Powiązane narzędzia dla programisty
Po wygenerowaniu identyfikatora możesz przejść do walidacji tokenów, testowania wzorców lub pracy z formatami danych.
Jak działa UUID v4 i v7?
UUID v4 opiera się na losowości, natomiast UUID v7 zapisuje czas w pierwszych 48 bitach i uzupełnia identyfikator losowością. Dzięki temu UUID v7 zachowują kolejność czasową lepiej niż losowe v4.
Standardowy zapis UUID ma 32 znaki szesnastkowe pogrupowane jako 8-4-4-4-12. Wersja jest widoczna w pierwszym znaku trzeciej grupy, a wariant można odczytać z początku czwartej grupy.
UUID v4 a UUID v7
UUID v4Losowy identyfikator. Dobrze sprawdza się, gdy kolejność czasowa rekordów nie ma znaczenia.
UUID v7Łączy znacznik czasu i losowość. Jest wygodny m.in. dla rekordów, eventów i logów porządkowanych chronologicznie.
Ciekawostka
UUID v7 zachowuje informację o czasie utworzenia w pierwszych 48 bitach. Dzięki temu z poprawnego identyfikatora v7 można odczytać przybliżony moment jego wygenerowania.
Formaty zapisu UUID
Standardxxxxxxxx-xxxx-xxxx-xxxx-xxxxxxxxxxxx
Najbardziej czytelny i najczęściej spotykany zapis.
Bez myślnikówxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Ten sam UUID zapisany jako ciąg 32 znaków hex.
Wielkie literyXXXXXXXX-XXXX-XXXX-XXXX-XXXXXXXXXXXX
Zmiana wielkości liter nie zmienia wartości identyfikatora.
Najczęstsze błędy podczas walidacji
Zła długośćPo usunięciu myślników UUID powinien mieć dokładnie 32 znaki hex.
Zła wersjaDla tego narzędzia poprawne wersje to v4 albo v7.
Zły wariantWariant używany przez współczesne UUID ma początek 8, 9, a lub b w czwartej grupie.
Nie-hexDozwolone są cyfry 0–9 oraz litery a–f, niezależnie od wielkości liter.
Wskazówka od KalkulatorXXL
Jeśli UUID zapisujesz w bazie lub przesyłasz przez API, ustal jeden format i waliduj go po stronie aplikacji. Sam poprawny zapis UUID nie sprawdza, czy identyfikator jest unikalny w Twojej bazie.
FAQ – Generator UUID v4/v7 i walidacja
Wybierz wersję v4 i kliknij generowanie. UUID v4 jest losowy (z ustawionymi bitami wersji i wariantu RFC 4122).
UUID v7 łączy czas (w pierwszych bajtach) i losowość, dzięki czemu identyfikatory lepiej się sortują chronologicznie i sprawdzają w bazach danych.
Poprawny UUID ma 32 znaki hex (0-9, a-f), odpowiednią wersję w trzeciej grupie oraz wariant RFC 4122 w czwartej grupie (8/9/a/b).
Wariant RFC 4122 wymaga, żeby pierwszy znak czwartej grupy był 8, 9, a lub b. Jeśli jest inny, to UUID jest innego wariantu albo jest błędny.
Tak, to tylko format zapisu. Walidacja nadal sprawdza 32 znaki hex i poprawne bity wersji/wariantu.
Jest bardzo mało prawdopodobne, żeby się powtórzył, ale walidacja składni nie gwarantuje unikalności w Twoim systemie.
Wersja jest w pierwszym znaku trzeciej grupy: 4 oznacza v4, 7 oznacza v7.
Tak, w v7 pierwsze 6 bajtów to czas w milisekundach od epoch. Kalkulator pokazuje orientacyjną datę z pierwszego UUID v7.
Ustaw ilość (np. 50) i wygeneruj listę. Możesz skopiować wynik lub wkleić własne wartości do walidacji.
Ostatnia aktualizacja: 25.09.2026