Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Rozkład Pareto - kalkulator

Oblicz dystrybuantę, prawy ogon, prawdopodobieństwo przedziału, kwantyl, przedział centralny, średnią, wariancję i medianę rozkładu Pareto.

Wpisz dane

Wybierz, co chcesz policzyć, a wynik zaktualizuje się automatycznie.
Pareto • ogon • kwantyl

Parametry rozkładu

Najmniejsza możliwa wartość w rozkładzie.
Mniejsze α oznacza cięższy prawy ogon.
Wpisz wartość większą od 0 i mniejszą od 1.
Rozkład Pareto ma ciężki prawy ogon. Bardzo duże wartości są rzadkie, ale mogą mieć duży wpływ na wynik.

Wynik

Prawdopodobieństwo
—
W procentach
—
Mediana
—
Średnia
—
Wariancja
—
Odchylenie
—
Współczynnik Giniego
—
Udział prawdopodobieństwa
—
Wykres gęstości
Szczegóły wyniku
Jak odczytać wynik?
Wpisz poprawne dane, aby zobaczyć wynik.

Co dalej policzyć?

Co to jest rozkład Pareto?

Rozkład Pareto opisuje dodatnie wartości, w których większość obserwacji jest stosunkowo mała, ale niewielka liczba bardzo dużych wartości tworzy długi prawy ogon. Takie dane spotyka się m.in. przy dochodach, majątkach, szkodach, ruchu na stronach, rozmiarach plików i sprzedaży.

Rozkład zaczyna się od wartości minimalnej xₘ. Wartości mniejsze niż xₘ mają prawdopodobieństwo 0. Parametr α określa grubość ogona: im mniejsze α, tym większe znaczenie bardzo dużych wartości.

Pareto jest często kojarzony z zasadą 80/20, ale nie każda sytuacja 80/20 ma dokładnie taki rozkład i nie każdy rozkład Pareto daje idealnie 80/20.

Parametry xₘ i α

xₘ jest progiem startowym, a α mówi, jak szybko maleje szansa bardzo dużych wartości.

Najważniejsze wzory rozkładu Pareto

Dla klasycznego rozkładu Pareto typu I i x ≥ xₘ:

F(x) = 1 − (xₘ/x)α

Dystrybuanta: szansa, że X nie przekroczy x.

P(X ≥ x) = (xₘ/x)α

Prawy ogon: szansa osiągnięcia lub przekroczenia progu x.

f(x) = (α/x) · (xₘ/x)α

Wzór na wysokość krzywej rozkładu w punkcie x.

xp = xₘ / (1−p)1/α

Kwantyl: wartość, poniżej której leży część p rozkładu.

Dystrybuanta, prawy ogon i przekroczenie progu

W rozkładzie Pareto często najważniejszy jest prawy ogon. Przy szkodach, sprzedaży albo przychodach pytanie brzmi często: jaka jest szansa, że wartość przekroczy wysoki próg?

Jeżeli wynik P(X≥x) wynosi 0,08, oznacza to około 8% obserwacji na poziomie x lub wyżej. Tryb przedziału P(a≤X≤b) liczy różnicę F(b)−F(a).

Ciekawostka

Przy ciężkim ogonie mediana może być stosunkowo niska, a średnia mocno przesunięta przez rzadkie, bardzo duże wartości. Dlatego warto patrzeć jednocześnie na medianę, kwantyle i prawy ogon.

Średnia i wariancja - kiedy istnieją?

Średnia istnieje tylko dla α>1, a wariancja tylko dla α>2. Współczynnik Giniego w kalkulatorze jest podawany wtedy, gdy istnieje skończona średnia, czyli dla α>1.

E(X) = αxₘ/(α−1), gdy α>1
Var(X) = αxₘ²/[(α−1)²(α−2)], gdy α>2

Jeżeli α jest małe, pojedyncze bardzo duże obserwacje mogą mocno zmieniać średnią. W takich danych kwantyle i analiza ogona są szczególnie ważne.

Kwantyle i przedział centralny

Kwantyl mówi, jaka wartość oddziela określoną część rozkładu. Jeżeli kwantyl 0,90 wynosi 2500, to 90% wartości leży poniżej 2500, a 10% jest większych.

