Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Zasada szufladkowa Dirichleta - kalkulator

Oblicz, ile obiektów trzeba rozłożyć do szuflad, aby mieć gwarancję powtórzenia albo co najmniej określonej liczby elementów w jednej grupie.

Szuflady, obiekty i gwarancja

Wybierz, co chcesz obliczyć, a następnie wpisz potrzebne liczby całkowite.
Wpisz liczbę całkowitą równą 0 lub większą.
Musi być co najmniej 1 grupa.
Wpisz liczbę całkowitą równą 1 lub większą.
Kalkulator nie zmienia błędnego wpisu na inną liczbę. Jeśli podasz liczbę ujemną, ułamek albo pustą wartość, zobaczysz informację, co trzeba poprawić.

Wynik

Najważniejszy wynik
—
Wpisz dane, aby zobaczyć wynik.
Przykładowy podział
To tylko jeden z możliwych sposobów rozmieszczenia obiektów.
Wniosek:
Wprowadź dane.

Co policzyć dalej?

Po zadaniu z szufladami możesz od razu przejść do kolejnych obliczeń z kombinatoryki, reszt z dzielenia, zbiorów i logiki.

Aktualizacja: 29.09.2026

Do czego służy kalkulator zasady szufladkowej?

W kalkulatorze zasady szufladkowej Dirichleta sprawdzisz, ile elementów trzeba rozdzielić między grupy, aby mieć pewność, że w jednej grupie pojawi się co najmniej określona liczba elementów. Typowe pytania brzmią: „ile osób trzeba mieć, żeby co najmniej 2 urodziły się w tym samym miesiącu?”, „ile kulek gwarantuje 4 kulki w jednym pudełku?” albo „ile plików trafi do jednego folderu?”.

Zasada przydaje się również wtedy, gdy grupami są kolory, reszty z dzielenia, foldery albo inne kategorie z treści zadania.

Jak policzyć wynik?

Jeśli rozdzielisz N obiektów do s grup, podziel N przez s i wynik zaokrąglij w górę. Otrzymasz liczbę, która na pewno pojawi się w co najmniej jednej grupie.

Jeśli chcesz zagwarantować k obiektów w jednej grupie, minimalna liczba obiektów wynosi:

Nmin = s · (k − 1) + 1
Ile na pewno trafi do jednej grupy?

Podziel N przez s i zaokrąglij wynik w górę.

Ile obiektów potrzeba?

Policz s · (k − 1) + 1.

Ile jeszcze brakuje?

Od wymaganego minimum odejmij obecną liczbę obiektów.

Przykład obliczeń

Załóżmy, że w klasie jest 23 uczniów, a grupami są 12 miesięcy urodzenia. Dzielimy 23 przez 12 i otrzymujemy około 1,92. Po zaokrągleniu w górę dostajemy 2, więc w co najmniej jednym miesiącu urodziło się przynajmniej 2 uczniów.

Jeśli chcesz mieć pewność, że w jednym miesiącu będą co najmniej 3 osoby, potrzeba 12 · (3 − 1) + 1 = 25 uczniów.

Zadania przykładowe z odpowiedziami

Zadanie 1

Ile osób potrzeba, aby mieć pewność, że co najmniej 2 osoby urodziły się w tym samym miesiącu?

Sprawdź odpowiedź

13 osób, bo 12 · (2 − 1) + 1 = 13.

Zadanie 2

Do 5 pudełek wkładamy kulki. Ile kulek gwarantuje 4 kulki w jednym pudełku?

Sprawdź odpowiedź

16 kulek, bo 5 · (4 − 1) + 1 = 16.

Zadanie 3

17 plików trafia do 4 folderów. Ile plików na pewno jest w którymś folderze?

Sprawdź odpowiedź

Co najmniej 5 plików, bo 17 ÷ 4 = 4,25, a po zaokrągleniu w górę otrzymujemy 5.

Zadanie 4

Ile skarpetek trzeba wyjąć z 3 kolorów, aby mieć pewność, że dwie są tego samego koloru?

