Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter poglądowy. Dokładamy wszelkich starań, by były poprawne, ale zawsze weryfikuj je z fachowcem.

Przejdź do treści

Tablica dynamiki i zasad Newtona

Najważniejsze wzory z dynamiki: zasady Newtona, siła wypadkowa, tarcie, równia pochyła, grawitacja, pęd, zderzenia i moment siły w jednej uporządkowanej tablicy.

Najważniejsze wzory z dynamiki

Ta tablica dynamiki i zasad Newtona zbiera wzory, które najczęściej pojawiają się w zadaniach typu „jak obliczyć siłę wypadkową”, „kiedy ciało ruszy”, „jak policzyć tarcie na równi”, „czym różni się akcja i reakcja” albo „jak rozwiązać zadanie z pędu i zderzenia”. Przy każdym wzorze znajdziesz krótkie zastosowanie i link do kalkulatora, w którym można od razu podstawić dane.

Wpisz fragment tematu albo symbol, np. F=ma, μN, p=mv, M=Fr.
Dział Wzór / zasada Co oznacza? Kiedy użyć? Pomocny kalkulator
I zasada NewtonaFwyp = 0 ⇒ a = 0spoczynek albo ruch jednostajnygdy siły się równoważąI zasada Newtona
II zasada NewtonaFwyp = m · azwiązek siły z przyspieszeniemgdy ciało przyspiesza lub hamujeII zasada Newtona
III zasada NewtonaF12 = -F21siły wzajemnego oddziaływaniagdy dwa ciała działają na siebieIII zasada Newtona
CiężarFg = m · gsiłę ciężkościgdy ciało znajduje się w polu grawitacyjnymgrawitacja i ciężar
NaciskN = m · g lub N = m · g · cosαsiłę nacisku na podłożena poziomie lub równi pochyłejrównia pochyła
Tarcie statyczneFs,max = μs · Nmaksymalną siłę tarcia spoczynkowegogdy sprawdzasz, czy ciało ruszytarcie
Tarcie kinetyczneFk = μk · Ntarcie podczas ruchugdy ciało już się ślizgatarcie
Równia pochyłaF = m · g · sinαskładową ciężaru wzdłuż równigdy ciało może zsuwać się po pochylnirównia pochyła
Równia pochyłaN = m · g · cosαnacisk na równięgdy liczysz tarcie na pochylnirównia pochyła
Kąt granicznytanα = μwarunek ruszenia bez siły zewnętrznejgdy pytanie brzmi: „czy klocek zjedzie?”tarcie
GrawitacjaF = G · m₁ · m₂ / r²siłę przyciągania grawitacyjnegogdy oddziałują dwie masygrawitacja i ciężar
Pędp = m · vpęd ciaław zadaniach o zderzeniach i odbiciachpęd i impuls
Impuls siłyJ = F · Δt = Δpzmianę pędu wywołaną siłągdy działa siła przez krótki czaspęd i impuls
Zachowanie pędum₁v₁ + m₂v₂ = m₁v₁′ + m₂v₂′sumę pędów przed i pogdy układ jest izolowanyzderzenia
Zderzenie niesprężystev = (m₁v₁ + m₂v₂)/(m₁+m₂)wspólną prędkość po sklejeniugdy ciała po zderzeniu poruszają się razemzderzenia
Moment siłyM = F · rzdolność siły do obracania ciałagdy siła działa w pewnej odległości od osimoment siły
DźwigniaF₁r₁ = F₂r₂warunek równowagi dźwignigdy porównujesz dwie strony dźwignidźwignia
PracaW = F · s · cosθpracę siłygdy siła powoduje przesunięciepraca, moc i energia
EnergiaEk = m·v²/2, Ep = mghenergię ruchu i położeniagdy zadanie można rozwiązać z energiienergia kinetyczna i potencjalna
Skopiowano.

Jak rozwiązywać zadania z dynamiki?

Narysuj ciało i wszystkie siły. W dynamice najważniejszy jest schemat sił: ciężar, nacisk, tarcie, siła ciągu, opór, naciąg linki albo reakcja podłoża. Bez tego łatwo pomylić siły działające na różne obiekty.
Wybierz oś zgodną z ruchem. Na równi pochyłej oś zwykle prowadzi wzdłuż równi, a druga prostopadle do powierzchni. Dzięki temu składowe ciężaru mg sinα i mg cosα od razu trafiają w odpowiednie równania.
Zapisz równanie wypadkowej siły. Jeżeli ciało ma przyspieszenie, użyj Fwyp = m·a. Jeżeli nie przyspiesza, siły w danej osi się równoważą. W zadaniach z pędem częściej patrzysz na cały układ niż na pojedyncze siły.

