Policz cały obieg chłodniczy
Średnicę rur dobiera się po ustaleniu obciążenia komory, mocy sprężarki, parownika i skraplacza. Zacznij od mocy chłodniczej komory, następnie sprawdź liczbę i moc sprężarek, dobór parownika oraz dobór skraplacza. Dopiero przepływ masowy w konkretnym punkcie pracy pozwala rozsądnie porównać przewód ssawny, cieczowy i tłoczny.
Jak dobrać średnicę rur chłodniczych?
Pytanie „jak dobrać średnicę rur chłodniczych” nie ma jednej odpowiedzi dla całej instalacji. Przewód ssawny transportuje parę o małej gęstości z parownika do sprężarki, przewód cieczowy prowadzi ciecz pod wysokim ciśnieniem do zaworu rozprężnego, a rura tłoczna odprowadza gorącą parę ze sprężarki do skraplacza. Ten sam przepływ masowy daje więc zupełnie inne prędkości i wymaga innych średnic wewnętrznych.
Kalkulator najpierw wyznacza przepływ masowy czynnika. Można go wpisać bezpośrednio z programu doborowego albo obliczyć z mocy chłodniczej i jednostkowego efektu chłodniczego. Dla 18 kW i efektu 155 kJ/kg przepływ wynosi około 0,116 kg/s, czyli 418 kg/h. Następnie dla każdej linii obliczana jest średnica teoretyczna wynikająca z gęstości i zadanej prędkości.
Dobór nie może kończyć się na średnicy teoretycznej. Trzeba przejść do rzeczywistego wymiaru rury miedzianej, policzyć prędkość dla jej średnicy wewnętrznej, sprawdzić spadek ciśnienia na długości równoważnej i ocenić zachowanie instalacji przy minimalnym obciążeniu. W przewodzie ssawnym i tłocznym prędkość musi pomagać w powrocie oleju, ale zbyt mała średnica zwiększa straty, hałas i pobór sprężarki.
Wynik kalkulatora jest punktem startowym do karty doboru. Ostateczna średnica zależy od czynnika, temperatury parowania i skraplania, przegrzania, dochłodzenia, rzeczywistych właściwości termodynamicznych, materiału i grubości ścianki, liczby kształtek, różnicy wysokości oraz dopuszczalnego spadku temperatury nasycenia. Przy R32 pomocniczą zależność P-T sprawdzisz w kalkulatorze ciśnienia i temperatury R32.
Jaka średnica rury ssawnej do chłodni lub mroźni?
Frazy „jaka średnica rury ssawnej do chłodni” i „jaka rura ssawna do mroźni -18°C” często prowadzą do błędnego porównywania wyłącznie mocy agregatu. Dwie instalacje o mocy 10 kW mogą mieć inny przepływ masowy i inną gęstość pary na ssaniu, jeżeli pracują z różnymi czynnikami oraz temperaturami parowania. W mroźni para jest zwykle rzadsza, dlatego dla tej samej masy czynnika potrzebna bywa większa objętość przepływu.
Rura ssawna powinna ograniczać spadek ciśnienia, ponieważ każda strata między parownikiem a sprężarką obniża ciśnienie na króćcu ssawnym. Jednocześnie prędkość nie może być zbyt mała, bo olej krążący z czynnikiem może pozostawać w poziomych odcinkach i pionach. Dla odcinka poziomego kalkulator przyjmuje domyślnie cel około 6 m/s, a dla pionu ssawnego około 10 m/s. Użytkownik może zmienić te wartości zgodnie z dokumentacją urządzenia.
Przy pracy częściowej ważna jest prędkość minimalna. Rura dobrana poprawnie dla 100% obciążenia może być za duża, gdy sprężarka inwerterowa schodzi do 25-35% wydajności albo pracuje tylko jedna jednostka z kilku. Kalkulator pokazuje prędkość przy minimalnym obciążeniu i ostrzega, gdy może być potrzebny podwójny pion ssawny, mniejsza gałąź pionu lub inne rozwiązanie zapewniające powrót oleju.
