Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter poglądowy. Dokładamy wszelkich starań, by były poprawne, ale zawsze weryfikuj je z fachowcem.

Przejdź do treści

Współczynnik filtracji k - kalkulator próby zmiennego naporu

Oblicz współczynnik filtracji k z badania falling-head albo odwróć wzór i wyznacz czas t lub końcową wysokość naporu h2.

Dane z próby zmiennego naporu

Długości i pola trzymaj w spójnym układzie. Domyślnie kalkulator używa cm, cm² i sekund, więc k otrzymujesz w cm/s.
Geometria z średnic
cm
cm
cm
cm
Oblicz k
cm
s

Wynik

Współczynnik filtracji k
Uzupełnij dane.
Pole rurki a
Pole próbki A
ln(h1/h2)
k w m/s
Interpretacja:
Uzupełnij dane.
Próba zmiennego naporu wykorzystuje spadek wysokości słupa wody w czasie.

Zostań w temacie i policz dalej

Wynik k z próby falling-head jest danymi wejściowymi do dalszych obliczeń przepływu i oceny warunków filtracji.

Próba zmiennego naporu - wzór na k

W próbie falling-head poziom wody w cienkiej rurce opada z h1 do h2. Dla jednowymiarowego przepływu przez nasyconą próbkę współczynnik filtracji można wyznaczyć z zależności:

k = (a · L) / (A · t) · ln(h1 / h2)

gdzie a jest polem przekroju rurki, A polem przekroju próbki, L długością próbki, a t czasem spadku naporu z h1 do h2.

Jeżeli długości podajesz w cm, pola w cm², a czas w sekundach, wynik k otrzymujesz w cm/s.

Średnice czy pola przekrojów?

Jeżeli rurka i próbka są kołowe, kalkulator może policzyć pola automatycznie:

a = πd² / 4     A = πD² / 4

Możesz też przełączyć geometrię na bezpośrednie pola a i A, jeśli są już podane w zadaniu lub protokole laboratoryjnym.

Dlaczego w równaniu pojawia się logarytm?

W przeciwieństwie do próby stałego naporu gradient hydrauliczny nie jest tu stały. Maleje wraz z opadaniem poziomu wody w rurce, dlatego całkowanie zmiennego przepływu prowadzi do składnika ln(h1/h2).

Kiedy stosuje się próbę zmiennego naporu?

Jest szczególnie wygodna w zadaniach i badaniach gruntów o mniejszej przepuszczalności, gdy przepływ przy stałym naporze byłby niewielki i trudniejszy do dokładnego pomiaru.

Kalkulator nie wybiera metody badania za użytkownika; opracowuje dane zgodnie z równaniem falling-head.

Na co uważać?

Najczęstsze błędy to zamiana h1 z h2, pomieszanie średnicy z polem oraz niespójne jednostki długości.

Kontrola: w prawidłowym pomiarze opadania h1 powinno być większe od h2, a wszystkie długości w równaniu muszą używać tej samej jednostki.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Jeśli w zadaniu podano średnice, nie licz ręcznie pól, jeśli nie musisz — w ilorazie a/A dla dwóch przekrojów kołowych π/4 się skraca. Kalkulator pokazuje jednak oba pola, żeby łatwo skontrolować tok obliczeń.

Zadania z próby zmiennego naporu

Najpierw policz samodzielnie. Potem odsłoń rozwiązanie krok po kroku.

1

Wyznacz współczynnik k

Rurka ma średnicę d = 1,0 cm, próbka D = 7,0 cm i długość L = 10 cm. W czasie 180 s napór spadł z 80 cm do 40 cm. Oblicz k.

2

Wyznacz czas pomiaru

Dane: a = 0,50 cm², A = 30 cm², L = 12 cm, k = 0,0010 cm/s, h1 = 60 cm, h2 = 20 cm. Oblicz czas t.

Dla studentów: schemat rozwiązania falling-head

KrokCo zrobićKontrola
1Wypisz a, A, L, t, h1 i h2.h1 > h2 > 0.
2Jeśli podano średnice, policz a = πd²/4 i A = πD²/4.Nie wstawiaj średnicy w miejsce pola.
3Policz ln(h1/h2).Argument logarytmu musi być dodatni i większy od 1 dla opadania.
4Zastosuj k = aL·ln(h1/h2)/(At).Przy cm, cm² i s wynik jest w cm/s.
5Jeśli odwracasz wzór, przekształć go algebraicznie przed podstawieniem.Sprawdź, czy wynik po ponownym podstawieniu odtwarza dane.
6Zapisz założenia i jednostkę k.Nie porównuj wartości k bez kontroli jednostek i warunków badania.

Zakres i ograniczenia kalkulatora

Narzędzie zakłada klasyczny jednowymiarowy model próby zmiennego naporu i stałe k w czasie analizowanego pomiaru. Nie koryguje automatycznie wyniku ze względu na temperaturę wody ani lepkość cieczy.

Wynik jest przeznaczony do nauki, opracowania danych laboratoryjnych i kontroli rachunków. Jeżeli wynik ma być użyty w dokumentacji projektowej, należy zachować procedurę badania, wymagane korekty oraz sposób raportowania przewidziany dla danego laboratorium i zastosowania.

FAQ - próba zmiennego naporu i współczynnik filtracji k

Użyj zależności k = (aL)/(At) · ln(h1/h2), gdzie a to pole rurki, A pole próbki, L długość próbki, t czas, a h1 i h2 to początkowa i końcowa wysokość naporu.

W klasycznej próbie falling-head obserwuje się opadanie poziomu wody w rurce. Dlatego początkowa wysokość naporu h1 jest większa od końcowej h2.

Wszystkie długości powinny być w tej samej jednostce, a pola w odpowiadającej jej jednostce kwadratowej. Dla cm, cm² i sekund wynik k otrzymasz w cm/s.

Tak. Dla kołowej rurki i próbki kalkulator wyznacza a = πd²/4 oraz A = πD²/4. Możesz też przełączyć formularz na bezpośrednie pola przekrojów.

W próbie stałego naporu różnica wysokości hydraulicznej jest utrzymywana stała. W próbie zmiennego naporu poziom w rurce maleje w czasie, dlatego równanie zawiera logarytm ln(h1/h2).

Nie. Kalkulator opracowuje podstawowe równanie próby zmiennego naporu. Jeżeli procedura badania wymaga korekty temperatury lub lepkości, należy zastosować ją zgodnie z używaną metodą laboratoryjną.

Ostatnia aktualizacja: 20.08.2026