Policz kolejne elementy obiegu oleju i czynnika
Zbiornik oleju jest jednym elementem całego układu zarządzania olejem. Najpierw warto sprawdzić, ile oleju separator może oddzielać i czy jego wydajność odpowiada przepływowi gazu tłocznego. Następnie można dobrać wspólny zbiornik i regulatory poziomu, a później skontrolować przewód tłoczny oraz pracę zestawu sprężarek przy minimalnym obciążeniu.
Jak dobrać zbiornik oleju do układu wielosprężarkowego?
Zbiornik oleju w chłodnictwie magazynuje olej, który w danym momencie nie znajduje się w karterach sprężarek, separatorze ani w obiegu. Najczęściej pojawia się w zestawach równoległych, gdzie każda sprężarka może pracować przez inny czas i wynosić inną ilość oleju. Wspólny reservoir oraz regulatory poziomu pomagają utrzymać właściwy poziom w każdej jednostce niezależnie od kolejności załączania.
Pytanie „jak dobrać zbiornik oleju do układu wielosprężarkowego” nie ma jednej odpowiedzi w rodzaju określonej liczby litrów na sprężarkę. Trzeba oszacować ilość oleju, która może znaleźć się poza karterami, możliwy nagły powrót z instalacji, zapas serwisowy oraz pojemność potrzebną podczas jednoczesnego napełniania kilku regulatorów. Dopiero największy z tych scenariuszy można przeliczyć na nominalną pojemność zbiornika.
Kalkulator pokazuje dwa niezależne scenariusze. Pierwszy wynika z bilansu zapasu oleju w całej instalacji. Drugi opiera się na dopływie z separatora i objętości potrzebnej do obsługi regulatorów. Do dalszego doboru przyjmowana jest większa wartość, a następnie doliczany jest zapas projektowy.
Wynik jest punktem wyjścia do katalogu. Producenci podają pojemność całkowitą, objętość do poszczególnych wzierników albo pojemność użytkową między poziomami. Dlatego nominalny zbiornik 15 l nie zawsze oferuje 15 l użytecznego zakresu pracy.
Ile litrów zbiornika oleju na 2, 3 lub 4 sprężarki?
Użytkownicy często szukają odpowiedzi „jaki zbiornik oleju na 2 sprężarki”, „ile litrów reservoir na 3 sprężarki” albo „zbiornik oleju do czterech sprężarek”. Sama liczba urządzeń nie wystarcza, ale pozwala przygotować pierwszy wariant. Jeżeli każda sprężarka ma 3,5 l oleju, cztery sprężarki zawierają łącznie około 14 l. Przy założeniu, że 20% może chwilowo znajdować się poza karterami, sam składnik obiegowy wynosi 2,8 l.
Do tej wartości trzeba doliczyć rezerwę na nagły powrót oleju, zapas serwisowy i wymagania podczas napełniania regulatorów. Jeżeli założymy 1,5 l nagłego powrotu i 2 l rezerwy, roboczy bufor przed doliczeniem zapasu przekracza 6 l. Przy użytkowej części zbiornika równej 50% pojemność nominalna może zbliżyć się do 15 l.
Dla dwóch sprężarek wynik bywa znacznie mniejszy, lecz nie zawsze o połowę. Długi układ rurowy, kilka parowników i duża ilość oleju w obiegu mogą wymagać podobnego zapasu jak kompaktowy zestaw czterech sprężarek. Z kolei trzy małe sprężarki scroll w krótkiej instalacji mogą potrzebować mniejszego receivera niż dwie duże sprężarki półhermetyczne.
Najlepiej policzyć osobno każdy wariant i porównać nie tylko liczbę sprężarek, ale także ich fabryczne napełnienie, historię poziomów oleju oraz zachowanie po odszranianiu i zmianie stopni mocy.
Jak kalkulator oblicza pojemność roboczą i nominalną?
W pierwszym scenariuszu liczba sprężarek jest mnożona przez ilość oleju w jednej sprężarce i przez procent oleju przewidywany poza karterami. Następnie dodawany jest nagły powrót oraz rezerwa serwisowa. W drugim scenariuszu dopływ z separatora jest mnożony przez czas buforowania, po czym dodawana jest objętość wymagana dla jednoczesnych cykli uzupełniania.
