Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter poglądowy. Dokładamy wszelkich starań, by były poprawne, ale zawsze weryfikuj je z fachowcem.

Przejdź do treści

Kalkulator rozkładu normalnego – prawdopodobieństwo i Z-score

Oblicz P(X ≤ x), P(X ≥ x), prawdopodobieństwo w przedziale albo poza przedziałem. Podaj średnią μ i odchylenie standardowe σ, a kalkulator pokaże wynik procentowy, wartość dziesiętną i Z-score.

Dane rozkładu normalnego

Wynik przelicza się automatycznie po każdej zmianie danych.
N(μ, σ) • Z-score • Φ(z)
Średnia badanego rozkładu, np. 100.
Musi być większe od 0 i mieć tę samą jednostkę co wartości X.
Granica dla lewego albo prawego ogona.
Dla rozkładu ciągłego nie ma różnicy między znakami < i ≤ ani > i ≥, ponieważ prawdopodobieństwo dokładnie jednej wartości wynosi 0.

Wynik

Prawdopodobieństwo
68,269%
wynik procentowy
Wartość dziesiętna
0,682689
zakres od 0 do 1
Z-score dla a
−1,0000
Z-score dla b
1,0000
P(85 ≤ X ≤ 115)
Około 68,269% wyników z tego rozkładu mieści się między 85 a 115.

Co policzyć dalej po rozkładzie normalnym?

Po obliczeniu prawdopodobieństwa możesz od razu sprawdzić położenie wyniku względem średniej, zmienność danych albo percentyl. Te narzędzia rozwijają najczęstsze obliczenia związane z rozkładem normalnym.

Rozkład normalny – co dokładnie oblicza kalkulator?

Rozkład normalny, nazywany też rozkładem Gaussa, opisuje zmienną ciągłą skupioną wokół średniej. Kalkulator rozkładu normalnego pozwala obliczyć P(X ≤ x), P(X ≥ x), prawdopodobieństwo w przedziale P(a ≤ X ≤ b) albo prawdopodobieństwo znalezienia się poza wskazanym przedziałem.

Do obliczeń potrzebne są średnia μ, odchylenie standardowe σ oraz wartość x lub granice a i b. Wynik jest polem pod krzywą Gaussa w wybranym obszarze.

Jak obliczyć prawdopodobieństwo w rozkładzie normalnym?

Najpierw wartość standaryzuje się do wyniku Z:

z = (x − μ) / σ

Z-score mówi, o ile odchyleń standardowych badany wynik znajduje się od średniej. Następnie używa się dystrybuanty standardowego rozkładu normalnego Φ(z).

P(X ≤ x) = Φ((x − μ) / σ)
P(X ≥ x) = 1 − Φ((x − μ) / σ)
P(a ≤ X ≤ b) = Φ((b − μ) / σ) − Φ((a − μ) / σ)

Kontrola wyniku: dla μ = 100, σ = 15 oraz przedziału 85–115 granice mają Z-score −1 i 1, a prawdopodobieństwo wynosi około 68,27%.

Dystrybuanta rozkładu normalnego i pole pod krzywą Gaussa

Dystrybuanta odpowiada na pytanie: jakie jest prawdopodobieństwo, że zmienna przyjmie wartość nie większą niż x? Jest to P(X ≤ x). Dla prawego ogona wynik jest dopełnieniem do 1, a dla przedziału odejmuje się wartości dystrybuanty dla obu granic.

ZdarzenieCo oznacza wynik?
P(X ≤ x)Prawdopodobieństwo wartości nie większej niż x.
P(X ≥ x)Prawdopodobieństwo wartości co najmniej x.
P(a ≤ X ≤ b)Prawdopodobieństwo wyniku pomiędzy a i b.
P(X ≤ a lub X ≥ b)Łączne prawdopodobieństwo obu ogonów poza przedziałem.

Z-score – jak interpretować wynik standaryzacji?

Z-score porównuje pojedynczy wynik ze średnią w jednostkach odchylenia standardowego. Dzięki temu można porównywać położenie wyników nawet wtedy, gdy pochodzą z różnych skal.

Z-scoreInterpretacja
0Wynik równy średniej.
1Wynik o jedno odchylenie standardowe powyżej średniej.
−1Wynik o jedno odchylenie standardowe poniżej średniej.
2Wynik o dwa odchylenia standardowe powyżej średniej.

Jeśli chcesz przede wszystkim obliczyć i zinterpretować wynik standaryzowany, użyj kalkulatora Z-score.

Ciekawostka

Rozkład normalny jest symetryczny względem średniej. Dlatego odległości o tej samej wartości bezwzględnej Z po obu stronach średniej mają odpowiadające sobie pola. To prosty sposób na kontrolę, czy lewy i prawy ogon zostały policzone we właściwą stronę.

