Zostań w temacie i policz dalej
Wynik suchej masy jest najbardziej użyteczny, gdy połączysz go z planem produkcji, wielkością magazynu i dawką żywieniową. Poniższe strony tworzą jeden ciąg obliczeń: od ilości zebranego materiału, przez zakiszanie i przechowywanie, po liczbę dni żywienia oraz koszt produkcji.
Co dokładnie liczy kalkulator suchej masy kiszonki?
Kalkulator łączy trzy rachunki, które w gospodarstwie często prowadzi się osobno. Najpierw ustala świeżą masę paszy. Możesz ją wpisać bezpośrednio w tonach, wyznaczyć z objętości i gęstości albo policzyć z liczby bel oraz średniej masy jednej beli. Następnie świeża masa jest przeliczana na suchą masę, czyli część paszy pozostającą po odjęciu wody. To właśnie sucha masa pozwala porównywać partie o różnej wilgotności.
Druga część obliczeń dotyczy strat. Ubytki powstające podczas zbioru i transportu, fermentacji, przechowywania oraz wybierania są liczone kolejno. Takie podejście jest dokładniejsze niż proste dodanie wszystkich procentów, ponieważ każdy następny ubytek dotyczy masy, która pozostała po poprzednim etapie. Rezerwa bezpieczeństwa jest pokazana osobno. Nie oznacza zepsucia paszy, lecz część zapasu, której nie należy od razu przeznaczać do planu podstawowego.
Trzeci rachunek porównuje zapas z dziennym zużyciem stada. Dawkę można podać w kilogramach świeżej masy albo suchej masy na sztukę. Wynik obejmuje liczbę dni karmienia, nadwyżkę lub niedobór do wybranego celu, masę brutto potrzebną na cały okres, wartość rzeczywistych strat oraz orientacyjne tempo przesuwania czoła silosu.
Świeża masa i sucha masa - dlaczego obie liczby są potrzebne?
Świeża masa jest wygodna w logistyce. Na jej podstawie waży się przyczepy, planuje liczbę transportów, oblicza objętość silosu i ustala dzienną ilość zadawaną w wozie paszowym. Nie mówi jednak, ile składników pozostaje po odjęciu wody. Dwie partie o masie 100 ton mogą różnić się zapasem suchej masy o wiele ton, jeżeli jedna ma 28%, a druga 38% SM.
Przykład pokazuje skalę różnicy. Sto ton kiszonki przy 28% suchej masy zawiera 28 ton SM. Ta sama świeża masa przy 38% zawiera 38 ton SM. Różnica wynosi 10 ton suchej masy, chociaż oba zapasy na wadze wyglądają identycznie. Dlatego nie należy oceniać sezonowego zabezpieczenia stada wyłącznie na podstawie liczby ton zebranych z pola.
Sucha masa jest także potrzebna do porównania kosztów. Jeżeli tona mokrej paszy jest tańsza, nie musi oznaczać niższego kosztu składników. Kalkulator podaje koszt całego zapasu i pozwala wyliczyć, jaka część wartości znika razem z ubytkami. Przy zakupie paszy warto dodatkowo przeliczyć cenę na tonę użytkowej suchej masy, zwłaszcza gdy partie mają odmienną wilgotność.
Jak działa sekwencyjne liczenie strat?
Załóżmy, że zapas początkowy wynosi 400 ton. Strata zbioru i transportu to 3%, więc po pierwszym etapie zostaje 388 ton. Strata fermentacji wynosząca 8% jest liczona od 388 ton, a nie od pierwotnych 400 ton. Po tym etapie pozostaje około 357 ton. Jeżeli strata wybierania wynosi 6%, jest liczona od tej właśnie wartości. Końcowa masa użytkowa wyniesie około 336 ton.
Proste dodanie 3% + 8% + 6% dałoby 17%, ale rzeczywisty łączny ubytek sekwencyjny jest nieco inny. Różnica nie zawsze jest duża, jednak przy setkach lub tysiącach ton może mieć znaczenie ekonomiczne. Co ważniejsze, osobne pola pokazują miejsce powstawania problemu. Wysoka strata zbioru wymaga innych działań niż wysoka strata podczas wybierania czoła.