Sprawdź odpowiedź

4 skarpetki, bo 3 · (2 − 1) + 1 = 4.

Szybkie przykłady

3 grupy

2 w jednej: 4

3 w jednej: 7

4 w jednej: 10

5 grup

2 w jednej: 6

3 w jednej: 11

4 w jednej: 16

10 grup

2 w jednej: 11

3 w jednej: 21

4 w jednej: 31

12 grup

2 w jednej: 13

3 w jednej: 25

4 w jednej: 37

Najczęstsze błędy

  • Mylenie gwarancji z możliwością — zasada mówi o pewności, nie o tym, co może się zdarzyć przypadkiem.
  • Pomijanie +1 — we wzorze s(k − 1) + 1 ostatni element wymusza przekroczenie największego układu, w którym w każdej grupie jest jeszcze najwyżej k − 1 elementów.
  • Złe określenie grup — mogą nimi być miesiące, kolory, reszty z dzielenia, foldery lub inne kategorie.
  • Nieczytanie pytania — „co najmniej 2” i „co najmniej 3” prowadzą do innych wyników.

Ciekawostka

Zasada szufladkowa jest prosta, ale bardzo mocna. W zadaniach olimpijskich i informatycznych pomaga udowodnić, że pewne powtórzenie musi wystąpić, nawet jeśli nie wiemy, gdzie dokładnie.

Powiązane kalkulatory matematyki dyskretnej

Zasada szufladkowa często łączy się z resztami modulo, bo reszty mogą być grupami. Warto też sprawdzić rozszerzony algorytm Euklidesa, działania na zbiorach i tablice prawdy.

Jeżeli pracujesz z grafami, przejdź do stopni wierzchołków, grafu pełnego, drzew w grafach i ścieżek i cykli w grafie.

Cały dział: matematyka dyskretna, logika, zbiory i grafy

Jeżeli pracujesz z logiką i zbiorami, przejdź kolejno przez tablicę prawdy, prawa De Morgana, działania na zbiorach oraz relacje i własności relacji.

Jeśli zadanie dotyczy reszt z dzielenia, wybierz modulo i reszty z dzielenia, kongruencje liniowe albo rozszerzony algorytm Euklidesa.

Część grafową tworzą: stopnie wierzchołków grafu, graf pełny Kₙ, drzewa w grafach, ścieżki i cykle w grafie i macierz sąsiedztwa grafu.

Wskazówka od KalkulatorXXL

W zadaniach z zasadą szufladkową najpierw nazwij grupy. Dopiero potem policz obiekty. Gdy dobrze rozpoznasz grupy, dalsze liczenie zwykle jest krótkie.

Więcej podobnych zadań znajdziesz w Akademii matematyki dyskretnej.

FAQ - zasada szufladkowa Dirichleta

Jeśli rozdzielamy więcej obiektów niż pozwala równy rozkład do szuflad, w jednej szufladzie musi pojawić się większa liczba elementów.

Dla N obiektów i s szuflad gwarancja wynosi ceil(N/s). Dla gwarancji k elementów potrzeba s(k-1)+1 obiektów.

Wystarczy 13 osób, bo miesięcy jest 12, a 12 · (2 - 1) + 1 = 13.

Tak. Wynik oznacza gwarancję, czyli sytuację, która musi wystąpić przy każdym rozkładzie.

Szufladą może być miesiąc, kolor, reszta z dzielenia, pudełko, folder, grupa albo dowolna kategoria z treści zadania.

Użyj wzoru s · (3 - 1) + 1, czyli 2s + 1.

Tak. Reszty z dzielenia mogą pełnić rolę szuflad, dlatego zasada często pojawia się w zadaniach z modulo.

Nie. Zasada szufladkowa pokazuje wynik, który jest wymuszony niezależnie od rozkładu.

To temat z matematyki dyskretnej, często używany również w kombinatoryce i zadaniach dowodowych.