urojoną, nie musi to oznaczać zera. Kalkulator zachowuje pełną precyzję wewnętrzną, a dla wartości mniejszych niż wybrana dokładność może użyć zapisu wykładniczego zamiast zaokrąglać poprawny wynik do 0.

Co sprawdzić dalej?

FAQ - kalkulator działań na liczbach zespolonych

Dodaj osobno części rzeczywiste i osobno części urojone: (a+bi)+(c+di)=(a+c)+(b+d)i.

Odejmij osobno części rzeczywiste i urojone: (a+bi)-(c+di)=(a-c)+(b-d)i.

Pomnóż nawiasy jak w algebrze i pamiętaj, że i²=-1. Wynik ma postać (ac-bd)+(ad+bc)i.

Pomnóż licznik i mianownik przez sprzężenie mianownika, a potem uprość wynik do postaci a+bi.

Sprzężenie zmienia znak części urojonej. Dla z=a+bi otrzymujesz z z kreską = a-bi.

Dla z=a+bi moduł to |z|=√(a²+b²), czyli odległość punktu od początku płaszczyzny zespolonej.

Argument jest kątem liczby z osią rzeczywistą. Trzeba uwzględnić znaki części rzeczywistej i urojonej.

Postać algebraiczna a+bi jest najwygodniejsza przy dodawaniu, odejmowaniu, mnożeniu, dzieleniu i prostych równaniach.

Tak, po dodawaniu, odejmowaniu, mnożeniu i dzieleniu przez liczbę różną od zera wynik nadal ma postać a+bi.

Ostatnia aktualizacja: 24.09.2026