Rezerwy bezpieczeństwa nie dodajemy do strat. Po rzeczywistych ubytkach część dobrej paszy pozostaje nienaruszona, lecz zostaje wyłączona z podstawowego planu. Taki bufor chroni przed dłuższym okresem żywienia, wzrostem liczby zwierząt, większym pobraniem, gorszą dokładnością inwentaryzacji lub dodatkowym odrzutem. W tabeli kalkulatora widać osobno paszę użytkową i zapas planistyczny po odłożeniu rezerwy.
Trzy sposoby inwentaryzacji zapasu
Najprostszy wariant to znana masa świeża. Może pochodzić z wagi najazdowej, zestawienia transportów albo dokumentów zakupu. Ten sposób jest zwykle najpewniejszy, jeżeli wszystkie partie zostały zważone, a masa nie jest później sztucznie zwiększana przez dopływ wody. W kalkulatorze wystarczy wpisać tony i aktualny procent suchej masy.
Drugi wariant wykorzystuje objętość. Wpisujesz metry sześcienne zajęte przez paszę oraz gęstość w kg/m³. Masa świeża jest iloczynem tych wartości. Dokładność zależy od pomiaru geometrii i od tego, czy przyjęta gęstość odpowiada rzeczywistemu ubiciu. Nieregularne boki, zapadnięcia, kliny i różna wysokość warstw mogą powodować odchylenia. Do dokładnego wyznaczenia objętości użyj także kalkulatora silosu poziomego.
Trzeci wariant dotyczy bel. Liczba bel jest mnożona przez średnią masę jednej sztuki. Nie opieraj się na pojedynczej beli, jeżeli partie powstawały w różnych warunkach. Lepszy wynik daje zważenie kilku reprezentatywnych bel z różnych fragmentów stosu. Po wpisaniu liczby i masy kalkulator traktuje wynik jak zapas świeżej paszy, a następnie stosuje suchą masę, straty i rezerwę.
Ciekawostka
Dziesięć punktów procentowych różnicy w suchej masie oznacza 100 kg suchej masy różnicy w każdej tonie świeżej paszy. Przy zapasie 500 ton daje to aż 50 ton SM. Dlatego niewielki błąd procentowy może przełożyć się na bardzo dużą różnicę w planie sezonowym.
Dawka świeżej masy czy dawka suchej masy?
Kalkulator pozwala wprowadzić dzienną dawkę na dwa sposoby. Gdy wybierzesz świeżą masę, wpisujesz liczbę kilogramów kiszonki zadawanej jednej sztuce. Program mnoży dawkę przez liczbę zwierząt i otrzymuje dobowe zużycie ton świeżej paszy. Następnie wykorzystuje procent SM, aby pokazać odpowiadające zużycie suchej masy.
W trybie suchej masy wpisujesz kilogramy SM na sztukę. Kalkulator dzieli tę wartość przez udział suchej masy i wyznacza potrzebną masę świeżą. To przydatne, gdy żywieniowiec określa udział konkretnej kiszonki w suchej masie dawki, a wilgotność zmienia się w trakcie wybierania silosu. Przy spadku SM potrzeba więcej kilogramów świeżej kiszonki, aby dostarczyć tę samą ilość suchej masy.
Nie należy jednak utożsamiać całkowitego pobrania SM przez zwierzę z dawką jednej paszy. Jeśli kiszonka jest tylko składnikiem TMR, w polu dawki wpisz udział przypadający na tę kiszonkę, a nie całe pobranie suchej masy. Do bilansowania kilku komponentów przejdź do kalkulatora TMR i suchej masy mieszanki.
Planowany okres i masa potrzebna brutto
Liczba dni karmienia odpowiada na pytanie, jak długo wystarczy zapas po odjęciu rzeczywistych strat i rezerwy. Kalkulator dzieli planistyczną masę dostępną przez dzienne zużycie stada. Jeżeli wynik jest niższy od celu, otrzymujesz brak w tonach świeżej masy. Dodatkowo wyświetlana jest masa brutto, którą należałoby zgromadzić przed stratami, aby po wszystkich ubytkach i odłożeniu rezerwy uzyskać zapas na pełny okres.
To rozróżnienie jest ważne przy planowaniu zbioru. Jeżeli stado potrzebuje 300 ton do skarmienia, nie wystarczy zebrać dokładnie 300 ton. Trzeba powiększyć cel o przewidywane ubytki i bufor. Przy łącznej sprawności procesu wynoszącej 80% uzyskanie 300 ton planistycznie dostępnej paszy wymaga około 375 ton masy początkowej. Kalkulator wykonuje ten rachunek automatycznie.
