Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Amplituda i przesunięcie funkcji sinus - kalkulator

Wpisz parametry funkcji f(x)=A·sin(kx+p)+q. Oblicz amplitudę, okres, przesunięcie poziome, oś środkową, minimum, maksimum i zbiór wartości, a potem zobacz dokładnie, skąd biorą się wzory.

Dane do funkcji A·sin(kx+p)+q

sinus

Możesz wpisywać liczby dziesiętne i ułamki. W trybie radianów w polu p możesz też użyć zapisu pi, pi/2, -3pi/4 lub symbolu π.

Wpływa na amplitudę i ewentualne odbicie wykresu.
Wpływa na okres i poziome rozciągnięcie wykresu.
Jest wewnątrz sinusa; przesunięcie poziome wynosi -p/k.
Dla zwykłej sinusoidy wyznacza oś środkową y=q.
Ważne: gdy wybierzesz stopnie, wpisz p jako liczbę stopni, np. 90. Zapis pi/2 jest przeznaczony dla trybu radianów.

Wynik

Postać funkcji
—
Amplituda
—
Okres podstawowy
—
Przesunięcie poziome
—
Składnik fazowy p
—
Oś środkowa
—
Zbiór wartości
—
Minimum
—
Maksimum
—
Interpretacja:
—
Wpisz dane, aby zobaczyć wynik.

Jak powstał wynik?

    Masz parametry sinusa? Policz kolejny krok

    Po odczytaniu amplitudy, okresu i przesunięcia możesz przejść do zadania odwrotnego, samej fazy, okresu albo odczytu parametrów bezpośrednio z wykresu.

    Na czym polega problem matematyczny z amplitudą i przesunięciem sinusa?

    Zadanie polega na rozpoznaniu, jak współczynniki w funkcji f(x)=A·sin(kx+p)+q zmieniają podstawowy wykres y=sin x. Nie wystarczy odczytać czterech liczb. Trzeba wiedzieć, która z nich odpowiada za zmianę pionową, która za zmianę poziomą oraz dlaczego składnik p nie jest bezpośrednio przesunięciem wykresu.

    Najważniejszy krok dotyczy argumentu sinusa. Wyrażenie kx+p można wyłączyć przed nawias:

    kx+p = k(x+p/k) = k(x-(-p/k))

    Stąd rzeczywiste przesunięcie poziome wynosi h=-p/k. To właśnie znak minus jest częstym źródłem błędów. Dla przykładu sin(2x-π/2) zapisujemy jako sin(2(x-π/4)), więc wykres jest przesunięty w prawo o π/4, a nie o π/2.

    Drugi problem to odróżnienie amplitudy od maksimum. Amplituda wynosi |A|, czyli odległość od osi środkowej y=q do maksimum lub minimum. Maksymalna wartość funkcji to natomiast q+|A|, a minimalna q-|A|. Jeżeli A jest ujemne, wykres jest dodatkowo odbity względem osi środkowej, ale amplituda nadal pozostaje dodatnia.

    W zapisie spotykanym w podręcznikach funkcja może mieć postać a·sin(bx+c)+d. To ten sam problem: a=A, b=k, c=p, d=q.

    Co oznaczają A, k, p i q?

    ParametrCo zmienia?Wzór / wniosekTypowy błąd
    Askalę pionową i ewentualne odbicieamplituda = |A|uznanie ujemnego A za ujemną amplitudę
    kskalę poziomą i długość cykluT=2π/|k| lub 360°/|k|liczenie okresu z A
    ppołożenie wewnątrz argumentuh=-p/kprzyjęcie h=p
    qprzesunięcie pionoweoś środkowa y=qmylenie q z amplitudą

    Dla ucznia - jak rozwiązać zadanie krok po kroku?

    Najbezpieczniej rozwiązywać każde zadanie w tej samej kolejności. Weźmy funkcję f(x)=-3sin(2x-π/2)+1.