Dla centralnych 90% kalkulator bierze kwantyl 5% i 95%. Przy ciężkim ogonie górna granica może być bardzo wysoka.

Przykład krok po kroku

Załóżmy xₘ=1000 i α=2,5. Dla progu 2000 prawy ogon wynosi:

P(X≥2000) = (1000/2000)2,5

Kalkulator pokazuje równocześnie dystrybuantę F(2000) oraz prawy ogon. Dla przedziału od 1500 do 4000 wynik jest równy F(4000)−F(1500).

Pareto w praktyce

Rozkład Pareto bywa używany w sytuacjach, w których mała część obserwacji odpowiada za dużą część sumy. Niewielka liczba klientów może generować dużą część przychodu, a niewielka liczba szkód dużą część kosztów.

Przed wyborem modelu warto obejrzeć dane. Pomocne są kwartyle, percentyle i IQR oraz histogram.

Pareto, lognormalny, gamma czy Weibull?

Rozkład lognormalny dobrze opisuje wiele dodatnich, prawostronnie skośnych danych. Gamma często pasuje do dodatnich czasów i sum czasów oczekiwania, a Weibull jest często używany przy trwałości i czasie do awarii.

Pareto jest szczególnie przydatny wtedy, gdy najważniejszy jest ciężki ogon i przekroczenia dużych progów.

Zadania z rozkładu Pareto

Zadanie 1

Dany jest rozkład Pareto z xₘ=100 i α=2. Ile wynosi mediana?

Pokaż wynikUkryj wynik
100·21/2 ≈ 141,42.
Zadanie 2

Kiedy istnieje średnia rozkładu Pareto?

Pokaż wynikUkryj wynik
Gdy α>1.
Zadanie 3

Kiedy istnieje wariancja?

Pokaż wynikUkryj wynik
Gdy α>2.
Zadanie 4

Jak policzyć P(X≥x)?

Pokaż wynikUkryj wynik
P(X≥x)=(xₘ/x)α dla x≥xₘ.
Zadanie 5

Co oznacza mniejsze α?

Pokaż wynikUkryj wynik
Cięższy prawy ogon i większe znaczenie bardzo dużych wartości.
Zadanie 6

Jak policzyć P(a≤X≤b)?

Pokaż wynikUkryj wynik
F(b)−F(a).

Najczęstsze błędy

  • Mylenie xₘ ze średnią — xₘ to minimalna wartość rozkładu.
  • Pomijanie warunków na średnią i wariancję — dla α≤1 średnia nie istnieje, a dla α≤2 wariancja nie istnieje.
  • Mylenie dystrybuanty z prawym ogonem — F(x) dotyczy wartości do x, a P(X≥x) przekroczenia progu.
  • Opisywanie ciężkiego ogona samą średnią — warto sprawdzać też medianę i kwantyle.

Wskazówka

Przy Pareto najpierw sprawdź α, potem prawy ogon i kwantyle. Średnią oceniaj dopiero później, bo dla części parametrów w ogóle nie istnieje.

FAQ - rozkład Pareto

Opisuje dodatnie wartości z ciężkim prawym ogonem, np. szkody, przychody, rozmiary i przekroczenia dużych progów.

xₘ to minimalna wartość rozkładu. Wartości mniejsze od xₘ mają prawdopodobieństwo 0.

α określa grubość ogona. Mniejsze α oznacza cięższy prawy ogon.

Dla x≥xₘ dystrybuanta wynosi F(x)=1-(xₘ/x)^α.

Dla x≥xₘ prawy ogon wynosi P(X≥x)=(xₘ/x)^α.

Średnia istnieje, gdy α>1. Wtedy E(X)=αxₘ/(α-1).

Wariancja istnieje, gdy α>2.

Kwantyl p wynosi xₚ=xₘ/(1-p)^(1/α).

Nie. Zasada 80/20 jest intuicyjnym skojarzeniem, ale konkretny rozkład zależy od parametrów.

Oba opisują dodatnie skośne dane, ale Pareto mocniej akcentuje ciężki prawy ogon i przekroczenia dużych progów.

Ostatnia aktualizacja: 25.10.2026