Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter poglądowy. Dokładamy wszelkich starań, by były poprawne, ale zawsze weryfikuj je z fachowcem.

Przejdź do treści

Kalkulator nośności łączników do drewna

Oblicz boczną nośność gwoździa, wkrętu, śruby lub sworznia według modelu Johansena z EN 1995-1-1:2004+A2:2014 (Eurokod 5). Kalkulator sprawdza sześć podstawowych odległości geometrycznych i efekt grupy łączników, ale nie zastępuje projektu całego węzła.

Dane połączenia

Wynik przelicza się automatycznie po każdej zmianie.
EC5 • Johansen • ścinanie
Wynik dotyczy bocznej nośności łączników typu trzpieniowego osadzonych z boku elementu, a nie w czole włókien. Nie sprawdza całego przekroju drewna, rozłupania, zniszczenia blokowego ani nośności blachy stalowej. Dla wkrętów używaj danych z ETA/DoP producenta.
t1 = grubość/penetracja w każdym elemencie bocznym; t2 = grubość elementu środkowego. Układ musi być symetryczny.
Dla tego typu łącznika d_eff = d nominalne.
Wartość charakterystyczna wytrzymałości łącznika.
Jeśli nie znasz charakterystycznej nośności osiowej z ETA/obliczenia, pozostaw 0. Dla połączenia 1-płaszczyznowego wpisz mniejszą z odpowiednich nośności osiowych po obu stronach połączenia.
Dla gwoździ i małych wkrętów wpływa na f_h,k i minima geometrii.
Model używa jednego kąta α i wspólnego układu a1–a4. Przy różnych kierunkach włókien trzeba sprawdzić oba elementy i geometrię osobno.
Wpływa na n_eff dla gwoździ i małych wkrętów.
Geometria łączników
Rozstaw równolegle do włókien.
Rozstaw prostopadle do włókien.
Od obciążonego końca.
Od nieobciążonego końca.
Od obciążonej krawędzi.
Od nieobciążonej krawędzi.

Wynik obliczeń

Nośność obliczeniowa grupy Fv,Rd
Fv,Rd / łącznik (łącznie)
Teoretyczne Fv,Rk / płaszczyznę
Efektywna liczba n_eff
kmod / γM
Mechanizm decydujący

Parametry modelu

fh,k:

My,Rk:

Klasa blachy:

Minimalna geometria wg użytego modelu

Interpretacja

Błędy / warunki blokujące wynik
Ostrzeżenia

Zostań w temacie i policz dalej

Nośność samego łącznika jest tylko jednym z warunków poprawnego węzła. Sprawdź także przekrój elementów, geometrię konstrukcji i zachowanie drewna w warunkach użytkowania.

Co dokładnie liczy kalkulator?

Kalkulator wyznacza charakterystyczną nośność boczną Fv,Rk na jedną płaszczyznę ścinania i jeden łącznik z mechanizmów Johansena, a następnie przelicza ją na wartość obliczeniową przez współczynnik kmod i współczynnik częściowy γM = 1,30. Dla połączeń symetrycznych z dwiema płaszczyznami uwzględniane są dwie płaszczyzny ścinania.

Dla drewno–drewno rozpatrywane są mechanizmy docisku drewna i uplastycznienia łącznika. Dla stal–drewno model rozróżnia blachę cienką, grubą oraz – gdy jej grubość leży między 0,5d i d – interpolację między tymi przypadkami. Przy blachach grubych obowiązuje dodatkowo warunek małej tolerancji otworu, którego kalkulator nie mierzy.

Wynik nie jest „nośnością całego złącza” w sensie kompletnego projektu. Osobno trzeba sprawdzić między innymi rozłupanie, przekrój netto drewna, zniszczenie blokowe, nośność blach i otworów, podkładki, docisk oraz rzeczywisty układ sił.

Dlaczego poprzedni prosty mnożnik liczby śrub byłby błędny?

W grupie łączników obciążenie nie zawsze rozkłada się idealnie po równo. Z tego powodu kalkulator nie mnoży już nośności jednego elementu przez dowolny „współczynnik grupy”. Wyznacza efektywną liczbę łączników neff według reguł zależnych od typu łącznika, liczby elementów w rzędzie i rozstawu a1.

Dla gwoździ i wkrętów z deff ≤ 6 mm stosowany jest wykładnik kef zależny od rozstawu wzdłuż włókien. Jeżeli rząd jest przesunięty poprzecznie co najmniej o 1d, może być przyjęta pełna liczba elementów w rzędzie. Dla śrub, sworzni i wkrętów z deff > 6 mm używany jest wzór na neff zależny od n, a1 i nominalnego d; przy sile prostopadłej do włókien efekt grupy zmniejsza się.