Nadwyżka nie zawsze oznacza, że produkcję należy od razu ograniczyć. Może zabezpieczać gospodarstwo przed słabszym kolejnym sezonem, wzrostem obsady lub zmianą dawki. Z drugiej strony bardzo duży zapas zwiększa ryzyko długiego przechowywania, koszt kapitału i problemy z wykorzystaniem starszych partii. Wynik warto połączyć z realną rotacją magazynu.
Objętość, gęstość i tempo wybierania czoła
Objętość jest liczona przez podzielenie masy świeżej w kilogramach przez gęstość w kg/m³. Ten sam zapas może zajmować różną przestrzeń zależnie od rodzaju paszy, stopnia rozdrobnienia, wilgotności i ubicia. Gęstość wpisana zbyt wysoko zaniży potrzebną pojemność, a zbyt niska ją zawyży. W istniejącym silosie najlepiej połączyć pomiar wymiarów z okresową kontrolą masy wybieranej dziennie.
Kalkulator pokazuje też orientacyjne tempo cofania czoła. Dzienne zużycie świeżej paszy jest przeliczane na objętość, a następnie dzielone przez powierzchnię czoła, czyli szerokość razy średnia wysokość. Wynik w cm/dzień nie jest samodzielną oceną jakości, ale pomaga wykryć sytuację, w której silos jest bardzo szeroki w stosunku do pobrania. Wolne wybieranie oznacza, że ta sama powierzchnia dłużej pozostaje wystawiona na dostęp powietrza.
Jeżeli tempo jest małe, rozwiązaniem nie zawsze musi być zwiększenie dawki. Można rozważyć węższy silos, podział zapasu na komory, inną kolejność otwierania partii albo zmianę sposobu magazynowania części paszy. Kalkulator sygnalizuje niskie tempo jako temat do kontroli, lecz ostateczna decyzja zależy od temperatury, jakości ubicza, organizacji pracy i rodzaju kiszonki.
Ile kosztują straty kiszonki?
Wartość strat jest iloczynem utraconej świeżej masy oraz kosztu lub wartości jednej tony. Możesz wpisać koszt produkcji, cenę zakupu albo przyjętą wartość zastępczą. Każde podejście odpowiada na inne pytanie. Koszt produkcji pokazuje, ile poniesionych nakładów nie trafia do dawki. Cena zakupu informuje, ile może kosztować uzupełnienie niedoboru. Wartość zastępcza pozwala porównać kiszonkę z alternatywną paszą.
Przykładowo 40 ton ubytku przy wartości 180 zł/t oznacza 7200 zł. Jeżeli poprawa organizacji wybierania zmniejszy stratę o jedną czwartą, potencjalna oszczędność wyniesie około 1800 zł. Taki rachunek pomaga ocenić opłacalność lepszego zabezpieczenia, dodatkowej folii, obciążenia, naprawy powierzchni silosu, szybszego rozładunku albo dokładniejszej kontroli czoła.
Nie każda strata jest całkowicie możliwa do wyeliminowania, dlatego kalkulator nie narzuca jednej wartości docelowej. Jego rolą jest pokazanie skali. Najlepsze dane powstają po zakończeniu sezonu, gdy można porównać masę początkową, faktyczne wydanie paszy, odrzut oraz stan końcowy. Tak zbudowany własny współczynnik jest zwykle lepszy niż wartość kopiowana z obcego gospodarstwa.
Orientacyjne zakresy do pierwszej symulacji
| Pasza lub parametr | Przykładowy zakres wejściowy | Jak wykorzystać? |
|---|---|---|
| Kiszonka z kukurydzy | około 30-38% SM | Porównaj kilka wariantów, a następnie wpisz własny pomiar. |
| Kiszonka z traw lub lucerny | około 28-45% SM | Zakres silnie zależy od podsuszenia i terminu zbioru. |
| Pasza bardzo wilgotna | poniżej około 30% SM | Nie oceniaj zapasu wyłącznie po tonach świeżej masy. |
| Straty procesu | kilka do kilkunastu procent łącznie | Rozbij je na etapy i porównaj wariant ostrożny z optymistycznym. |
| Rezerwa planistyczna | najczęściej kilka lub kilkanaście procent | Dostosuj do jakości inwentaryzacji i ryzyka zmiany obsady. |
Zakresy służą wyłącznie do rozpoczęcia symulacji. Nie zastępują analizy próbki, ważenia transportów ani własnych zapisów magazynowych. Presety w kalkulatorze mają ułatwić zrozumienie mechanizmu, a nie narzucać parametry dla konkretnego gospodarstwa.
