Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter poglądowy. Dokładamy wszelkich starań, by były poprawne, ale zawsze weryfikuj je z fachowcem.

Przejdź do treści

Kalkulator fazy i przesunięcia fazowego

Oblicz fazę znormalizowaną, przesunięcie poziome, różnicę faz, okres oraz parametry funkcji sinus lub cosinus. Kalkulator poprawnie obsługuje także szczególne przypadki k = 0 i A = 0.

Trygonometria i fale

Parametry funkcji A·sin(kx+φ)+q

Współczynnik k musi być zgodny z jednostką fazy: dla radianów k·x jest w radianach, a dla stopni w stopniach.

Dla k = 0 argument nie zmienia się z x, dlatego wzorów -φ/k i T = pełny cykl/|k| nie stosujemy.
Porównanie zakłada tę samą jednostkę fazy i ten sam współczynnik k.

Wynik

Przesunięcie poziome
Wzór funkcji
Faza znormalizowana
Różnica faz
Okres i odwrotność okresu
Amplituda i oś środkowa

Rozwiązanie krok po kroku

Sprawdź kolejne obliczenia

Po wyznaczeniu fazy możesz przejść do okresu, amplitudy, wartości funkcji albo zbudować pełny wzór fali. Dzięki temu nie kończysz na jednym parametrze, tylko możesz sprawdzić cały przebieg.

Co oznacza faza i przesunięcie fazowe?

W funkcji f(x)=A·sin(kx+φ)+q albo A·cos(kx+φ)+q wyrażenie kx+φ jest argumentem funkcji trygonometrycznej. Parametr φ opisuje fazę początkową, natomiast współczynnik k mówi, jak szybko argument zmienia się wraz z x.

Dla k ≠ 0 zapis można przekształcić do postaci k(x−x0), gdzie x0=−φ/k. To właśnie przesunięcie poziome wykresu. Dodatni wynik oznacza przesunięcie w prawo, a ujemny w lewo.

Faza jest wielkością cykliczną. W radianach wartości różniące się o 2π opisują tę samą fazę cyklu, a w stopniach odpowiednikiem pełnego cyklu jest 360°.

Wzory używane w kalkulatorze

Faza chwilowa

θ(x) = kx + φ

Argument funkcji dla wybranego x.

Przesunięcie poziome

xshift = −φ/k

Wzór obowiązuje dla k ≠ 0.

Różnica faz

Δφ = φ − φref

Porównanie faz przy tej samej jednostce i tym samym k.

Szczególne przypadki: k = 0 i A = 0

Gdy k = 0

Argument ma wtedy stałą wartość φ i nie zmienia się wraz z x. Funkcja jest stała, o ile podana wartość sinusa lub cosinusa jest określona.

Nie wolno liczyć −φ/k ani 2π/|k|, ponieważ prowadziłoby to do dzielenia przez zero. Funkcja stała ma każdy dodatni okres, ale nie ma najmniejszego dodatniego okresu podstawowego.

Gdy A = 0

Cały składnik sinusoidalny lub cosinusoidalny znika i pozostaje f(x)=q. Parametry k oraz φ nie zmieniają już wartości funkcji.

Nie ma wtedy jednego wyróżnionego przesunięcia fazowego wykresu, a najmniejszy dodatni okres podstawowy również nie istnieje.

Przykład: f(x)=2sin(3x+π/2)

Współczynnik k wynosi 3, a faza początkowa φ=π/2. Przesunięcie poziome:

xshift = −(π/2)/3 = −π/6

Ujemny wynik oznacza przesunięcie wykresu w lewo o π/6. Okres funkcji wynosi 2π/3.

Jeżeli fazą odniesienia jest 0, różnica faz wynosi π/2, czyli ćwierć pełnego cyklu.

Faza i różnica faz

Różnica fazCzęść cykluInterpretacja
00Zgodność faz.
π/2 lub 90°1/4 cykluPrzesunięcie o ćwierć cyklu.
π lub 180°1/2 cykluPrzeciwfaza.
2π lub 360°pełny cyklPowrót do tej samej fazy.

Stałą różnicę faz w czasie lub przestrzeni najprościej interpretować dla przebiegów o tym samym współczynniku k. Jeśli k jest różne, różnica faz zmienia się wraz z x.

Okres i odwrotność okresu

Dla sinusa i cosinusa z k ≠ 0 okres wynosi pełny cykl podzielony przez |k|: przy fazie w radianach używamy licznika , a przy fazie w stopniach 360. Otrzymana wartość jest okresem w jednostce osi x; jeśli x jest kątem w stopniach, będzie to liczba stopni, a jeśli x jest czasem, jednostką będzie jednostka czasu.

Kalkulator pokazuje również 1/T. Jest to liczba cykli przypadających na jednostkę osi x. Dopiero gdy x jest czasem wyrażonym np. w sekundach, 1/T można interpretować jako częstotliwość w hercach.

Nie należy mylić 1/T ze współczynnikiem k. Przy zapisie w radianach k jest częstością kątową względem osi x, natomiast liczba cykli na jednostkę osi wynosi |k|/(2π).