Przy gwoździach i wkrętach z deff ≤ 6 mm oraz sile ukośnej kalkulator kontroluje składową siły równoległą do rzędu zgodnie z zasadą EC5 8.1.2(5). Dzięki temu przy α = 90° nie przenosi błędnie redukcji neff dla obciążenia równoległego na całą siłę.

Jeżeli minimalny rozstaw albo odległość od obciążonego końca/krawędzi nie jest spełniona, kalkulator blokuje wartość obliczeniową zamiast sztucznie obniżać ją przypadkowym procentem.

Jak podać t1 i t2?

Układt1t2
Drewno–drewno, 1 płaszczyznagrubość elementu od strony łbaefektywna penetracja w drugim elemencie
Drewno–drewno, 2 płaszczyznygrubość/penetracja w każdym elemencie bocznymgrubość elementu środkowego
Stal–drewno, 1 płaszczyznamniejsza z grubości drewna i efektywnej penetracjinieużywane
Drewno–stal–drewnogrubość/penetracja w każdym drewnianym elemencie bocznymnieużywane
Stal–drewno–stalnieużywanegrubość drewnianego elementu środkowego

Przy połączeniach z dwiema płaszczyznami kalkulator zakłada układ symetryczny. Jeżeli obie strony różnią się grubością, materiałem albo geometrią, należy policzyć je osobno i sprawdzić kompatybilność mechanizmów.

Ciekawostka

Większa liczba łączników nie musi dać proporcjonalnie większej nośności. W jednym długim rzędzie pierwsze łączniki mogą przejmować większą część siły, dlatego Eurokod 5 wprowadza efektywną liczbę neff.

Dla wkrętów zgodnie z poprawką A2 średnica efektywna deff służy do wyznaczania nośności na docisk i momentu uplastycznienia, natomiast minimalne rozstawy, odległości od końców i krawędzi oraz efekt grupy odnoszą się do średnicy nominalnej d. Granica między regułami gwoździowymi i śrubowymi jest oceniana według deff.

Efekt linowy i dane z ETA

Jeżeli znasz charakterystyczną nośność osiową łącznika Fax,Rk, kalkulator może uwzględnić tzw. rope effect. Dodatku nie stosuje się jednak bez ograniczeń: jego udział jest limitowany w zależności od rodzaju łącznika. Dla sworzni gładkich wynosi zero, a dla śrub i gwoździ jest ograniczony zgodnie z regułami EC5.

Dla wkrętów szczególnie ważna jest średnica efektywna deff. Jeżeli gładki trzpień nie spełnia warunków modelu, nie należy automatycznie używać średnicy zewnętrznej gwintu. Wartość deff, nośność osiową, wytrzymałość stali oraz odstępy montażowe najlepiej brać bezpośrednio z ETA/DoP konkretnego produktu.

Kalkulator nie ma już wbudowanych nazw handlowych ani przypadkowych mnożników „mocniejszego wkrętu”. Produkt systemowy powinien być liczony z jego rzeczywistych danych technicznych.

Rozstawy a1, a2, a3,t, a3,c, a4,t i a4,c

a1 to rozstaw łączników równolegle do włókien, a2 – rozstaw prostopadle do włókien, a3,t i a3,c – odległości odpowiednio od obciążonego i nieobciążonego końca, a a4,t i a4,c – odległości od obciążonej i nieobciążonej krawędzi. Kalkulator porównuje wszystkie sześć wartości z minimami zależnymi od typu i średnicy łącznika, kąta siły oraz – dla reguł gwoździowych – gęstości drewna i nawiercania.

Przycisk „Wstaw minima EC5” służy do kontroli modelu, a nie jako automatyczna rekomendacja wykonawcza. W rzeczywistym projekcie często warto zastosować większe odstępy, zwłaszcza w strefach końcowych, przy drewnie podatnym na pękanie, w połączeniach wielorzędowych lub tam, gdzie producent wkręta wymaga większych odległości.

Dla wkrętów systemowych pierwszeństwo mają warunki ich ETA. Jeżeli różnią się od ogólnej reguły kalkulatora, stosuj dokument produktu.

Podstawa modelu i ograniczenia

Kalkulator bazuje na regułach pierwszej generacji EN 1995-1-1:2004+A2:2014 / Eurokod 5 stosowanych dla łączników typu trzpieniowego: teorii Johansena, nośności na docisk, momentu uplastycznienia, współczynniku kmod, γM dla połączeń oraz regułach dotyczących minimalnych rozstawów i efektywnej liczby łączników.

