Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Rozkład beta – kalkulator

Oblicz P(X≤x), prawdopodobieństwo w przedziale, kwantyl, przedział centralny, średnią, wariancję i dominantę rozkładu beta.

Parametry i sposób liczenia

Podaj α i β, a potem wybierz wynik, którego potrzebujesz.
Beta(α, β)
Musi być większy od 0.
Musi być większy od 0.
Wpisz wartość od 0 do 1.
Wpisz liczbę większą od 0 i mniejszą od 1, np. 0,95.
Kalkulator nie poprawia wpisanych danych po cichu. Jeśli x, a, b lub p są poza wymaganym zakresem albo dolna granica jest większa od górnej, pokaże błąd.

Wynik

P(X ≤ x)
—
Wpisz poprawne dane.
Średnia
—
α/(α+β)
Wariancja
—
Rozrzut wokół średniej
Odchylenie
—
Pierwiastek z wariancji
Dominanta
—
Najwyższy punkt gęstości
Wpisz dane, aby zobaczyć wynik.

Szczegóły wyniku

Wpisz dane, aby zobaczyć szczegóły.

Kształt rozkładu

Wykres pojawi się po wpisaniu poprawnych parametrów.
Wykres pomaga zobaczyć kształt rozkładu. Wysokość krzywej jest gęstością, a nie bezpośrednio prawdopodobieństwem.

Masz proporcję albo prawdopodobieństwo od 0 do 1? Sprawdź, co policzyć dalej

Rozkład beta pomaga opisać możliwą wartość proporcji lub prawdopodobieństwa. Jeśli Twoje zadanie dotyczy liczby sukcesów, porównania dwóch wyników albo wyboru innego rozkładu, przejdź od razu do właściwego narzędzia.

Co oznaczają α i β?

Oba parametry muszą być dodatnie. To ich wzajemna wielkość decyduje o tym, gdzie skupia się rozkład.

α = β

Rozkład jest symetryczny względem 0,5.

α > β

Większa część rozkładu przesuwa się w stronę 1.

α < β

Większa część rozkładu przesuwa się w stronę 0.

Gdy średnia pozostaje podobna, większa suma α+β zwykle oznacza mocniejsze skupienie rozkładu wokół tej średniej.

Najważniejsze wzory

f(x) = xα-1(1-x)β-1 / B(α,β)
Średnia
α/(α+β)
Wariancja
αβ / [(α+β)²(α+β+1)]
Dominanta wewnętrzna
(α−1)/(α+β−2), gdy α>1 i β>1

Jeśli α lub β nie przekracza 1, najwyższa gęstość może wypadać na brzegu 0 lub 1, a dla α=β=1 rozkład jest jednostajny i nie ma jednej wyróżnionej dominanty.

P(X≤x), prawy ogon i przedział

Dystrybuanta F(x)=P(X≤x) mówi, jaka część rozkładu leży po lewej stronie wybranego x. Prawy ogon pokazuje część po prawej stronie progu.

P(a≤X≤b) = F(b) − F(a)

Kalkulator liczy prawy ogon bez odejmowania bardzo bliskich sobie liczb, dzięki czemu wyniki blisko 0 lub 1 są stabilniejsze numerycznie.

Kwantyl i przedział centralny

Kwantyl xₚ to wartość, dla której po lewej stronie znajduje się część p rozkładu: F(xₚ)=p.

Przedział centralny 95% biegnie od kwantyla 2,5% do kwantyla 97,5%. To przedział wyznaczony przez podany rozkład beta. Nie należy go automatycznie utożsamiać z klasycznym przedziałem ufności liczonym z próby.

Jak rozkład beta łączy się z sukcesami i porażkami?

W prostym modelu z rozkładem Beta(α,β), po zaobserwowaniu s sukcesów i f porażek otrzymuje się parametry α+s oraz β+f.

Na przykład startując od Beta(1,1) i obserwując 12 sukcesów oraz 8 porażek, otrzymujesz Beta(13,9). Kalkulator pozwala potem sprawdzić średnią, kwantyle i zakres najbardziej prawdopodobnych wartości proporcji.

Najczęstsze pomyłki

  • α i β muszą być większe od 0.
  • Dla tego kalkulatora x oraz granice przedziału wpisuje się od 0 do 1.
  • Dolna granica przedziału nie może być większa od górnej.
  • W kwantylu i przedziale centralnym p wpisuje się jako liczbę od 0 do 1, np. 0,95.
  • Rozkład dwumianowy opisuje liczbę sukcesów, a rozkład beta może opisywać możliwą wartość samego prawdopodobieństwa sukcesu.

Ciekawostka

Beta(1,1) jest rozkładem jednostajnym na przedziale od 0 do 1. Każdy fragment o tej samej długości ma wtedy takie samo prawdopodobieństwo.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Porównując dwa rozkłady beta, nie patrz tylko na średnią. Beta(4,6) i Beta(40,60) mają tę samą średnią 0,4, ale drugi rozkład jest znacznie bardziej skupiony.

Jeśli wynik ma służyć do decyzji, sprawdź także przedział centralny, a nie tylko jedną wartość.

Więcej narzędzi do prawdopodobieństwa

FAQ - rozkład beta

Rozkład beta opisuje wartości od 0 do 1, dlatego często służy do modelowania proporcji, udziałów i prawdopodobieństw.

Ma dwa dodatnie parametry: alfa α i beta β.

Średnia wynosi α/(α+β).

Wariancja wynosi αβ/[(α+β)²(α+β+1)].

Rozkład jest bardziej skupiony po stronie większych wartości, bliżej 1.

Rozkład jest bardziej skupiony po stronie mniejszych wartości, bliżej 0.

Prawdopodobieństwo przedziału liczy się jako F(b)-F(a).

Daje jedną dominantę wewnątrz przedziału wtedy, gdy α>1 i β>1. Przy innych parametrach najwyższa gęstość może wypadać przy 0 lub 1, a dla Beta(1,1) gęstość jest stała.

To wartość x, dla której F(x)=p, czyli po lewej stronie znajduje się część p rozkładu.

Nie zawsze. Tutaj jest to przedział między odpowiednimi kwantylami podanego rozkładu beta, a nie automatycznie klasyczny przedział ufności liczony z próby.

Rozkład dwumianowy opisuje liczbę sukcesów w ustalonej liczbie prób, a rozkład beta może opisywać możliwą wartość samego prawdopodobieństwa sukcesu.

Ostatnia aktualizacja: 29.09.2026