Symbole i jednostki w dynamice

SymbolZnaczenieJednostkaNajczęstszy kontekst
FsiłaNciągnięcie, pchanie, opór, tarcie
Fwypsiła wypadkowaNsuma sił w wybranej osi
mmasakgII zasada Newtona, ciężar, pęd
aprzyspieszeniem/s²skutek działania siły wypadkowej
Nnacisk / reakcja podłożaNtarcie, równia pochyła, podłoże
μwspółczynnik tarciabez jednostkitarcie statyczne i kinetyczne
ppędkg·m/szderzenia, odbicia, impuls
Jimpuls siłyN·skrótkotrwałe działanie siły
Mmoment siłyN·mdźwignia, obrót, statyka
Gstała grawitacjiN·m²/kg²prawo powszechnego ciążenia

Wskazówka od KalkulatorXXL

W zadaniach z zasad Newtona nie zaczynaj od podstawiania do wzoru. Najpierw odpowiedz na pytanie: na które ciało działają siły? Siły akcji i reakcji mają taką samą wartość, ale działają na różne ciała, więc nie kasują się w równaniu jednego obiektu.

Trzy zasady Newtona – szybkie porównanie

ZasadaNajkrótszy sensTypowe pytaniePułapka
I zasadagdy Fwyp=0, nie ma przyspieszeniaczy ciało może poruszać się ze stałą prędkością?mylenie braku siły z brakiem ruchu
II zasadasiła wypadkowa nadaje przyspieszeniejak obliczyć przyspieszenie z siły i masy?pominięcie tarcia lub złe znaki sił
III zasadaoddziaływania występują paramijaka jest siła reakcji?uznanie, że para sił działa na to samo ciało

Do zadań porównawczych możesz użyć kolejno kalkulatorów: I zasady Newtona, II zasady Newtona oraz III zasady Newtona.

Tarcie i równia pochyła – najczęstsze miejsce pomyłek

Tarcie statyczne nie zawsze ma wartość maksymalną

W zadaniu „czy skrzynia ruszy?” najpierw liczysz maksymalne tarcie statyczne Fs,maxsN. Rzeczywiste tarcie statyczne przyjmuje taką wartość, jaka jest potrzebna do utrzymania spoczynku, ale nie większą niż maksimum. Dopiero gdy siła próbująca ruszyć ciało przekroczy tę granicę, ciało zaczyna się ślizgać.

Na równi osie obracają się razem z powierzchnią

W zadaniach z równi pochyłej nie rozkładasz ciężaru na poziom i pion, tylko na kierunek równoległy i prostopadły do równi. Dlatego wzdłuż równi pojawia się mg sinα, a nacisk często wynosi mg cosα. Pełne podstawienie liczb zrobisz w kalkulatorze równi pochyłej.

Przykłady użycia wzorów z tablicy

Przykład 1: II zasada Newtona

Dane: m = 5 kg, F = 20 N.

Wzór: a = F/m.

Obliczenie: a = 20/5 = 4 m/s².

Wynik: ciało przyspiesza z wartością 4 m/s².

Przykład 2: tarcie kinetyczne

Dane: μk = 0,3, N = 100 N.

Wzór: Fk = μk·N.

Obliczenie: Fk = 0,3 · 100 = 30 N.

Wynik: tarcie podczas ruchu wynosi 30 N.

Przykład 3: pęd

Dane: m = 2 kg, v = 6 m/s.

Wzór: p = m·v.

Obliczenie: p = 2 · 6 = 12 kg·m/s.

Wynik: pęd ciała wynosi 12 kg·m/s.

Pęd, impuls i zderzenia – kiedy nie wystarczy F=m·a?

W zderzeniach siły mogą być bardzo duże, ale działają krótko. Dlatego zamiast liczyć szczegółowy przebieg siły w czasie, często korzysta się z pędu i impulsu. Wzór J = F·Δt = Δp pomaga zrozumieć, dlaczego wydłużenie czasu kontaktu zmniejsza średnią siłę, na przykład przy poduszce powietrznej albo materacu gimnastycznym. Jeśli w zadaniu pojawia się zdanie „ciała zderzyły się i poruszają razem”, zwykle chodzi o zderzenie całkowicie niesprężyste i zachowanie pędu. Do takich obliczeń przyda się kalkulator zderzeń i zachowania pędu.

