Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Rozkład t-Studenta - kalkulator

Oblicz CDF, p-value, wartości krytyczne t, ogony rozkładu i przedział centralny dla wybranej liczby stopni swobody.

Rozkład t-Studenta

Wybierz obliczenie

Rozkład t-Studenta jest symetryczny i ma cięższe ogony niż rozkład normalny. Im większe df, tym bardziej przypomina rozkład normalny standaryzowany.

Wynik

p-value dwustronne:
0,04995
Stopnie swobody:
12
Średnia rozkładu:
0
Wariancja:
1,20000
Dla t = 2,18 i df = 12 dwustronne p-value wynosi około 0,04995.

Zobacz rozkład i szczegóły wyniku

Wykres poglądowy

Szczegóły obliczeń

Co policzyć dalej?

Masz już wartość z rozkładu t? Przejdź od razu do obliczenia, którego zwykle potrzebuje się w następnym kroku.

Co to jest rozkład t-Studenta?

Rozkład t-Studenta jest rozkładem prawdopodobieństwa używanym wtedy, gdy analizujesz średnią i nie znasz odchylenia standardowego populacji. Pojawia się w testach t, przedziałach ufności dla średniej i wielu zadaniach ze statystyki.

Rozkład t zależy od liczby stopni swobody, oznaczanej zwykle jako df. Przy małej liczbie stopni swobody ma cięższe ogony niż rozkład normalny, a przy dużej liczbie df staje się do niego bardzo podobny.

Do czego przydają się wartości krytyczne t?

Wartość krytyczna t wyznacza granicę ogona rozkładu używaną w testach i przedziałach ufności. Dla dwustronnego α = 0,05 po obu stronach rozkładu zostaje łącznie 5% prawdopodobieństwa, czyli po 2,5% w każdym ogonie.

x̄ ± t · s / √n

Stopnie swobody df

Stopnie swobody mówią, ile niezależnej informacji zostaje w danych po oszacowaniu parametrów. Dla testu jednej średniej najczęściej mamy df = n − 1.

Przy małym df rozkład ma szersze ogony, dlatego wartości krytyczne są większe. Wraz ze wzrostem df rozkład t coraz bardziej przypomina standardowy rozkład normalny.

Prawy ogon, lewy ogon i wynik dwustronny

UstawienieCo oznacza?Przykład
Prawy ogonP(T ≥ t)sprawdzenie wyniku większego od wartości z hipotezy
Lewy ogonP(T ≤ t)sprawdzenie wyniku mniejszego od wartości z hipotezy
Dwustronnie2 · min(P(T ≤ t), P(T ≥ t))sprawdzenie różnicy w dowolną stronę
Przedział centralnyśrodkowe 1 − α rozkładugranice potrzebne do przedziału ufności

Jak czytać CDF rozkładu t?

Dystrybuanta, czyli CDF, pokazuje prawdopodobieństwo P(T ≤ t). Jeżeli CDF dla t = 2 wynosi 0,96, oznacza to, że 96% rozkładu znajduje się na lewo od tej wartości, a prawy ogon ma 4%.

Rozkład t jest symetryczny, dlatego P(T ≤ −2) jest takie samo jak P(T ≥ 2) przy tej samej liczbie stopni swobody.

Przykład krok po kroku

Masz próbę o liczebności n = 13, więc dla testu jednej średniej df = 12. Dla poziomu ufności 95% w przedziale dwustronnym ustawiasz α = 0,05 i wybierasz wartość krytyczną. Otrzymaną wartość t możesz potem wykorzystać we wzorze na margines błędu.

Jeśli masz już wynik statystyki t, np. t = 2,18 i df = 12, wybierz P(T ≤ t) i ogony. Kalkulator pokaże lewy ogon, prawy ogon oraz dwustronne p-value.

Najczęstsze pomyłki

  • Mylenie α z poziomem ufności. Dla 95% ufności α wynosi 0,05.
  • Użycie jednego ogona zamiast dwóch. W wyniku dwustronnym α dzieli się na oba ogony.
  • Złe df. Dla jednej średniej zwykle df = n − 1, ale nie każdy test t ma takie same stopnie swobody.
  • Zbyt wczesne zaokrąglanie. Wartości krytyczne warto zachować z kilkoma miejscami po przecinku.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Gdy przepisujesz wynik do zadania, zapisz zawsze df, α, rodzaj ogona i wartość krytyczną. Sama liczba t bez tych informacji może być niejednoznaczna.

Więcej narzędzi ze statystyki: Statystyka, prawdopodobieństwo i rozkłady – akademia obliczeń.

FAQ - rozkład t-Studenta

To rozkład używany przy wnioskowaniu o średniej, szczególnie gdy nie znamy odchylenia standardowego populacji.

Rozkład t zależy od liczby stopni swobody, oznaczanej jako df.

Stopnie swobody określają ilość niezależnej informacji w danych po oszacowaniu parametrów.

Gdy analizujesz średnią, próba jest mała lub średnia, a odchylenie standardowe populacji nie jest znane.

To granica ogona rozkładu używana w testach hipotez i przedziałach ufności.

CDF oznacza P(T ≤ t), czyli prawdopodobieństwo po lewej stronie wskazanej wartości t.

Prawy ogon to P(T ≥ t), czyli prawdopodobieństwo wartości co najmniej tak dużych jak t.

Bo uwzględnia dodatkową niepewność wynikającą z szacowania odchylenia standardowego z próby.

Staje się bardzo podobny do standardowego rozkładu normalnego.

Tak. W trybie CDF pokazuje lewy ogon, prawy ogon i dwustronne p-value.

Ostatnia aktualizacja: 25.10.2026