Reguła 68–95–99,7 – szybka kontrola prawdopodobieństwa

Dla rozkładu normalnego reguła empiryczna pozwala szybko ocenić, czy wynik kalkulatora ma właściwy rząd wielkości.

Przedział wokół średniejPrzybliżone prawdopodobieństwo
μ ± 1σ68,27%
μ ± 2σ95,45%
μ ± 3σ99,73%

Jeżeli liczysz przedział od jednego odchylenia poniżej średniej do jednego odchylenia powyżej średniej, wynik powinien być bliski 68,27%.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Przed wpisaniem liczb ustal, którego obszaru szukasz: lewej strony, prawej strony, środka między dwiema granicami czy obu ogonów. Najczęstsza pomyłka polega na wybraniu niewłaściwego zdarzenia, a nie na samym przeliczeniu Z-score.

Kiedy rozkład normalny ma sens, a kiedy trzeba uważać?

Model normalny najlepiej pasuje do danych w przybliżeniu symetrycznych, skupionych wokół jednej wartości centralnej. Sama średnia i odchylenie standardowe nie wystarczą jednak do potwierdzenia normalności danych.

Przy silnej asymetrii, kilku wyraźnych skupieniach albo dużej liczbie wartości odstających warto najpierw obejrzeć rozkład danych. Pomocne mogą być kwartyle, percentyle i IQR.

Dla ucznia liceum, technikum i studenta

  • Najpierw odczytaj z zadania średnią μ i odchylenie standardowe σ.
  • Rozpoznaj, czy pytanie dotyczy lewego ogona, prawego ogona, przedziału czy obszaru poza przedziałem.
  • Zamień granicę na Z-score ze wzoru z = (x − μ) / σ.
  • Zwróć uwagę na sformułowania „co najwyżej”, „co najmniej”, „między” i „poza”.
  • Na końcu sprawdź, czy prawdopodobieństwo mieści się od 0 do 1 i czy jest zgodne z położeniem granic względem średniej.

Najczęstsze błędy przy rozkładzie normalnym

  • Wpisanie wariancji zamiast odchylenia standardowego. Jeśli znasz wariancję, najpierw oblicz jej pierwiastek.
  • Pomylenie lewego i prawego ogona. Dla prawego ogona korzysta się z dopełnienia do 1.
  • Zamiana kolejności granic. W obliczeniach przedziałowych dolna granica a powinna być mniejsza od górnej b.
  • Odchylenie standardowe równe 0 lub ujemne. Parametr σ musi być dodatni.
  • Założenie normalności bez sprawdzenia danych. Silnie asymetryczne dane mogą wymagać innego modelu.

Źródła i zakres obliczeń

Obliczenia opierają się na standaryzacji z = (x − μ) / σ oraz dystrybuancie standardowego rozkładu normalnego Φ.

FAQ – rozkład normalny

Najpierw standaryzuje się wartość ze wzoru z = (x − μ) / σ, a następnie odczytuje wartość dystrybuanty standardowego rozkładu normalnego. Kalkulator wykonuje te kroki automatycznie.

To prawdopodobieństwo, że zmienna X przyjmie wartość mniejszą lub równą x. Geometrycznie jest to pole pod krzywą normalną na lewo od x.

Dla rozkładu ciągłego można użyć dopełnienia: P(X ≥ x) = 1 − P(X ≤ x). Kalkulator może policzyć prawy ogon bezpośrednio.

Dla granic a i b odejmuje się wartości dystrybuanty: P(a ≤ X ≤ b) = Φ((b − μ)/σ) − Φ((a − μ)/σ).

Z-score określa, o ile odchyleń standardowych wynik znajduje się od średniej. Z = 0 oznacza średnią, wartość dodatnia wynik powyżej średniej, a ujemna wynik poniżej średniej.

Dystrybuanta podaje prawdopodobieństwo P(X ≤ x), czyli łączne pole pod krzywą normalną od lewej strony do wartości x.

W rozkładzie normalnym około 68,27% wartości leży w zakresie μ ± 1σ, około 95,45% w μ ± 2σ, a około 99,73% w μ ± 3σ.

Wpisz odchylenie standardowe odpowiadające tej samej zmiennej i tym samym jednostkom co średnia oraz analizowane wartości. Odchylenie standardowe musi być większe od zera.

Nie. Jeśli masz wariancję, najpierw oblicz jej pierwiastek kwadratowy. To właśnie odchylenie standardowe należy podać jako σ.

Nie. Rozkład normalny jest symetryczny i jednomodalny. Silna asymetria, wiele skupień albo ciężkie ogony mogą wskazywać, że lepszy będzie inny model.

Nie. Dla ciągłego rozkładu normalnego prawdopodobieństwo dokładnie jednej wartości wynosi 0. Dodatnie prawdopodobieństwo dotyczy przedziałów.

Ostatnia aktualizacja: 31.08.2026