Porównanie „rura ssawna 7/8 czy 1 1/8 cala” powinno obejmować oba skrajne punkty. Mniejsza rura daje wyższą prędkość i większy spadek ciśnienia. Większa zmniejsza straty, ale może pogorszyć transport oleju. Najlepszy wymiar to nie największa dostępna rura, lecz taki, który mieści prędkość i spadek w akceptowalnym zakresie podczas pełnej i częściowej pracy.
Jaka średnica rury cieczowej do agregatu chłodniczego?
Rura cieczowa pracuje inaczej niż przewody gazowe. Czynnik ma dużą gęstość, dlatego nawet niewielka średnica może przenieść znaczny przepływ masowy. Pytanie „jaka średnica rury cieczowej do agregatu 10 kW lub 20 kW” wymaga sprawdzenia prędkości, spadku tarcia oraz ciśnienia potrzebnego do pokonania pionowego podnoszenia cieczy.
Zbyt mała średnica cieczowa zwiększa prędkość, opory i ryzyko uderzeń hydraulicznych. Zbyt duża zwiększa objętość instalacji, ilość czynnika oraz koszt rury, zaworów i armatury. Kalkulator przyjmuje domyślną prędkość docelową 0,9 m/s, a wynik porównuje z orientacyjnym zakresem 0,6-1,2 m/s. Własny limit można zmienić po sprawdzeniu zaleceń producenta zaworu i agregatu.
W przewodzie cieczowym szczególnie ważny jest pion w górę. Każdy metr podnoszenia powoduje spadek ciśnienia hydrostatycznego. Jeżeli dochłodzenie jest małe, suma strat tarcia i wysokości może doprowadzić do tworzenia pary przed zaworem rozprężnym. Kalkulator dodaje do spadku tarcia ciśnienie wynikające z wpisanej wysokości, ale nie oblicza automatycznie zapasu dochłodzenia. Ten parametr należy sprawdzić osobno w programie termodynamicznym.
Wynik „czynnik w rurze cieczowej” pokazuje orientacyjną masę cieczy zgromadzoną w samym przewodzie. Przy długiej instalacji większa średnica może znacząco zwiększyć napełnienie. Nie jest to jednak całkowita ilość czynnika, ponieważ trzeba doliczyć skraplacz, zbiornik, parownik, armaturę i pozostałe odcinki.
Jaka średnica rury tłocznej ze sprężarki do skraplacza?
Rura tłoczna transportuje gorącą parę o wysokim ciśnieniu. Zapytanie „jaka średnica rury tłocznej do sprężarki” wymaga znajomości przepływu masowego i gęstości pary na tłoczeniu. Gęstość jest zwykle większa niż na ssaniu, dlatego średnica tłoczna bywa mniejsza od ssawnej, ale większe znaczenie mają temperatura, drgania i transport oleju.
Przewód tłoczny nie powinien powodować nadmiernego spadku ciśnienia, ponieważ sprężarka musi wytworzyć jeszcze wyższe ciśnienie, aby pokonać opory. Zbyt duża prędkość zwiększa hałas i może nasilać drgania. Zbyt mała utrudnia przemieszczanie oleju, szczególnie w pionie i przy regulacji wydajności. Kalkulator domyślnie dąży do około 10 m/s i porównuje wynik z zakresem 8-15 m/s.
Przy kilku sprężarkach równoległych trzeba sprawdzić każdą gałąź oraz wspólny kolektor. Średnica króćca sprężarki nie musi być prawidłową średnicą długiego przewodu. Króciec służy do połączenia urządzenia, natomiast rura instalacyjna jest dobierana według przepływu, długości i spadku. Redukcję wykonuje się zgodnie z zalecanym układem producenta, z uwzględnieniem wibracji i odpływu oleju.