Kalkulator wybiera większy wynik, ponieważ zbiornik powinien przejść oba sprawdzenia. Następnie dolicza zapas projektowy. Otrzymana wartość jest wymaganą pojemnością roboczą, czyli ilością oleju, którą użytkowy zakres zbiornika powinien pomieścić bez zejścia poniżej poziomu minimalnego i bez przekroczenia przyjętego poziomu maksymalnego.
Nominalna pojemność jest większa od roboczej. Jeżeli użytkowa część stanowi 50%, wymagane 7 l roboczego bufora oznacza około 14 l pojemności nominalnej. Jeżeli producent podaje inny zakres między wziernikami, trzeba zmienić procent w kalkulatorze. Nie wolno utożsamiać całkowitej objętości płaszcza z ilością oleju, którą można swobodnie wykorzystywać podczas pracy.
Pole typoszeregu pozwala wpisać rzeczywiście dostępne modele. Kalkulator wybiera pierwszą pojemność nie mniejszą od wyniku. Jeżeli żaden model nie jest wystarczający, pokaże największą wpisaną wartość i ostrzeżenie o braku właściwego rozmiaru.
Pojemność całkowita a pojemność użytkowa zbiornika oleju
W katalogu mogą pojawiać się różne wielkości: całkowita objętość płaszcza, objętość do pierwszego wziernika oraz zakres między wziernikami. Do bilansu najważniejsza jest objętość użytkowa, ponieważ zbiornik musi zachować dolny zapas dla pewnego zasilania regulatorów oraz górną przestrzeń na wzrost poziomu.
Jeżeli sprawdzany zbiornik ma 15 l, a użytkowy zakres wynosi 50%, kalkulator przyjmie 7,5 l. Gdy wymagany bufor wynosi 8 l, nominalnie duży zbiornik okazuje się za mały. To jeden z najczęstszych błędów przy porównywaniu modeli.
Zbiornik oleju a separator oleju
Separator oddziela olej od gazu tłocznego, ale zwykle nie jest przeznaczony do magazynowania dużego zapasu dla całego zestawu. W instalacji wielosprężarkowej olej może trafiać z separatora do osobnego reservoir, a następnie przez regulatory do karterów.
Nie należy sumować bezkrytycznie pojemności separatora i zbiornika. Trzeba sprawdzić, jaka część separatora jest rzeczywiście przeznaczona na olej, jak działa pływak, gdzie znajduje się ciśnienie wysokie i w jaki sposób olej jest przekazywany do dalszego układu.
Ile regulatorów poziomu oleju potrzeba?
W aktywnym układzie zarządzania olejem najczęściej każda sprężarka otrzymuje własny regulator. Dzięki temu poziom jest kontrolowany niezależnie, nawet gdy sprężarki mają różne czasy pracy. Kalkulator przyjmuje liczbę regulatorów równą liczbie sprężarek i osobno podaje liczbę części zapasowych na magazynie.
Pytanie „ile regulatorów poziomu oleju do czterech sprężarek” zwykle prowadzi więc do wyniku czterech zainstalowanych regulatorów. Dodatkowa sztuka na magazynie może skrócić przestój, szczególnie gdy wszystkie regulatory są tego samego typu. Pole procentu części zapasowych pozwala przyjąć jedną sztukę na cztery urządzenia albo inny standard utrzymania ruchu.
Regulator musi pasować mechanicznie do wziernika lub króćca sprężarki. Potrzebny może być adapter właściwy dla konkretnej marki i modelu. Trzeba także sprawdzić dopuszczalne ciśnienie, czynnik, olej, napięcie zasilania, sygnał alarmowy i kierunek montażu.
Regulator utrzymuje lub uzupełnia poziom, ale nie usuwa nadmiaru oleju z karteru. Nagły powrót dużej ilości oleju po odszranianiu może chwilowo podnieść poziom ponad punkt regulacji, dlatego poprawny bilans i geometria instalacji pozostają ważne.
Elektroniczny czy mechaniczny regulator poziomu oleju?