W Polsce należy zawsze uwzględniać aktualną krajową wersję normy i załącznik krajowy, a dla konkretnego łącznika systemowego także ETA/DoP. Kalkulator ma charakter pomocniczy i edukacyjny. Nie jest dokumentacją projektową ani sprawdzeniem konstrukcji przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami.

Model drewno–drewno zakłada równoległe kierunki włókien obu łączonych elementów. Nie stosuj wyniku do łączników osadzonych w czole włókien. Przy krzyżujących się kierunkach włókien kalkulator celowo blokuje wynik, ponieważ jeden kąt α i jeden zestaw odległości a1–a4 nie opisują wtedy obu elementów poprawnie.

Jeżeli wynik jest „na styk”, nie zwiększaj bezrefleksyjnie liczby łączników. Najpierw sprawdź geometrię, neff, końce i krawędzie drewna oraz pozostałe mechanizmy zniszczenia.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Najpierw wpisz rzeczywiste dane łącznika i materiału, potem ustaw geometrię. Jeżeli kalkulator blokuje wynik z powodu a1, a2, a3,t, a3,c, a4,t albo a4,c, potraktuj to jako sygnał do zmiany detalu — nie jako problem do „obejścia” dodatkowym mnożnikiem.

FAQ - łączniki do drewna

Nie. Kalkulator daje orientacyjny wynik pomocniczy i pomaga porównać warianty połączenia. Dla elementów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo, takich jak stropy, dachy, antresole, wysokie tarasy, schody, słupy i belki konstrukcyjne, potrzebna jest ocena projektanta.

Ponieważ nośność całego połączenia zależy nie tylko od pojedynczej śruby, wkręta lub gwoździa, ale też od liczby łączników, ich rozstawu i sposobu pracy w grupie. Kilka łączników nie zawsze daje idealnie wielokrotność wyniku jednego łącznika.

Jedno ścinanie występuje w prostym styku dwóch elementów, gdzie łącznik pracuje w jednej płaszczyźnie. Dwa ścinania pojawiają się np. przy nakładkach lub blachach z dwóch stron, gdzie łącznik pracuje korzystniej, ale wymaga właściwej geometrii i dokładnego wykonania.

Nie zawsze. Większa średnica może zwiększyć nośność, ale wymaga większych odległości od krawędzi i większych rozstawów. W cienkim elemencie zbyt duża śruba może osłabić drewno albo spowodować pękanie.

Drewno może rozłupać się wzdłuż włókien, jeśli łącznik jest zbyt blisko końca lub bocznej krawędzi. Nawet wysoka nośność samego łącznika nie pomoże, jeżeli detal pęknie przez zbyt małe odległości montażowe.

Dla typowego drewna konstrukcyjnego często przyjmuje się C24, ale nie jest to reguła dla każdego materiału. Jeśli masz dokumentację drewna, wybierz klasę z dokumentacji. Jeśli nie masz pewności, wynik traktuj ostrożnie i zostaw większy zapas.

Ten kalkulator skupia się na orientacyjnej nośności poprzecznej, czyli pracy łącznika na ścinanie i docisk drewna. Wyrywanie wkrętów, praca osiowa, rozciąganie prostopadłe do włókien i szczególne układy wymagają osobnej kontroli.

Nie. Przy tarasie oprócz nośności trzeba sprawdzić korozję łączników, szczeliny, odpływ wody, rozstaw legarów, pękanie końców desek i wilgotność drewna. Kalkulator pomaga dobrać wariant, ale nie ocenia całego tarasu.

Najpierw zwiększ odległości od krawędzi lub rozstaw między łącznikami. Możesz też zmienić średnicę, liczbę rzędów, długość łącznika albo rodzaj połączenia. Jeżeli połączenie jest konstrukcyjne, skonsultuj detal z projektantem.

Tak. Wilgotność wpływa na pracę drewna, trwałość połączenia, ryzyko korozji łącznika oraz bezpieczeństwo długotrwałe. Element zewnętrzny narażony na deszcz powinien być oceniany ostrożniej niż suchy element wewnątrz budynku.

kN jest wygodny w konstrukcjach, a N pomaga porównać wynik z prostszymi obliczeniami siły. 1 kN to 1000 N. W praktyce konstrukcyjnej nośność połączeń często podaje się właśnie w kN.

Możesz sprawdzić taki wariant, ale nie jest to automatycznie dobre rozwiązanie. Większa liczba łączników wymaga miejsca, rozstawu i prawidłowego przeniesienia sił. Czasem lepiej zmienić geometrię, zastosować nakładkę albo zwiększyć zakotwienie.

Ostatnia aktualizacja: 29.08.2026