Wysoka temperatura rury tłocznej wymaga właściwych materiałów, lutowania i odsunięcia przewodu od elementów wrażliwych. Sam kalkulator średnicy nie ocenia temperatury końca sprężania ani dopuszczalnej temperatury oleju i czynnika.
Prędkość czynnika w rurze ssawnej, cieczowej i tłocznej
Prędkość czynnika jest jednym z najważniejszych wyników. W rurze ssawnej i tłocznej pomaga przenosić olej, a w cieczowej decyduje o stratach oraz możliwości powstawania uderzeń. Dlatego kalkulator nie podaje wyłącznie oznaczenia calowego. Obok każdej średnicy pokazuje prędkość projektową, a dla gazowych przewodów również prędkość przy minimalnym obciążeniu.
Dla poziomej rury ssawnej często sprawdza się wartość nie mniejszą niż około 4 m/s, natomiast pion ssawny wymaga zwykle wyższej prędkości. W kalkulatorze domyślny cel pionu to 10 m/s. Rura tłoczna jest kontrolowana w podobny sposób, ale górny limit jest wyższy. W przewodzie cieczowym prędkość jest znacznie niższa.
Nie należy traktować zakresów jako jednej normy dla każdego urządzenia. Sprężarka scroll, tłokowa, instalacja CO2, układ z separatorem oleju i system wielosprężarkowy mogą mieć odmienne wymagania. Dane wejściowe są edytowalne właśnie po to, aby przepisać wartości z dokumentacji producenta.
Jeżeli wybrana średnica daje dobrą prędkość, lecz zbyt duży spadek ciśnienia, rozwiązaniem nie zawsze jest natychmiastowe zwiększenie rury. Można skrócić trasę, ograniczyć liczbę kolan, zmienić rozmieszczenie urządzeń albo zastosować podwójny pion. Każdą zmianę trzeba ponownie sprawdzić dla minimalnej wydajności.
Spadek ciśnienia w instalacji chłodniczej - jak go interpretować?
Kalkulator pokazuje orientacyjny spadek ciśnienia wyznaczony z długości równoważnej, średnicy wewnętrznej, gęstości, lepkości i prędkości. Jest to uproszczony model przepływu jednofazowego. Umożliwia porównanie dwóch średnic, ale nie zastępuje programu właściwości czynnika ani szczegółowej analizy wszystkich zaworów, filtrów, wymienników i rozdzielaczy.
W rurze ssawnej mały spadek ciśnienia jest szczególnie ważny, ponieważ może odpowiadać utracie części różnicy temperatur dostępnej dla parownika. W rurze tłocznej opory zwiększają wymagane ciśnienie sprężania. W cieczowej należy dodać pionowe podnoszenie oraz sprawdzić, czy dochłodzenie chroni ciecz przed odparowaniem.
Pola limitów w kalkulatorze służą do szybkiego ostrzeżenia. Nie są uniwersalnymi wartościami projektowymi. Dopuszczalny spadek powinien wynikać z wpływu na temperaturę nasycenia, mocy sprężarki, zawór rozprężny i stabilność procesu. Dla długiej instalacji 50 m ten sam rozmiar może już nie być odpowiedni, choć działał poprawnie na 10 m.
Najlepsza praktyka to porównanie co najmniej dwóch sąsiednich średnic. Mniejsza pokaże zapas dla powrotu oleju, większa - możliwą redukcję strat. Następnie wynik należy sprawdzić w Coolselector, narzędziu producenta sprężarki lub innym programie opartym na właściwościach wybranego czynnika.
Jaka rura do chłodni 10 kW, 20 kW lub 30 kW?
Zapytania „jaka rura chłodnicza do 10 kW”, „średnica rur do chłodni 20 kW” i „rury chłodnicze do agregatu 30 kW” są popularne, ale sama moc nie wystarcza. Kalkulator pozwala jednak zbudować porównanie. Dla każdego wariantu pozostaw ten sam czynnik i punkt pracy, zmieniaj moc na 10, 20 i 30 kW, a następnie zapisuj przepływ masowy oraz proponowane rozmiary.