Mechaniczny regulator pływakowy wykorzystuje zmianę poziomu do otwierania zaworu iglicowego. Jest prosty, ale wymaga prawidłowej różnicy ciśnień i właściwego ustawienia względem sprężarki. Elektroniczny regulator mierzy poziom i steruje zaworem, często oferując alarm oraz szybszą reakcję na spadek poziomu.
Fraza „elektroniczny czy mechaniczny regulator oleju” nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich instalacji. Elektroniczny układ bywa korzystny przy szerokiej regulacji mocy, częstych odszranianiach i wymaganym alarmie. Mechaniczny może być odpowiedni w stabilnym, dobrze rozpoznanym układzie z właściwym ciśnieniem zasilania.
W kalkulatorze wybór typu nie zmienia matematycznie liczby regulatorów, ponieważ nadal przypada jeden regulator na sprężarkę. Zmienia jednak opis wyniku i przypomnienia kontrolne. Dla regulatora elektronicznego ważna jest również wydajność zaworu, czas reakcji, napięcie i maksymalna różnica ciśnień.
Ostatecznie należy korzystać z wykresów przepływu regulatora przy rzeczywistej różnicy ciśnień. Wartość l/min wpisana w kalkulatorze jest parametrem katalogowym lub scenariuszem, a nie uniwersalną cechą wszystkich modeli.
Jak sprawdzić wydajność regulatora poziomu oleju?
Wydajność regulatora jest porównywana z ilością oleju, którą trzeba uzupełnić w jednym cyklu. Jeżeli jeden regulator ma podać 0,6 l w ciągu minuty, wymagana wydajność wynosi 0,6 l/min. Gdy katalog podaje 1,5 l/min, ale dla rzeczywistej różnicy ciśnień stosujemy korektę 80%, dostępna wydajność wynosi 1,2 l/min.
Obciążenie regulatora to stosunek wymaganej wydajności do skorygowanej wydajności modelu. Wynik 50% oznacza duży margines, natomiast przekroczenie 100% wskazuje, że zadany czas uzupełnienia może nie być osiągnięty. Należy wtedy sprawdzić większy model, większą różnicę ciśnień dopuszczoną przez producenta albo dłuższy czas napełniania.
Kalkulator pokazuje również objętość potrzebną, gdy kilka regulatorów otwiera się równocześnie. Dwa regulatory uzupełniające po 0,6 l wymagają łącznie 1,2 l chwilowego zapasu. Ta ilość jest doliczana w scenariuszu przepływowym zbiornika.
Nie należy celowo ustawiać bardzo szybkiego napełniania bez potrzeby. Zbyt gwałtowne podawanie może utrudnić stabilną kontrolę poziomu i zwiększyć ryzyko przepełnienia, zwłaszcza gdy olej jest spieniony albo poziom chwilowo waha się podczas rozruchu.
Jaka różnica ciśnień do regulatora oleju?
Olej musi przepłynąć ze zbiornika do regulatora i dalej do karteru. Potrzebna jest różnica ciśnień wystarczająca do pokonania strat przewodu oraz wymagań zaworu. W układzie niskociśnieniowym ciśnienie zbiornika jest utrzymywane nieco powyżej ciśnienia ssania przez zawór różnicowy albo inne rozwiązanie przewidziane przez producenta.
Kalkulator porównuje wybraną różnicę z trzema składnikami: minimalną wartością wymaganą przez regulator, wahaniem ciśnienia ssania oraz stratą na przewodzie. Doliczany jest także margines. To uproszczona kontrola scenariusza, a nie zamiennik charakterystyki konkretnego zaworu różnicowego.
Jeżeli ciśnienie ssania zmienia się wskutek stopniowania sprężarek, odciążenia lub regulacji, nastawa musi zachować przepływ także w niekorzystnym punkcie. Za mała różnica może powodować powolne lub nieskuteczne uzupełnianie. Zbyt duża może przeciążyć regulator, zwiększyć przepływ i przekroczyć dopuszczalną różnicę ciśnień.