Wskazówka od KalkulatorXXL
Zapisz wynik w dniu zamknięcia silosu, po otwarciu oraz po kilku tygodniach wybierania. Trzy pomiary pokażą, czy problem wynika z błędnej inwentaryzacji, zmiany suchej masy, większej dawki czy wyższych strat przy czole.
Jak często aktualizować suchą masę i zapas?
Jednorazowy pomiar suchej masy nie musi opisywać całego silosu. Materiał z różnych pól, terminów zbioru i warstw może się różnić. Wynik warto aktualizować po przejściu do nowej partii, przy zauważalnej zmianie wilgotności, po intensywnych opadach podczas zbioru albo wtedy, gdy dawka TMR zaczyna zachowywać się inaczej. Aktualizacja nie wymaga przebudowy całego planu - wystarczy zmienić procent SM, a kalkulator przeliczy zużycie i dni zapasu.
Równie ważna jest liczba zwierząt. Sprzedaż grupy, zakup nowych sztuk, przejście do innej fazy produkcyjnej lub zmiana udziału kiszonki w dawce mogą skrócić albo wydłużyć zapas. Najpraktyczniejszy system to comiesięczne porównanie planowanego stanu z inwentaryzacją. Duże rozbieżności należy wyjaśnić od razu, zanim brak stanie się widoczny dopiero pod koniec sezonu.
Warto także notować odrzut i resztki stołu paszowego. Jeżeli kalkulator pokazuje 200 dni, a zapas znika szybciej, przyczyną może być większa dawka rzeczywista, większa liczba sztuk, niższa SM lub wyższa strata przy zadawaniu. Oddzielne zapisy pozwalają rozpoznać, który element wymaga korekty.
Najczęstsze błędy przy liczeniu zapasu kiszonki
Pierwszy błąd to mieszanie masy świeżej z suchą masą. Zapis „stado zużywa 20 kg” jest niepełny, dopóki nie wiadomo, czy chodzi o świeżą kiszonkę, czy kilogramy SM. Drugi błąd to używanie starego wyniku wilgotności dla całego sezonu. Nawet kilka punktów procentowych zmiany może znacząco przesunąć wynik.
Trzeci problem polega na dodaniu procentów strat i rezerwy do jednej liczby. Rezerwa nie jest odpadem, a strata 5% na drugim etapie nie jest liczona od tej samej masy co 5% na pierwszym. Czwarty błąd to nieuwzględnienie odrzutu, resztek i rozrzutu podczas zadawania. Masa wyjeżdżająca z silosu nie zawsze jest w całości zjedzona.
Piąty błąd to przeliczenie objętości z przypadkowej gęstości. Gdy wynik ma służyć do ważnej decyzji zakupowej, warto sprawdzić kilka wariantów gęstości i porównać je z masą faktycznie wybieraną. Szósty błąd to brak aktualizacji obsady oraz planowanego okresu. Kalkulator jest narzędziem operacyjnym, więc powinien być używany ponownie po każdej istotnej zmianie.
Jak wykorzystać wynik do planowania kolejnego sezonu?
Masa potrzebna brutto może zostać przeliczona na powierzchnię uprawy. Podziel ją przez oczekiwany plon świeżej masy z hektara, a otrzymasz bazową liczbę hektarów. Następnie uwzględnij ryzyko pogodowe, zróżnicowanie pól i możliwość zakupu paszy. Gotowy rachunek powierzchni wykonasz w kalkulatorze hektarów kukurydzy na kiszonkę.
Wynik strat wskazuje także potencjalny kierunek inwestycji. Jeżeli ubytki przy zbiorze są wysokie, analizuj termin, ustawienia maszyn i organizację transportu. Jeżeli problem powstaje w czasie przechowywania, sprawdź ubicie, szczelność i zabezpieczenie. Gdy największy ubytek dotyczy wybierania, oceń szerokość czoła, tempo pracy, sprzęt oraz czystość powierzchni.
