Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter poglądowy. Dokładamy wszelich starań, by były poprawne, ale zawsze weryfikuj je z fachowcem.

Przejdź do treści

Kalkulator tarcia – statyczne i kinetyczne (Fs=μN, Fk=μN) + kąt nachylenia

Kalkulator do zadań z fizyki: oblicz siłę nacisku N, maksymalne tarcie statyczne Fs,max oraz tarcie kinetyczne Fk na poziomie lub równi pochyłej. Sprawdź, czy ciało ruszy, w którą stronę i z jakim przyspieszeniem.

Dane wejściowe

kg
Masa musi być > 0, żeby policzyć przyspieszenie.
m/s²
Standardowo na Ziemi: 9,81 m/s².
°
0° = poziom. Dla równi wpisz np. 10–45°.
N
Dodatnia = „w górę równi”, ujemna = „w dół równi”.
Dla spoczynku: |Fs| ≤ μs·N.
Dla ruchu: Fk = μk·N, przeciwnie do ruchu.
Wynik
Uzupełnij dane
Siły
N: 0.00 N
mg·sinθ: 0.00 N (w dół równi)
Fs,max = μs·N: 0.00 N
Fk = μk·N: 0.00 N
Stan ruchu
Wymagane Fs (dla spoczynku): 0.00 N
Wniosek:
Przyspieszenie a (gdy ruszy): 0.00 m/s²
Interpretacja
Tip

Tarcie statyczne i kinetyczne na poziomie i równi pochyłej

W kalkulatorze tarcia policzysz siły tarcia statycznego i kinetycznego oraz sprawdzisz, czy ciało ruszy na równi pochyłej. Aby obliczyć tarcie, wystarczy podać masę, kąt nachylenia, współczynniki μs i μk oraz (opcjonalnie) siłę równoległą do powierzchni. Narzędzie wyświetla nacisk N, maksymalne tarcie statyczne Fs,max i tarcie kinetyczne Fk.

Wzory, które wykorzystuje kalkulator

  • Nacisk na równi: N = m·g·cos(θ)
  • Tarcie statyczne (maks.): Fs,max = μs·N
  • Tarcie kinetyczne: Fk = μk·N
  • Składowa ciężaru wzdłuż równi: mg·sin(θ)
Tip: Dla poziomu θ=0° masz cos(0)=1 i sin(0)=0, więc N=m·g, a składowa wzdłuż powierzchni od ciężaru znika.

Kiedy ciało ruszy?

Dla spoczynku tarcie statyczne „dopasowuje się” do potrzeb, ale tylko do maksimum: |Fs| ≤ μs·N. Kalkulator liczy „wymagane” Fs do utrzymania spoczynku i porównuje je z Fs,max. Jeśli wymagane Fs przekroczy Fs,max, ciało ruszy i wtedy działa tarcie kinetyczne Fk = μk·N.

Uwaga: Kierunek tarcia jest zawsze przeciwny do kierunku ruchu (lub „tendencji do ruchu”, gdy ciało jeszcze stoi).

Tabela: szybkie wskazówki do zadań o tarciu

Przypadek Co liczyć? Najważniejszy warunek
Spoczynek na równi Fs potrzebne do równowagi |Fs| ≤ μs·N
Poślizg / ruch Fk i przyspieszenie Fk = μk·N (przeciwnie do ruchu)
Bez dodatkowej siły F∥ Porównaj mg·sinθ z Fs,max Jeśli mg·sinθ > Fs,max → zjazd
Tip: Jeśli w zadaniu podany jest „kąt graniczny”, to zwykle chodzi o moment ruszenia: mg·sinθ = μs·m·g·cosθ, czyli tanθ = μs.

Przykładowe zadanie tekstowe i rozwiązanie

Treść zadania

Klocek o masie 5 kg leży na równi o kącie 20°. Współczynnik tarcia statycznego wynosi μs=0,4, a kinetycznego μk=0,3. Sprawdź, czy klocek ruszy sam pod wpływem ciężaru, a jeśli ruszy – policz przyspieszenie.

Wskazówka: Porównaj mg·sinθ z Fs,max = μs·N, gdzie N=m·g·cosθ.

Rozwiązanie krok po kroku

  1. N = m·g·cosθ = 5·9,81·cos20° ≈ 46,1 N.
  2. Fs,max = μs·N = 0,4·46,1 ≈ 18,4 N.
  3. mg·sinθ = 5·9,81·sin20° ≈ 16,8 N.
  4. Porównanie: 16,8 N ≤ 18,4 N ⇒ tarcie statyczne wystarczy, więc klocek nie ruszy.
Odpowiedź:
Klocek pozostaje w spoczynku (tarcie statyczne wystarcza).

Aby rozwiązać to w kalkulatorze, wpisz m, θ, μs i μk (F∥ zostaw 0) – narzędzie automatycznie pokaże, czy przekroczono Fs,max.

Zobacz też powiązane kalkulatory

Jeśli po wyznaczeniu siły tarcia chcesz policzyć przyspieszenie z wypadkowej sił, przyda się kalkulator II zasady Newtona (F=ma). Do sprawdzania równowagi sił (Fwyp≈0) możesz użyć kalkulatora I zasady Newtona, a do dalszych obliczeń kinematycznych (droga, czas, prędkość) polecam kalkulator prędkości, drogi i czasu (v=s/t).

FAQ – Kalkulator tarcia: statyczne i kinetyczne (Fs=μN, Fk=μN) + równia

Tarcie statyczne działa, gdy ciało jeszcze nie ślizga się po powierzchni i ma ograniczenie: |Fs| ≤ μs·N. Tarcie kinetyczne działa podczas poślizgu i ma wartość Fk = μk·N.

Nie. μs·N to maksymalna wartość tarcia statycznego (Fs,max). Rzeczywiste Fs dopasowuje się do potrzeb, by utrzymać spoczynek, ale nie może przekroczyć Fs,max.

Dla równi o kącie θ: N = m·g·cos(θ). Na poziomie (θ=0°) wychodzi N = m·g.

To składowa siły ciężkości wzdłuż równi, która „ciągnie” ciało w dół po równi: mg·sin(θ).

Gdy składowa mg·sin(θ) przekroczy maksymalne tarcie statyczne: mg·sin(θ) > μs·m·g·cos(θ), czyli tan(θ) > μs.

Jeśli spoczynek nie jest możliwy, kalkulator przyjmuje kierunek zgodny z „tendencją do ruchu” i ustawia tarcie kinetyczne przeciwnie do tego kierunku.

W wielu zadaniach działa dodatkowa siła (np. ciąg, sznurek). F∥ pozwala uwzględnić taki przypadek i policzyć, czy tarcie wystarczy oraz jakie będzie przyspieszenie.

Tak. Przycisk „Drukuj” tworzy wydruk z m, g, θ, μs, μk, F∥ oraz obliczonymi N, mg·sinθ, Fs,max, Fk i wnioskiem o ruchu.

Ostatnia aktualizacja kalkulatora: 2026-04