Pole dostępnych nastaw działa jak typoszereg. Kalkulator wybiera najbliższą wyższą wartość, ale użytkownik musi potwierdzić, czy dany zawór i regulator mogą pracować z taką różnicą oraz czy ustawienie jest zgodne z konstrukcją całego układu.
Regulator niskiego poziomu i alarm sprężarki
Elektroniczny regulator może wykrywać niski poziom, rozpocząć napełnianie i wystawić alarm, jeżeli poziom nie wraca do normalnego zakresu. Sygnał alarmowy powinien zostać wykorzystany zgodnie z projektem sterowania, na przykład do zatrzymania sprężarki lub powiadomienia obsługi.
Samo ustawienie alarmu nie usuwa przyczyny. Trzeba sprawdzić zapas w zbiorniku, drożność przewodu, filtr, zawór, ciśnienie różnicowe, separator oraz ilość oleju wynoszoną przez konkretną sprężarkę.
Wzierniki zbiornika oleju
Wzierniki pozwalają obserwować zakres roboczy, ale ich położenie jest specyficzne dla modelu. Zbiornik może mieć dwa albo trzy wzierniki, a objętość między nimi nie musi być proporcjonalna do całkowitej pojemności.
Po uruchomieniu poziom może zmieniać się, gdy olej pokrywa przewody i wraca z niskiej strony. Dlatego napełnienie należy prowadzić zgodnie z instrukcją i obserwować w różnych stanach pracy.
Jaki zbiornik oleju do chłodni 20 kW, 50 kW lub 100 kW?
Moc chłodnicza nie określa bezpośrednio pojemności zbiornika oleju. Układ 50 kW może mieć dwie duże sprężarki albo pięć mniejszych, a każda konfiguracja ma inną ilość oleju, stopniowanie i długość instalacji. Dlatego frazy „zbiornik oleju do agregatu 20 kW” czy „reservoir do instalacji 100 kW” trzeba uzupełnić danymi o sprężarkach i obiegu.
Przy małym agregacie 20 kW z jedną sprężarką osobny zbiornik i regulatory mogą w ogóle nie być potrzebne. Przy zestawie równoległym 20 kW składającym się z trzech małych jednostek system zarządzania olejem może być uzasadniony. W układzie 100 kW szeroka regulacja oraz wiele sprężarek zwiększają znaczenie niezależnej kontroli poziomu.
Do wstępnego obliczenia użyj rzeczywistego napełnienia olejem każdej sprężarki. Jeżeli modele są różne, policz sumę ręcznie i podziel przez liczbę urządzeń albo wykonaj osobne warianty. W przypadku dużej różnicy pojemności karterów jednakowa objętość jednego cyklu uzupełniania również może być niewłaściwa.
Dla nowych instalacji warto porównać wynik z konkretnymi reservoirami oraz regulatorami przewidzianymi dla marki sprężarek. Dla modernizacji dodatkowo sprawdź, gdzie obecnie znajduje się olej i czy problem nie wynika z rurociągu albo niedobranej prędkości gazu.
Zbiornik oleju do mroźni -18°C i pracy przy małym obciążeniu
W mroźni olej ma trudniejsze warunki powrotu z niskiej strony, zwłaszcza przy długich przewodach, pionach i niskim obciążeniu. Po odszranianiu do sprężarek może wrócić większa porcja oleju. Zbiornik nie rozwiązuje złej geometrii rurociągu, ale zapewnia kontrolowany zapas dla regulatorów.
Przy szerokim stopniowaniu trzeba wykonać obliczenie dla najmniejszej liczby pracujących sprężarek. Separator i rura tłoczna muszą nadal poprawnie transportować olej, a zbiornik powinien zachować poziom wystarczający do zasilania regulatorów. W kalkulatorze składnik nagłego powrotu pozwala stworzyć wariant dla odszraniania.
Pytanie „jaki zbiornik oleju do mroźni -18°C” powinno prowadzić także do sprawdzenia lepkości i rodzaju oleju, temperatur tłoczenia, zgodności regulatora oraz sposobu odgazowania reservoir. Sam litraż nie jest pełnym doborem.