Przy podwojeniu mocy przepływ masowy zwykle rośnie w przybliżeniu dwukrotnie, jeżeli jednostkowy efekt chłodniczy się nie zmienia. Średnica nie rośnie jednak dwukrotnie, ponieważ pole przekroju zależy od kwadratu średnicy. Z tego powodu przejście z 10 do 20 kW może oznaczać wzrost o jeden lub kilka standardowych rozmiarów, zależnie od gęstości pary i docelowej prędkości.
Mroźnia o mocy 20 kW może wymagać większej rury ssawnej niż chłodnia dodatnia 20 kW. Przy niskiej temperaturze parowania gęstość pary jest mniejsza, a przepływ objętościowy większy. Z kolei rura cieczowa może pozostać podobna, jeżeli gęstość cieczy i przepływ masowy nie zmienią się znacząco.
Przy porównaniu nie pomijaj długości. Rura odpowiednia dla agregatu ustawionego przy komorze może dać za duży spadek, gdy skraplacz znajduje się na dachu 40 m dalej. Wynik z konkretną liczbą kW należy zawsze łączyć z czynnikiem, temperaturami, długością i pionami.
Dobór rur do R448A, R449A, R404A, R507A, R134a, R513A i R290
Różne czynniki mają różną gęstość, lepkość i jednostkowy efekt chłodniczy, dlatego nie należy kopiować średnicy tylko dlatego, że moc urządzenia jest taka sama. Kalkulator zawiera orientacyjne presety dla popularnych grup zastosowań, ale ich celem jest uruchomienie przykładu. Dokładne właściwości trzeba przepisać z programu dla temperatury parowania, przegrzania, skraplania i dochłodzenia.
Dobór rur do R448A lub R449A powinien uwzględniać sposób określania temperatury dla mieszaniny oraz dane sprężarki. Przy zastępowaniu R404A nie wystarczy pozostawić wszystkich rur bez sprawdzenia. Zmiana przepływu masowego i gęstości może zmienić prędkości oraz spadki.
R134a i R513A są często spotykane w średnich temperaturach, lecz również tutaj punkt pracy decyduje o właściwościach pary. R290 ma mały wymagany przepływ masowy dzięki wysokiemu efektowi chłodniczemu, ale jest czynnikiem palnym. Kalkulator nie ocenia dopuszczalnego napełnienia, stref, wentylacji ani zgodności elementów z wymaganiami bezpieczeństwa.
W instalacjach CO2 ciśnienia i właściwości różnią się na tyle, że potrzebny jest dedykowany dobór producenta. Ogólny model może pomóc zrozumieć zależność między masą, gęstością i prędkością, ale nie powinien być podstawą zamówienia przewodów do układu transkrytycznego.
Pion ssawny, syfon olejowy i podwójny pion ssawny
Pion ssawny jest jednym z najtrudniejszych odcinków instalacji. Gaz płynie w górę i musi unosić olej. Jeżeli prędkość przy minimalnej wydajności jest zbyt mała, olej może gromadzić się w dolnej części. Po wzroście obciążenia nagromadzona ilość może wrócić gwałtownie do sprężarki.
Kalkulator porównuje prędkość projektową z prędkością przy minimalnym obciążeniu. Jeżeli pion ma 10 m/s przy pełnej mocy, a instalacja schodzi do 30%, zostaje około 3 m/s. Taki wynik wskazuje, że pojedynczy duży pion może nie zapewniać prawidłowego powrotu oleju.
Podwójny pion ssawny dzieli przepływ między mniejszą i większą gałąź. Przy małym obciążeniu olej zamyka większą gałąź w pułapce, a czynnik płynie mniejszą rurą z wyższą prędkością. Po wzroście wydajności uruchamia się również większa gałąź. Dobór średnic, syfonów i wysokości wymaga projektu, dlatego kalkulator tylko sygnalizuje ryzyko.