    Krok 1Odczytaj współczynniki.
    A=-3, k=2, p=-π/2, q=1. Nie wykonuj jeszcze żadnego przesunięcia „na oko”.
    Krok 2Policz amplitudę.
    |A|=|-3|=3. Minus przy A oznacza odbicie wykresu, ale amplituda to dodatnia liczba 3.
    Krok 3Policz okres.
    T=2π/|2|=π. Oznacza to, że pełny cykl zajmuje na osi x długość π.
    Krok 4Policz przesunięcie poziome.
    h=-p/k=-(-π/2)/2=π/4. Dodatnie h oznacza przesunięcie w prawo o π/4.
    Krok 5Znajdź oś środkową.
    q=1, więc oś środkowa ma równanie y=1.
    Krok 6Znajdź minimum i maksimum.
    1-3=-2 oraz 1+3=4, więc zbiór wartości to [-2,4].
    Odpowiedź: amplituda 3, okres π, przesunięcie w prawo o π/4, oś y=1, zbiór wartości [-2,4].

    Jeśli masz problem z samą fazą i znakiem przesunięcia, osobno przećwicz fazę i przesunięcie fazowe. W tym kalkulatorze skupiamy się przede wszystkim na pełnym odczycie parametrów funkcji sinus.

    Jak obliczyć amplitudę, okres i zbiór wartości funkcji sinus?

    Dla właściwej sinusoidy, czyli gdy A≠0 i k≠0, używamy trzech podstawowych zależności:

    AAmplituda
    |A|
    TOkres
    2π/|k|
    WZbiór wartości
    [q-|A|, q+|A|]

    Dla przykładu f(x)=4sin(3x)-2 amplituda wynosi 4, okres 2π/3, oś środkowa to y=-2, minimum wynosi -6, a maksimum 2.

    Jeżeli w zadaniu potrzebujesz wartości sinusa dla konkretnego kąta, a nie parametrów całej funkcji, skorzystaj z kalkulatora wartości sin, cos, tan i cot. Podstawowe kąty i zamianę stopni na radiany znajdziesz też w tablicy trygonometrycznej.

    Przesunięcie sinusa: dlaczego nie wystarczy odczytać p?

    W funkcji sin(kx+p) parametr p jest częścią argumentu, natomiast przesunięcie wykresu na osi x wynosi -p/k. Jeśli k=1, łatwo tego nie zauważyć, bo wtedy przesunięcie jest po prostu -p. Przy k różnym od 1 trzeba jednak najpierw wyłączyć k przed nawias.

    sin(4x+2) = sin(4(x+0,5)) = sin(4(x-(-0,5)))

    W tym przykładzie wykres przesuwa się o 0,5 w lewo. Znak w nawiasie działa odwrotnie: zapis x+0,5 oznacza przesunięcie w lewo, a x-0,5 w prawo.

    Więcej o samych przekształceniach wykresów i funkcjach znajdziesz w poradniku funkcji trygonometrycznych krok po kroku oraz w Akademii funkcji, wykresów i analizy funkcji.

    Co się dzieje, gdy A=0 albo k=0?

    To ważny przypadek brzegowy. Jeśli A=0, cały składnik sinusoidalny znika i funkcja ma postać f(x)=q. Jeśli k=0, argument sinusa nie zależy od x, więc funkcja także jest stała: f(x)=A·sin(p)+q.

    Funkcja stała nie ma jednego najmniejszego dodatniego okresu podstawowego: każda dodatnia liczba może być jej okresem. Dlatego kalkulator nie stosuje wtedy mechanicznie wzoru 2π/|k| i nie pokazuje sztucznego przedziału [q-|A|,q+|A|]. Zamiast tego oblicza rzeczywistą stałą wartość funkcji i zwraca jednoelementowy zbiór wartości.

    To rozróżnienie jest szczególnie ważne w zadaniach, w których trzeba nie tylko podstawić wzór, ale też poprawnie zinterpretować funkcję.