W układach z czynnikiem naturalnym albo wysokim ciśnieniem trzeba stosować elementy o odpowiedniej klasie ciśnieniowej. Nie należy przenosić nastaw i modeli z klasycznej instalacji HFC do CO2 bez pełnej weryfikacji.
Najczęstsze błędy przy doborze reservoir i regulatorów
Pierwszy błąd to wybór zbiornika wyłącznie według całkowitej pojemności. Użytkowa objętość między poziomami może być znacznie mniejsza. Drugi błąd to przyjęcie stałej liczby litrów na sprężarkę bez uwzględnienia długości instalacji i nagłego powrotu.
Trzeci błąd polega na pominięciu wydajności regulatora. Regulator pasujący mechanicznie może mieć niewystarczający przepływ przy rzeczywistej różnicy ciśnień. Czwarty to brak odpowiedniej różnicy ciśnień albo zastosowanie nastawy mniejszej niż wahania ssania.
Piąty problem to traktowanie regulatora jako urządzenia korygującego zbyt wysoki poziom. Regulator dodaje olej przy niskim stanie, ale nie odbiera nadmiaru po gwałtownym powrocie. Szósty błąd to brak alarmu lub niewykorzystanie styku alarmowego w sterowaniu sprężarki.
Siódmy błąd to mieszanie funkcji zbiornika oleju i zbiornika cieczy. Receiver cieczy pracuje w obiegu czynnika i jest dobierany do napełnienia instalacji. Reservoir oleju zasila regulatory poziomu. Ósmy błąd to dolewanie oleju bez ustalenia, gdzie podziała się poprzednia ilość.
Kalkulator pomaga porównać warianty, lecz nie zastępuje uruchomienia i obserwacji poziomów. Po zmianie pojemności zbiornika albo nastaw trzeba monitorować każdą sprężarkę przy pełnym, częściowym i przejściowym obciążeniu.
Zbiornik oleju 8, 10, 15 czy 20 l - jak porównać warianty?
Przy zakupie często pojawia się wybór między reservoir 8 l, 10 l, 15 l i 20 l. Pierwszym krokiem jest przeliczenie nominalnej pojemności na zakres użytkowy. Jeżeli przyjmujesz 50%, zbiornik 8 l daje 4 l roboczego bufora, 10 l daje 5 l, 15 l daje 7,5 l, a 20 l daje 10 l. Już to porównanie pokazuje, że przejście z 10 do 15 l zwiększa praktyczny margines o 2,5 l, a nie o pełne 5 l dostępne od dna do górnej części płaszcza.
Dla wyniku wymagającego 7,2 l użytkowego bufora zbiornik 10 l jest za mały, 15 l mieści wynik z niewielkim marginesem, a 20 l zapewnia większą rezerwę. Nie oznacza to automatycznie, że 20 l jest najlepszy. Trzeba sprawdzić miejsce montażu, położenie wzierników, minimalny poziom wymagany do pewnego wypływu oraz ilość oleju potrzebną do prawidłowego uruchomienia.
Jeżeli producent podaje rzeczywistą pojemność między wziernikami, należy użyć jej zamiast procentu. Przykładowo zbiornik 15 l może mieć 10 l zakresu między dolnym i górnym wziernikiem, podczas gdy inna konstrukcja o podobnej pojemności całkowitej może oferować mniej. Pole użytkowej części jest więc tylko narzędziem do wstępnego porównania modeli.
Wariant 8 lub 10 l może być odpowiedni dla dwóch małych sprężarek w zwartej instalacji. Zbiornik 15 l może pasować do trzech lub czterech jednostek średniej wielkości, ale nie jest to reguła. Zestaw z długimi przewodami, kilkoma parownikami i częstym odszranianiem może wymagać większego bufora mimo niewielkiej mocy chłodniczej.
Najlepszą praktyką jest wpisanie do kalkulatora każdego rozważanego modelu i porównanie marginesu użytkowego. Jeżeli margines jest minimalny, wykonaj wariant z większym nagłym powrotem oraz większą liczbą regulatorów pracujących jednocześnie.