Do planu finansowego warto wpisać nie tylko koszt wytworzenia zapasu, ale także wartość oczekiwanych strat. Pozwala to uczciwiej porównać własną produkcję z zakupem. Z kolei rezerwa powinna być traktowana jako element bezpieczeństwa, a nie jako koszt utracony. Jeśli po sezonie pozostaje dobra pasza, może zostać wykorzystana później, o ile jakość i organizacja magazynu na to pozwalają.
Sekcja edukacyjna: wzory krok po kroku
Sucha masa brutto jest równa świeżej masie pomnożonej przez udział SM. Dla 200 t i 35% otrzymujemy 70 t SM. Masa po pierwszej stracie wynosi masa początkowa razy jeden minus procent straty. Każdy następny etap wykorzystuje wynik poprzedniego etapu. Zapas planistyczny to pasza użytkowa pomniejszona o rezerwę.
Dzienna masa świeża stada jest równa liczbie zwierząt razy dawka świeża, podzielone przez 1000, aby otrzymać tony. Gdy dawka jest podana w suchej masie, najpierw dzieli się ją przez udział SM. Liczba dni to zapas planistyczny podzielony przez dzienne zużycie. Objętość w m³ otrzymuje się przez podzielenie kilogramów świeżej masy przez gęstość.
Zadanie 1
Oblicz suchą masę w 150 t kiszonki o SM 34%.
Pokaż rozwiązanie
Zadanie 2
Po stracie 5% ze 100 t pozostaje 95 t. Ile zostanie po kolejnej stracie 10%?
Pokaż rozwiązanie
Zadanie 3
Stado zużywa 1,2 t dziennie, a zapas planistyczny wynosi 240 t. Na ile dni wystarczy?
Pokaż rozwiązanie
Powiązane materiały o paszach, kiszonce i gospodarstwie
Szerszy kontekst znajdziesz w Akademii rolnictwa, w tablicy pasz, kiszonki i gnojowicy oraz w poradniku jak planować pasze, kiszonkę i gnojowicę. Połączenie tych stron pozwala przejść od pojedynczego pomiaru suchej masy do kompletnego bilansu magazynu i stada.
Przy analizie ekonomicznej produkcji mleka możesz zestawić wartość strat z kalkulatorem opłacalności produkcji mleka. Sama wartość utraconej kiszonki nie opisuje całego skutku, ale pokazuje koszt, który można przypisać do gospodarki paszowej i porównać z wydatkami na poprawę magazynowania.
Porównanie wariantów - kiedy wynik staje się naprawdę użyteczny?
Największą wartość daje nie pojedynczy wynik, lecz porównanie kilku scenariuszy. Zacznij od wariantu bazowego opartego na własnych pomiarach. Następnie zwiększ straty fermentacji o kilka punktów procentowych i sprawdź, jak zmienia się liczba dni. W trzecim wariancie pozostaw straty bez zmian, ale obniż suchą masę. Takie zestawienie pokazuje, czy gospodarstwo jest bardziej wrażliwe na wilgotność, ubytki czy zmianę dawki.
Warto wykonać również wariant z większą obsadą oraz dłuższym okresem żywienia. Jeżeli niewielki wzrost liczby zwierząt powoduje szybkie przejście z nadwyżki do niedoboru, rezerwa jest mała i decyzje o sprzedaży, zakupie lub zmianie dawki nie powinny być odkładane. Gdy wynik pozostaje stabilny w kilku ostrożnych scenariuszach, plan jest bardziej odporny na błędy pomiaru.
Przy porównaniu dwóch technologii wpisz ten sam koszt tony i zmieniaj tylko parametry procesu, na przykład straty wybierania albo gęstość. Dzięki temu od razu zobaczysz, ile ton oraz złotych może uratować lepsza organizacja. Nie zmieniaj wielu pól jednocześnie, jeśli chcesz ustalić przyczynę różnicy. Najpierw analizuj pojedynczy czynnik, a dopiero później przygotuj pełny wariant ostrożny i optymistyczny.
FAQ - najczęstsze pytania
Jak obliczyć suchą masę kiszonki?
Pomnóż świeżą masę przez udział suchej masy. Dla 100 t kiszonki o 35% SM wynik wynosi 35 t suchej masy.
Dlaczego same tony świeżej kiszonki nie wystarczą?
Ponieważ duża część świeżej masy to woda. Partie o tej samej wadze mogą zawierać bardzo różną ilość suchej masy i dawać inny zapas żywieniowy.