    Ciekawostka

    Dwa wykresy mogą mieć tę samą amplitudę, ale zupełnie inne położenie. Funkcje 3sin x i 3sin x+100 mają amplitudę 3, choć ich osie środkowe leżą odpowiednio na y=0 i y=100. Amplituda mierzy wychylenie od osi środkowej, a nie „wysokość” wykresu względem osi OX.

    Najczęstsze błędy w zadaniach z funkcją sinus

    • Amplituda z minusem: dla A=-5 amplituda wynosi 5, nie -5.
    • Okres liczony z A: okres zależy od |k|, nie od amplitudy.
    • Przesunięcie równe p: poprawny wzór to h=-p/k.
    • Mylenie amplitudy z maksimum: maksimum wynosi q+|A|.
    • Ignorowanie przypadku stałego: A=0 lub k=0 zmienia charakter funkcji.
    • Mieszanie stopni i radianów: p musi być podane w tej samej jednostce, w której interpretujesz argument.

    Wskazówka od KalkulatorXXL

    W zeszycie zapisuj parametry w stałej kolejności: A → amplituda, k → okres, p → przesunięcie -p/k, q → oś środkowa. Dopiero na końcu policz minimum i maksimum. Taki schemat ogranicza pomyłki ze znakiem i pozwala szybko sprawdzić gotowy wynik.

    3 krótkie zadania do samodzielnego policzenia

    Wpisz odpowiedź i kliknij Oblicz. Wynik nie jest pokazany przed próbą.

    Zadanie 1 - amplituda

    Dla f(x)=-4sin(2x)+1 podaj amplitudę.

    Zadanie 2 - przesunięcie

    Dla f(x)=2sin(5x+1) podaj przesunięcie h=-p/k.

    Zadanie 3 - maksimum

    Dla f(x)=3sin(x)-2 podaj maksymalną wartość funkcji.

    FAQ - amplituda, okres i przesunięcie funkcji sinus

    Dla f(x)=A·sin(kx+p)+q amplituda wynosi |A|. Jeśli A=-4, amplituda wynosi 4.

    W radianach okres wynosi T=2π/|k|. W stopniach jest to 360°/|k|.

    Dla A·sin(kx+p)+q przesunięcie poziome wynosi h=-p/k, o ile k jest różne od zera.

    Ponieważ kx+p=k(x+p/k). Po zapisaniu argumentu jako k(x-h) otrzymujemy h=-p/k.

    Dla właściwej sinusoidy q wyznacza oś środkową y=q i przesuwa cały wykres pionowo.

    Minimum wynosi q-|A|, a maksimum q+|A|.

    Jeżeli A i k są różne od zera, zbiór wartości wynosi [q-|A|, q+|A|].

    Nie. Amplituda jest wartością |A|. Ujemne A oznacza odbicie wykresu względem osi środkowej.

    Funkcja staje się stała: f(x)=q. Nie ma wtedy sinusoidalnych wahań ani okresu podstawowego.

    Argument sinusa nie zależy od x, więc funkcja jest stała i ma wartość A·sin(p)+q.

    Nie zmienia długości okresu, ponieważ we wzorze używamy |k|. Znak k wpływa jednak na sposób zapisu i orientację fazy.

    Dla argumentu podawanego w stopniach użyj T=360°/|k|.

    Tak. To ta sama postać z innymi literami: a odpowiada A, b odpowiada k, c odpowiada p, a d odpowiada q.

    Dla niezerowej amplitudy i k różnego od zera oś środkowa ma równanie y=q.

    W trybie radianów w polu p można wpisać pi/2, π/2, -pi/4 albo -3pi/4.

    Amplitudę odczytuje się jako połowę różnicy maksimum i minimum, a okres jako odległość na osi x między dwoma odpowiadającymi sobie punktami kolejnych cykli.

    Ostatnia aktualizacja: 29.09.2026