Montaż zbiornika oleju, odpowietrzenie i przewody
Zbiornik powinien być zamontowany pionowo lub w orientacji przewidzianej przez producenta, stabilnie podparty i dostępny do obserwacji wzierników. Nie może wisieć wyłącznie na przewodach. Zawory serwisowe powinny umożliwiać odizolowanie urządzenia, a układ rur nie może przenosić nadmiernych drgań z zestawu sprężarek.
W systemie niskociśnieniowym reservoir jest odpowietrzany do strony ssawnej, a zawór różnicowy utrzymuje ciśnienie nieco wyższe niż w karterach. Przewód odpowietrzający powinien być poprowadzony zgodnie ze schematem producenta. Jego zatkanie, zamknięty zawór albo niewłaściwe podłączenie może spowodować brak zasilania regulatorów lub zbyt wysokie ciśnienie w zbiorniku.
Przewód z separatora do zbiornika przenosi gorący olej i może zawierać czynnik. Trzeba uwzględnić odgazowanie, kierunek przepływu i elementy zalecane przez producenta. Przewody ze zbiornika do regulatorów powinny być możliwie czytelne, wyposażone w wymagane filtry i zawory oraz chronione przed miejscami, w których zanieczyszczenia mogą blokować niewielki otwór regulatora.
Położenie zbiornika względem regulatorów ma znaczenie dla dostępnego ciśnienia i opróżniania. Nie należy zakładać, że sama różnica wysokości zastąpi prawidłową różnicę ciśnień. W układzie wysokociśnieniowym wymagania są inne niż w systemie niskociśnieniowym i konieczna jest kontrola maksymalnej różnicy dopuszczalnej przez regulator.
Jeżeli kilka sprężarek ma osobne linie ssawne lub różne ciśnienia karteru, wspólna nastawa może nie zapewniać identycznych warunków dla wszystkich regulatorów. Wtedy projekt musi uwzględnić najbardziej niekorzystną jednostkę, a nie tylko średnie ciśnienie kolektora.
Uruchomienie zbiornika oleju i regulatorów poziomu
Nowy układ nie powinien być napełniany przypadkowo do pełna. Ilość początkową ustala się według instrukcji zbiornika, obserwując dolny i górny wziernik. Podczas pierwszych godzin olej rozchodzi się po przewodach, separatorze i wymiennikach, dlatego poziom może spadać mimo braku wycieku. Dolewanie powinno być stopniowe i dokumentowane.
Przed uruchomieniem sprawdź, czy każda sprężarka ma prawidłową ilość oleju, regulatory są zamontowane na właściwej wysokości, zawory są otwarte, a filtry czyste. W regulatorze elektronicznym należy zweryfikować zasilanie, diody, wyjście alarmowe i sposób reakcji sterownika. W mechanicznym ważna jest nastawa poziomu i swobodna praca pływaka.
Po uruchomieniu obserwuj poziomy przy jednej, dwóch i wszystkich pracujących sprężarkach. Następnie sprawdź zachowanie po odszranianiu oraz po długiej pracy przy minimalnej mocy. Układ, który wygląda poprawnie przy pełnym obciążeniu, może tracić olej przy małym przepływie albo przepełniać kartery po zmianie warunków.
Warto zanotować czas otwarcia regulatorów oraz częstotliwość alarmów. Jeżeli jeden regulator uzupełnia olej znacznie częściej niż pozostałe, przyczyną może być inna ilość oleju wynoszona przez sprężarkę, nieszczelność, niedrożność powrotu, różnica ciśnienia lub błąd wskazania poziomu. Dolewanie oleju bez diagnozy może doprowadzić do nadmiaru w całym układzie.
Po ustabilizowaniu instalacji zaznacz prawidłowy zakres na dokumentacji serwisowej i zapisz ilość całkowicie dodanego oleju. Te dane są później cenniejsze niż sam nominalny litraż zbiornika.
Niski poziom oleju mimo pełnego zbiornika - co sprawdzić?
Pełny reservoir i niski poziom w sprężarce wskazują, że problem leży w drodze pomiędzy zbiornikiem a karterem albo w samym pomiarze. Najpierw sprawdź różnicę ciśnień, zawory odcinające, filtr i przewód olejowy. Następnie zweryfikuj, czy regulator rzeczywiście otwiera się i czy jego adapter nie blokuje dopływu.