Piony powinny być wykonane z zachowaniem zaleceń dotyczących pułapek olejowych, spadków poziomych odcinków, maksymalnych wysokości między pułapkami i podparcia rur. Nie należy dodawać syfonów bez potrzeby, ponieważ każdy element zwiększa opór i może stać się miejscem gromadzenia cieczy lub oleju.
Długa instalacja chłodnicza 20, 30 lub 50 m
Przy krótkim zestawie agregat-komora średnicę często można potwierdzić z tabeli producenta. Gdy długość wynosi 20, 30 lub 50 m, opory rury i kształtek stają się ważną częścią bilansu. W polu długości równoważnej należy uwzględnić nie tylko odległość mierzoną po trasie, ale również opory kolan, zaworów, filtrów i innych elementów.
Dla długiej rury ssawnej większa średnica może wyraźnie ograniczyć spadek, ale trzeba ponownie sprawdzić prędkość przy minimalnej mocy. W rurze cieczowej długi odcinek zwiększa stratę i objętość napełnienia. Przy pionie na dach dodatkowe ciśnienie hydrostatyczne może zużyć znaczną część dochłodzenia.
Rura tłoczna na dach wymaga kontroli przepływu oleju, drgań i możliwości spływania skroplonego czynnika podczas postoju. Trasa powinna mieć odpowiednie podparcie i kompensację. Długie przewody zmieniają także całkowitą ilość czynnika oraz sposób pracy zbiornika cieczy.
Przy wyniku bliskim limitowi warto przeliczyć wariant większej średnicy i osobno policzyć koszt energii sprężarki. Czasami droższa rura ogranicza długoterminowe straty, ale przewymiarowanie nie może pogorszyć powrotu oleju.
Rura miedziana 3/8, 1/2, 5/8, 7/8 i 1 1/8 cala - jak czytać rozmiar?
Rozmiar rury chłodniczej jest zwykle podawany jako średnica zewnętrzna. Kalkulator wykorzystuje orientacyjną średnicę wewnętrzną wynikającą z typowej grubości ścianki, ponieważ to pole przepływu decyduje o prędkości. Rzeczywista średnica wewnętrzna może różnić się między normami, seriami i ciśnieniami roboczymi.
Przykładowo rura 7/8 cala ma średnicę zewnętrzną około 22,22 mm, ale jej kanał przepływowy jest mniejszy. Nie wolno wstawiać 22,22 mm jako średnicy wewnętrznej do wzoru. Różnica jest szczególnie ważna przy małych rurach, gdzie grubość ścianki stanowi znaczną część wymiaru.
Po dobraniu rozmiaru sprawdź dopuszczalne ciśnienie, temperaturę, rodzaj czynnika i metodę łączenia. Dla czynników o wysokim ciśnieniu lub palnych mogą obowiązywać inne wymagania materiałowe. Armatura, zawory elektromagnetyczne, filtry i wzierniki również muszą mieć odpowiedni rozmiar przepływowy, a nie tylko pasujący króciec.
Jeżeli karta urządzenia podaje króciec 1 1/8 cala, nie oznacza to automatycznie, że cała trasa ma mieć taki wymiar. Króciec może wymagać redukcji po krótkim odcinku, a właściwa rura wynika z przepływu i długości. Zawsze należy zachować układ redukcji zalecany przez producenta.
Dobór rur chłodniczych do mroźni -18°C
Fraza „dobór rur chłodniczych do mroźni -18°C” wymaga ustalenia temperatury parowania, która jest niższa od temperatury powietrza w komorze. Jeżeli parownik pracuje przykładowo z temperaturą parowania -25°C lub niższą, gęstość pary na ssaniu może być znacznie mniejsza niż w chłodni dodatniej. Powoduje to większy przepływ objętościowy i często większą rurę ssawną dla tej samej mocy w kW.