Moment siły: dynamika to nie tylko ruch po prostej

Gdy siła może obracać ciało, ważna jest nie tylko jej wartość, ale też odległość od osi obrotu. Dlatego w zadaniach z dźwignią używa się momentu siły M=F·r. Mała siła przy dużym ramieniu może równoważyć dużą siłę przy krótkim ramieniu. To tłumaczy działanie klucza do śrub, huśtawki, łomu i nożyczek. Jeśli szukasz frazy „jak obliczyć ramię siły” albo „warunek równowagi dźwigni”, przejdź do kalkulatora momentu siły i dźwigni. Jeśli moment masz już obliczony w N·m i potrzebujesz wartości z dokumentacji amerykańskiej, przejdź do przelicznika Nm na lb-ft, kgf·m i lb-in.

Najczęstsze błędy przy wzorach z dynamiki

Dodawanie wartości bez znaków

Jeżeli jedna siła działa w prawo, a druga w lewo, nie można ich po prostu dodać jako dodatnich liczb. Najpierw ustal zwrot dodatni osi, a potem zapisuj siły ze znakami.

Mylenie ciężaru z masą

Masa jest w kilogramach, a ciężar w niutonach. Wzór Fg=m·g pozwala przejść od masy do siły ciężkości.

Złe rozpoznanie sił akcji i reakcji

Siły akcji i reakcji działają na różne ciała. Nie równoważą się w równaniu jednego ciała, mimo że mają taką samą wartość i przeciwne zwroty.

Tarcie statyczne traktowane jak kinetyczne

Tarcie statyczne dopasowuje się do sytuacji do pewnej granicy, a tarcie kinetyczne opisuje ślizganie. W wielu zadaniach trzeba najpierw sprawdzić, czy ciało w ogóle ruszy.

Co dalej policzyć?

Po przejrzeniu tablicy możesz przejść do konkretnych narzędzi. Do siły i przyspieszenia użyj kalkulatora II zasady Newtona, do zadań z oporem ruchu kalkulatora tarcia, a do pochyłej powierzchni kalkulatora równi pochyłej. Jeśli zadanie dotyczy zderzeń, zacznij od pędu i impulsu, a potem przejdź do zderzeń i zachowania pędu.

Dynamika w akademii fizyki

Ta tablica należy do Akademii fizyki KalkulatorXXL, która prowadzi przez cały dział od kinematyki do hydrostatyki. Po wzorach z zasad Newtona możesz przejść do poradnika jak rozwiązywać zadania z zasad Newtona albo wrócić do głównej mapy nauki, żeby dobrać kalkulator do konkretnego typu zadania.

Tablica dynamiki i zasad Newtona

Najważniejsze wzory: Fwyp=0, Fwyp=m·a, F12=-F21, Fg=m·g, Fs,max=μsN, Fk=μkN, F∥=mg sinα, N=mg cosα, p=m·v, J=F·Δt=Δp, M=F·r.

Wygenerowano: kalkulatorxxl.pl

FAQ – tablica dynamiki i zasad Newtona

Najczęściej używa się Fwyp=m·a, Fg=m·g, Fs=μN, p=m·v, J=F·Δt oraz M=F·r.

II zasadę Newtona stosuje się wtedy, gdy siła wypadkowa nadaje ciału przyspieszenie.

Oznacza, że siły się równoważą, a ciało nie ma przyspieszenia. Może spoczywać albo poruszać się ruchem jednostajnym.

Nie w równaniu jednego ciała, ponieważ działają na różne ciała. Mają taką samą wartość i przeciwne zwroty.

Ciężar oblicza się ze wzoru Fg=m·g, gdzie m to masa, a g to przyspieszenie grawitacyjne.

Tarcie kinetyczne oblicza się ze wzoru Fk=μk·N, gdzie N jest naciskiem na podłoże.

Trzeba porównać siłę próbującą ruszyć ciało z maksymalnym tarciem statycznym Fs,max=μs·N.

Wzdłuż równi działa składowa ciężaru mg·sinα, a prostopadle do równi zwykle mg·cosα.

Współczynnik tarcia opisuje, jak silnie powierzchnie utrudniają ruch lub rozpoczęcie ruchu. Nie ma jednostki.

Pęd oblicza się ze wzoru p=m·v. Jednostką pędu jest kg·m/s.

Impuls siły to iloczyn siły i czasu jej działania. Jest równy zmianie pędu.

Zasadę zachowania pędu stosuje się w układach, w których nie działa istotna siła zewnętrzna.

Moment siły oblicza się ze wzoru M=F·r, gdzie r jest ramieniem siły.

Masa jest ilością materii i podaje się ją w kg, a ciężar jest siłą grawitacji i podaje się go w N.

Tablica pomaga wybrać wzór, ale trzeba jeszcze poprawnie narysować siły, dobrać oś i pilnować znaków.