Najczęstsze błędy

  • Dzielenie przez zero dla k = 0. Wtedy przesunięcie −φ/k i standardowy wzór na okres nie mają zastosowania.
  • Mylenie fazy φ z przesunięciem poziomym. Przesunięcie wynosi −φ/k, a nie samo φ.
  • Ignorowanie znaku k. Znak wpływa na kierunek przebiegu i na znak przesunięcia −φ/k, choć długość okresu zależy od |k|.
  • Porównywanie faz dla różnych k jak stałej różnicy. Przy różnych współczynnikach faza względna zmienia się wraz z x.
  • Nazywanie 1/T częstotliwością w Hz bez jednostki czasu. Hz ma sens tylko wtedy, gdy okres jest wyrażony w sekundach.

Dla ucznia i studenta: szybka metoda

Najpierw zaznacz we wzorze trzy elementy: A, k i φ. Następnie sprawdź, czy A oraz k są różne od zera. Jeśli tak, przesunięcie poziome liczysz ze wzoru −φ/k, a okres z pełnego cyklu podzielonego przez |k|.

Jeśli k=0 albo A=0, nie wykonuj standardowych działań automatycznie. Rozpoznaj funkcję stałą i opisz ją osobno. To ważniejsze niż samo podstawienie liczb do wzoru.

Przy porównywaniu dwóch faz sprowadź ich różnicę do jednego cyklu, np. do zakresu od −π do π albo od −180° do 180°. Dzięki temu od razu widać, czy sygnały są zgodne w fazie, w przeciwfazie czy przesunięte o mniejszą część cyklu.

Ciekawostka

Sinus i cosinus mają ten sam kształt i różnią się przesunięciem fazowym: cos x = sin(x+π/2). To dlatego w wielu modelach fizycznych można używać zamiennie sinusa albo cosinusa, odpowiednio zmieniając fazę początkową.

Jak odczytać przesunięcie bez zapamiętywania znaku?

Zamiast zapamiętywać sam wzór, wyłącz k przed nawias: kx+φ = k(x+φ/k). Następnie porównaj z postacią k(x−x0). Wtedy od razu widać, że x0=−φ/k.

Przykładowo 2x+π = 2(x+π/2), więc wykres sin(2x+π) jest przesunięty w lewo o π/2. Z kolei 2x−π = 2(x−π/2), więc przesunięcie jest w prawo o π/2.

Ta metoda ogranicza częsty błąd polegający na pominięciu minusa albo podzieleniu fazy przez niewłaściwy współczynnik.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Przy funkcji A·sin(kx+φ)+q najpierw sprawdź A i k. Dopiero dla A ≠ 0 i k ≠ 0 licz standardowe przesunięcie −φ/k. Jeśli któryś z tych parametrów zeruje zależność od fazy lub x, opisz funkcję jako przypadek szczególny zamiast na siłę stosować wzór.

Zadania przykładowe

Zadanie 1

Oblicz przesunięcie funkcji f(x)=sin(2x+π).

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

k=2 i φ=π, więc xshift=−π/2.

Wykres jest przesunięty w lewo o π/2.
Zadanie 2

Porównaj fazy π/3 i 0.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Δφ=π/3−0=π/3.

Różnica wynosi 1/6 pełnego cyklu.
Zadanie 3

Co dzieje się dla f(x)=2cos(1)+3?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Nie ma składnika x, więc k=0 i funkcja jest stała.

Nie istnieje standardowe przesunięcie −φ/k ani najmniejszy dodatni okres podstawowy.

FAQ – faza i przesunięcie fazowe

Faza określa położenie przebiegu w cyklu. W zapisie A·sin(kx+φ)+q albo A·cos(kx+φ)+q parametr φ jest fazą początkową.

Dla A ≠ 0 i k ≠ 0 przesunięcie poziome wynosi -φ/k. Dodatni wynik oznacza przesunięcie w prawo, a ujemny w lewo.

Argument funkcji nie zależy wtedy od x. Funkcja jest stała i nie wolno stosować wzoru -φ/k ani wzoru na okres z dzieleniem przez |k|.

Tak. Każdy dodatni T jest okresem funkcji stałej, dlatego nie istnieje jej najmniejszy dodatni okres podstawowy.

Funkcja redukuje się do f(x)=q. Faza i współczynnik k nie wpływają wtedy na wartości funkcji, a jedno wyróżnione przesunięcie fazowe nie jest określone.

Różnica faz Δφ=φ-φref porównuje położenie dwóch przebiegów w cyklu. Stałą różnicę faz najprościej interpretuje się dla przebiegów o tym samym współczynniku k.

Gdy różnica faz jest równa 0 modulo pełny cykl, czyli 2π w radianach albo 360° w stopniach.

Przeciwfaza odpowiada różnicy faz π radianów albo 180°, czyli połowie pełnego cyklu.

Nie. Faza φ jest składnikiem argumentu funkcji. Dla k ≠ 0 przesunięcie poziome otrzymuje się dopiero po obliczeniu -φ/k.

Fazę można sprowadzić do jednego cyklu, na przykład do zakresu 0–2π albo 0–360°. Różnicę faz wygodnie sprowadzać do zakresu -π–π lub -180°–180°.

Cosinus można zapisać jako sinus przesunięty o ćwierć cyklu: cos x = sin(x+π/2).

Nie. 1/T oznacza liczbę cykli na jednostkę osi x. Jest częstotliwością w hercach tylko wtedy, gdy x jest czasem w sekundach.

Tak. Można wybrać stopnie lub radiany, ale jednostka fazy musi być spójna z jednostką wyrażenia k·x.

Ostatnia aktualizacja: 30.08.2026