Nie należy jednak automatycznie przenosić średnicy z mroźni o podobnej kubaturze. Ilość produktu do zamrożenia, czas procesu, TD parownika, czynnik i typ sprężarki zmieniają przepływ masowy. Komora utrzymująca gotowy towar ma inne obciążenie niż tunel, do którego codziennie trafia ciepły produkt.
W mroźni szczególnie ważne są długie przewody ssawne, izolacja i dodatkowe przegrzanie. Każdy niepotrzebny wzrost temperatury pary może zwiększać objętość właściwą oraz temperaturę tłoczenia. Rura ssawna powinna być zaizolowana ciągle, także na armaturze i przejściach, z ochroną przed kondensacją oraz uszkodzeniami mechanicznymi.
Przy odszranianiu gorącym gazem układ przewodów może mieć dodatkowe funkcje i nie należy stosować prostego doboru jak dla zwykłej rury tłocznej. Potrzebna jest analiza kierunków przepływu, zaworów, odprowadzania cieczy i oleju. Kalkulator dotyczy podstawowego przewodu ssawnego, cieczowego i tłocznego podczas normalnej pracy chłodniczej.
Tabela rozmiarów rur chłodniczych używanych w kalkulatorze
Kalkulator porównuje typowe zewnętrzne rozmiary rur miedzianych od 1/4 do 3 1/8 cala. Do obliczenia prędkości wykorzystuje orientacyjną średnicę wewnętrzną. Wartości mogą różnić się od konkretnego produktu, dlatego po wyborze rury należy sprawdzić kartę materiału i dopuszczalne ciśnienie.
| Rozmiar | Średnica zewnętrzna | Orientacyjne ID |
|---|---|---|
| 3/8 cala | 9,52 mm | 7,92 mm |
| 1/2 cala | 12,70 mm | 11,10 mm |
| 5/8 cala | 15,88 mm | 14,12 mm |
| 7/8 cala | 22,22 mm | 20,34 mm |
| 1 1/8 cala | 28,58 mm | 26,54 mm |
| 1 3/8 cala | 34,93 mm | 32,77 mm |
| 1 5/8 cala | 41,28 mm | 38,86 mm |
| 2 1/8 cala | 53,98 mm | 51,08 mm |
Oznaczenie calowe dotyczy średnicy zewnętrznej, a nie nominalnej średnicy hydraulicznej znanej z części instalacji wodnych. Przy zamawianiu trzeba podać serię rury, grubość ścianki i wymagane ciśnienie. Dwie rury o tej samej średnicy zewnętrznej mogą mieć inną średnicę wewnętrzną, jeżeli różni je grubość ścianki.
Najczęstsze błędy przy doborze rur chłodniczych
Pierwszy błąd to dobór tylko po mocy agregatu bez czynnika i temperatur. Drugi to używanie średnicy zewnętrznej jako wewnętrznej. Trzeci polega na sprawdzeniu wyłącznie pełnej mocy i pominięciu pracy częściowej, co może prowadzić do problemów z olejem.
Czwarty błąd to nieuwzględnienie długości równoważnej. Dziesięć kolan i kilka zaworów nie jest odcinkiem bez oporów. Piąty to pominięcie pionu cieczowego i dochłodzenia. Szósty to przyjęcie, że króciec sprężarki wyznacza średnicę całej instalacji.
Siódmy błąd to przewymiarowanie rury ssawnej wyłącznie w celu zmniejszenia spadku. Ósmy to zbyt mała rura cieczowa, która zwiększa prędkość i może pogorszyć pracę zaworu. Dziewiąty to brak izolacji ssania i pomijanie dodatkowego przegrzania na długiej trasie.
Dziesiąty błąd to zamawianie rur bez sprawdzenia programu producenta. Kalkulator internetowy dobrze pokazuje zależności i pozwala wychwycić niespójne dane, ale dokładna termodynamika czynnika, temperatura nasycenia odpowiadająca spadkowi oraz wymagania sprężarki muszą być potwierdzone w dokumentacji.