W regulatorze elektronicznym przyczyną może być brak zasilania, nieprawidłowy sygnał z czujnika, uszkodzona cewka albo aktywny alarm. W mechanicznym regulatorze pływak może być zablokowany przez zanieczyszczenia lub regulator może być zamontowany na niewłaściwej wysokości. Spieniony olej może dodatkowo utrudniać ocenę.
Jeżeli wszystkie regulatory mają problem jednocześnie, podejrzewaj wspólny element: odpowietrzenie reservoir, zawór różnicowy, przewód ze zbiornika lub zbyt niskie ciśnienie. Jeżeli problem dotyczy jednej sprężarki, skoncentruj się na jej regulatorze, adapterze i warunkach karteru.
Zbyt mały zbiornik zwykle objawia się spadkiem poziomu samego reservoir podczas dużego zapotrzebowania. Jeżeli olej nadal jest widoczny na prawidłowym poziomie, wymiana na większy zbiornik nie naprawi niedrożnego regulatora.
Ciekawostka
Całkowita pojemność zbiornika oleju może być znacznie większa od użytecznego zakresu między wziernikami. Dlatego dwa zbiorniki o zbliżonym litrażu mogą oferować inną objętość roboczą.
Co sprawdzić przed zakupem zbiornika?
Porównaj pojemność całkowitą i użytkową, liczbę oraz położenie wzierników, maksymalne ciśnienie, kompatybilność z olejem i czynnikiem, przyłącza, zawory serwisowe, króciec odpowietrzający, orientację montażu i dopuszczenia.
Co sprawdzić przed zakupem regulatora?
Sprawdź adapter do sprężarki, zakres poziomu, przepływ przy rzeczywistej różnicy ciśnień, maksymalne ciśnienie, napięcie, alarm, filtr, zgodność z olejem i czynnikiem oraz możliwość pracy podczas odszraniania i zmian obciążenia.
Wskazówka od KalkulatorXXL
Wykonaj trzy warianty: normalna praca, minimalny stopień mocy oraz nagły powrót oleju po odszranianiu. Zbiornik i regulatory powinny zachować użyteczny margines w każdym z nich.
Dla uczniów szkół branżowych i technicznych
Załóż cztery sprężarki po 3,5 l oleju. Jeżeli 20% łącznego oleju może znajdować się poza karterami, składnik obiegowy wynosi 4 × 3,5 × 0,20 = 2,8 l. Dodaj 1,5 l możliwego powrotu i 2 l rezerwy serwisowej. Otrzymujesz 6,3 l przed zapasem projektowym.
Przy zapasie 15% potrzebny bufor wynosi około 7,25 l. Jeżeli użytkowa część zbiornika to 50%, pojemność nominalna wynosi około 14,5 l, więc z typoszeregu wybierzesz 15 l. Jeżeli użytkowy zakres konkretnego modelu jest mniejszy, wynik może przesunąć się na 20 l.
Sprawdź także regulatory. Jeden cykl uzupełnia 0,6 l w ciągu minuty, więc wymagane jest 0,6 l/min na regulator. Model o wydajności 1,5 l/min i korekcie 80% daje 1,2 l/min, a obciążenie wynosi 50%. Dla czterech sprężarek instalujemy cztery regulatory.
Na końcu policz różnicę ciśnień. Jeżeli regulator potrzebuje co najmniej 0,34 bar, wahania ssania wynoszą 0,4 bar, strata przewodu 0,2 bar, a margines 0,2 bar, uproszczona kontrola wskaże co najmniej 0,8 bar. Z dostępnych nastaw 0,34, 0,69 i 1,4 bar najbliższa wyższa to 1,4 bar, ale końcowy wybór musi wynikać z dokumentacji urządzeń.
Dalsza ścieżka obliczeń chłodniczych
Ten kalkulator należy do etapu: Agregat i wyposażenie obiegu. Przejdź do sąsiedniego obliczenia albo skorzystaj z materiałów, które porządkują cały projekt, rozruch i diagnostykę.
Zobacz wszystkie kalkulatory i pełną mapę kategorii chłodnictwo.