Co dalej policzyć?
Jeśli chcesz odczytać dane z wykresu albo porównać fazę dwóch fal, przejdź do jednego z powiązanych narzędzi.
Jak zbudować wzór fali?
Kalkulator zamienia dane odczytane z wykresu na przykładowy wzór sinusowy lub kosinusowy. Podajesz amplitudę, długość jednego cyklu, oś środkową, punkt odniesienia i fazę.
Najpierw wyznaczamy współczynnik 2π/T. Faza φ przesuwa charakterystyczne punkty o −φ/(2π/T), dlatego przy φ różnym od zera punkt x₀ nie jest już automatycznie maksimum, minimum ani przejściem przez oś środkową.
Najważniejsze wzory
Co oznaczają parametry?
Przykład
Załóżmy amplitudę 3, okres 6, oś środkową y=1, x₀=1 i fazę φ=0. Wtedy współczynnik wynosi 2π/6 = π/3. Dla kosinusa od maksimum można zapisać:
Maksimum wynosi 4 przy x=1, minimum −2 po połowie okresu, a kolejne maksimum pojawia się po pełnym okresie.
Zadania z fal
Pokaż odpowiedzi
1) f(x)=4cos((π/4)x)+2. 2) f(x)=−5cos((π/5)(x−3))−1. 3) f(x)=2sin((π/2)(x−1)). 4) 2π/T=100π rad/s, więc argument może mieć postać 100πt.
Którą postać wybrać?
Najczęstsze błędy
- Nie wpisuj T bezpośrednio jako współczynnika przy x — użyj 2π/T.
- Jeżeli φ jest różne od zera, charakterystyczny punkt przesuwa się względem x₀.
- Oś środkowa q nie jest amplitudą. Amplituda to odległość od tej osi.
- Ten sam wykres można zapisać na kilka równoważnych sposobów.
Ciekawostka
Ta sama fala może mieć równoważny zapis sinusowy lub kosinusowy. Zmienia się forma wzoru, ale amplituda, długość cyklu, faza i oś środkowa opisują ten sam przebieg.
Wskazówka
Jeżeli na wykresie łatwo wskazać maksimum lub minimum, zwykle najprościej zacząć od kosinusa. Jeżeli łatwiej wskazać przejście przez oś środkową, zacznij od sinusa.
Cały dział funkcji: Funkcje, wykresy i analiza funkcji.