Przykład doboru rur dla chłodni 18 kW
Załóżmy chłodnię o mocy 18 kW, jednostkowy efekt chłodniczy 155 kJ/kg i minimalne obciążenie 35%. Przepływ masowy wynosi około 418 kg/h. Dla orientacyjnej gęstości pary ssawnej 20 kg/m³ kalkulator porównuje standardowe rury jednocześnie pod kątem spadku ciśnienia i prędkości przy pełnym oraz minimalnym obciążeniu. Jeżeli pojedyncza rura nie spełnia wszystkich kryteriów, wynik jest oznaczony jako kompromis.
Rura cieczowa jest dobierana dla gęstości 1050 kg/m³ i prędkości około 0,9 m/s. Przy długości równoważnej 15 m i pionie 3 m wynik spadku obejmuje tarcie oraz podnoszenie cieczy. Obliczana jest też masa czynnika w przewodzie na podstawie rzeczywistej długości rury, a nie długości równoważnej używanej do strat ciśnienia.
Dla rury tłocznej przyjmujemy gęstość pary 48 kg/m³ i cel 10 m/s. Kalkulator pokazuje prędkość przy pełnym i minimalnym obciążeniu. Jeżeli prędkość minimalna jest niska, komentarz przypomina o konieczności sprawdzenia transportu oleju.
Po otrzymaniu trzech wymiarów należy przepisać rzeczywiste dane z programu sprężarki i powtórzyć obliczenie. Następnie porównuje się sąsiednie rury, sprawdza spadek w przeliczeniu na temperaturę nasycenia, dochłodzenie cieczy, pułapki olejowe, izolację i maksymalne napełnienie.
Ciekawostka
Zwiększenie średnicy rury o jeden standardowy rozmiar może wyraźnie zmniejszyć spadek ciśnienia, ponieważ opory silnie zależą od średnicy. Ta sama zmiana jednocześnie obniża prędkość, dlatego w przewodach gazowych zawsze trzeba ponownie sprawdzić powrót oleju.
Kiedy potrzebny jest program producenta?
Zawsze przed zamówieniem. Program przelicza właściwości czynnika, spadek na temperaturę nasycenia, pracę przy minimalnej wydajności oraz ograniczenia konkretnej sprężarki i agregatu.
Co przygotować do wyceny?
Podaj czynnik, moc, temperatury parowania i skraplania, przepływ masowy, długości równoważne, piony, minimalną wydajność, proponowane średnice oraz dopuszczalne spadki.
Dla uczniów techników chłodnictwa i klimatyzacji
Ustaw moc 10 kW, a następnie 20 i 30 kW. Zapisz przepływ masowy i średnice. Wyjaśnij, dlaczego średnica nie rośnie proporcjonalnie do mocy. W drugim ćwiczeniu pozostaw 20 kW i porównaj chłodnię dodatnią z mroźnią, zmieniając gęstość pary ssawnej.
W trzecim ćwiczeniu ustaw pion ssawny i minimalne obciążenie 25%. Sprawdź prędkość minimalną. Zmniejsz oraz zwiększ rurę o jeden rozmiar i porównaj spadek ciśnienia z ryzykiem zatrzymywania oleju.
Na końcu przygotuj kartę trzech przewodów: średnica zewnętrzna i wewnętrzna, prędkość pełna i minimalna, długość równoważna, pion, spadek oraz uzasadnienie. Wynik porównaj z programem producenta.
Wskazówka od KalkulatorXXL
Najpierw wpisz dane z programu doboru sprężarki, a dopiero potem wybieraj rurę. Gęstość i przepływ masowy z przypadkowego przykładu mogą dać poprawny wzór, ale niewłaściwy wymiar dla rzeczywistej instalacji.
Dalsza ścieżka obliczeń chłodniczych
Przejdź do sąsiednich obliczeń albo materiałów porządkujących projekt i diagnostykę.
FAQ - najczęstsze pytania
Ostatnia aktualizacja: 24.09.2026