Czy kalkulator może liczyć zapas z objętości silosu?
Tak. Wybierz tryb objętości, wpisz metry sześcienne i gęstość świeżej paszy. Kalkulator przeliczy objętość na masę, a następnie na suchą masę.
Jak policzyć zapas sianokiszonki w belach?
Wybierz tryb bel, wpisz liczbę sztuk oraz średnią masę jednej beli. Dla lepszej dokładności zważ kilka reprezentatywnych bel z różnych części zapasu.
Dlaczego straty są liczone kolejno?
Każdy następny ubytek dotyczy masy pozostałej po poprzednim etapie. Dlatego trzy straty procentowe nie powinny być bezrefleksyjnie dodawane do siebie.
Czy rezerwa bezpieczeństwa jest stratą?
Nie. Rezerwa to część dobrej paszy wyłączona z podstawowego planu. Ma zabezpieczać przed zmianą obsady, większym pobraniem, błędem inwentaryzacji lub dodatkowym odrzutem.
Jak policzyć, na ile dni wystarczy kiszonka?
Kalkulator dzieli planistycznie dostępną masę przez dobowe zużycie stada. Dobowe zużycie wynika z liczby zwierząt i dawki na sztukę.
Czy dawkę można wpisać w kilogramach suchej masy?
Tak. Wybierz tryb kg SM. Program przeliczy dawkę suchej masy na potrzebną świeżą masę przy aktualnym procencie SM.
Co oznacza masa brutto potrzebna na planowany okres?
To ilość paszy, którą trzeba zgromadzić przed stratami i odłożeniem rezerwy, aby po całym procesie wystarczyła na wskazaną liczbę dni.
Jak kalkulator wycenia straty?
Mnoży rzeczywisty ubytek świeżej masy przez wpisany koszt lub wartość jednej tony paszy. Rezerwa planistyczna nie jest wliczana do wartości strat.
Jaką cenę za tonę wpisać?
Możesz użyć kosztu produkcji, ceny zakupu albo wartości zastępczej. Ważne, aby podczas porównania wariantów stosować tę samą metodę wyceny.
Po co podawać gęstość kiszonki?
Gęstość pozwala przeliczyć objętość na masę, obliczyć przestrzeń zajmowaną przez zapas i oszacować dzienną objętość wybieranej paszy.
Co oznacza tempo wybierania czoła?
To orientacyjna liczba centymetrów, o które czoło silosu cofa się w ciągu dnia. Wynik zależy od dziennego zużycia, gęstości, szerokości i wysokości czoła.
Czy niskie tempo czoła zawsze oznacza problem?
Nie zawsze, ale może wskazywać, że duża powierzchnia paszy długo pozostaje wystawiona na dostęp powietrza. Wynik warto ocenić razem z temperaturą, zapachem i stabilnością kiszonki.
Jak często mierzyć suchą masę?
Warto aktualizować wynik po przejściu do nowej partii, przy zauważalnej zmianie wilgotności oraz zawsze wtedy, gdy zmienia się zachowanie dawki TMR lub tempo zużycia zapasu.
Czy procent SM z jednej próbki opisuje cały silos?
Niekoniecznie. Warstwy i partie mogą różnić się wilgotnością. Próbka powinna być reprezentatywna, a pomiar powtarzany w trakcie sezonu.
Jak uwzględnić resztki na stole paszowym?
Można je ująć w stratach wybierania i zadawania. Gdy prowadzisz dokładne zapisy, wpisz procent wynikający z różnicy między masą wydaną a faktycznie zjedzoną.
Czy kalkulator zastępuje analizę laboratoryjną paszy?
Nie. Oblicza bilans masy, a nie wartość energetyczną, białko, włókno ani jakość fermentacji. Do układania dawki potrzebna jest analiza paszy i ocena żywieniowa.
Jak wykorzystać wynik do planowania areału kukurydzy?
Użyj wyniku masy brutto potrzebnej na cały okres i podziel go przez oczekiwany plon świeżej masy z hektara. Osobny kalkulator hektarów wykonuje ten rachunek szerzej.
Czy kalkulator nadaje się do siana lub słomy?
Mechanizm masy, suchej masy i strat można wykorzystać orientacyjnie, ale gęstość, sposób magazynowania i charakter ubytków trzeba ustawić zgodnie z daną paszą.