Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Siła wyporu - kalkulator prawa Archimedesa, wzór i jednostka

Oblicz siłę wyporu w wodzie i innych cieczach, ciężar pozorny, gęstość obiektu oraz procent zanurzenia. Kalkulator pokazuje wzór Fw = ρ · g · V, jednostkę N i rozwiązanie krok po kroku.

Dane do obliczeń

Wybierz rodzaj zadania. Kalkulator pokaże tylko pola potrzebne w danym trybie.
Fw • N • prawo Archimedesa
kg/m³
m/s²; w szkole często 10
W trybie wyporu: objętość wypartej cieczy, czyli zanurzonej części ciała.
kg
kg/m³
Objętość z wymiarów bryły
%
Najważniejszy wzór: Fw = ρ · g · V. Siła wyporu jest wyrażana w niutonach (N). V oznacza objętość wypartego płynu, nie zawsze całą objętość ciała.

Wynik

Siła wyporu
—
—
Siła wyporu Fw
—
Masa wypartej cieczy
—
Ciężar G
—
Bilans G - Fw
—
Gęstość obiektu
—
Zanurzenie przy pływaniu
—
Interpretacja
—
Pokaż kroki obliczeń i jednostki
—

Zostań w temacie i policz dalej

Zadania z prawa Archimedesa i siły wyporu

Po sprawdzeniu wzorów w kalkulatorze przejdź do pełnego testu z losowanymi danymi. Ćwicz siłę wyporu, ciężar pozorny, pływanie i tonięcie, procent zanurzenia, gęstość oraz zamianę jednostek objętości.

Siła wyporu - definicja

Siła wyporu to siła działająca na ciało zanurzone w płynie, skierowana przeciwnie do efektywnego kierunku ciężaru. W typowym zadaniu przy powierzchni Ziemi rysuje się ją pionowo w górę. Jej wartość jest równa ciężarowi wypartego płynu.

Prawo Archimedesa: na ciało zanurzone w płynie działa siła wyporu równa ciężarowi płynu wypartego przez to ciało.

To ważne rozróżnienie: siła wyporu nie jest równa masie wypartej cieczy. Masa ma jednostkę kg, a siła wyporu ma jednostkę N. Jeżeli wyparte zostało 2 kg wody, jej ciężar przy g = 9,81 m/s² wynosi około 19,62 N i właśnie tyle wynosi siła wyporu.

Wzór na siłę wyporu i znaczenie symboli

Fw = ρ · g · V

Fw - siła wyporu

Wynik podawany w niutonach N.

ρ - gęstość płynu

W kg/m³. Dla wody w prostych zadaniach zwykle przyjmuje się około 1000 kg/m³.

V - objętość wypartego płynu

W m³. Przy całkowitym zanurzeniu odpowiada objętości zanurzonego ciała.

Przyspieszenie grawitacyjne g ma jednostkę m/s². W obliczeniach dokładniejszych używa się około 9,81 m/s², a w wielu szkolnych zadaniach polecenie może przyjmować g = 10 m/s².

Jaka jest jednostka siły wyporu?

Jednostką siły wyporu jest niuton (N), tak jak każdej innej siły w układzie SI. Z analizy jednostek:

kg/m³ · m/s² · m³ = kg·m/s² = N

Dlatego odpowiedź „siła wyporu wynosi 2 kg” jest niepoprawna. Można powiedzieć, że wyparto 2 kg cieczy, ale odpowiadająca temu siła zależy jeszcze od przyspieszenia grawitacyjnego.

Od czego zależy siła wyporu?

Z równania Fw = ρgV wynika, że wartość siły wyporu zależy od trzech wielkości: gęstości płynu, przyspieszenia grawitacyjnego oraz objętości wypartego płynu. W prostym modelu nie zależy bezpośrednio od masy zanurzonego ciała ani od głębokości, jeżeli gęstość płynu można uznać za stałą.

Większa gęstość płynu oznacza większy wypór dla tej samej objętości. Dlatego ten sam obiekt jest silniej wypierany w wodzie morskiej niż w wodzie słodkiej. Zwiększenie zanurzonej objętości również zwiększa siłę wyporu liniowo.

Głębokość wpływa na ciśnienie hydrostatyczne, ale dla nieściśliwej cieczy i ciała o stałej objętości różnica ciśnień dająca wypór pozostaje opisana tym samym wzorem. W gazach lub przy dużych zmianach gęstości sytuacja może wymagać dokładniejszego modelu.

Objętość wypartej cieczy - najczęstsza pułapka

Wzór nie wymaga automatycznie całej objętości ciała. Wymaga objętości tej części, która wypiera płyn. Jeżeli sześcian jest całkowicie zanurzony, V jest objętością całego sześcianu. Jeżeli pływa i 40% objętości znajduje się nad wodą, do wzoru Fw podstawiasz tylko pozostałe 60%.

SytuacjaJakie V wstawić?
Ciało całkowicie zanurzoneCała objętość zanurzonego ciała
Ciało częściowo zanurzoneTylko objętość części pod powierzchnią
Ciało pływa swobodnieTaka objętość, dla której Fw = G

Kiedy ciało pływa, tonie albo pozostaje w równowadze?

Porównanie gęstościZachowanieProsty wniosek
ρobj < ρpłynuCiało może pływaćW równowadze zanurza się tylko część objętości.
ρobj = ρpłynuRównowaga obojętnaPrzy pełnym zanurzeniu Fw = G.
ρobj > ρpłynuCiało toniePełny wypór nie równoważy ciężaru.

Dla swobodnie pływającego ciała udział zanurzonej objętości można oszacować ze stosunku ρobj/ρpłynu. Obiekt o średniej gęstości 600 kg/m³ w wodzie o gęstości 1000 kg/m³ zanurzy około 60% swojej objętości.

Ciężar pozorny - jak go interpretować?

W typowym zadaniu dla ciała zanurzonego i podtrzymywanego od góry zapisuje się Gpoz = G - Fw. Jeżeli wynik jest dodatni, odpowiada sile, którą musiałaby przenosić linka lub wskazaniu idealizowanej wagi sprężynowej.

Jeżeli algebraiczne G - Fw wychodzi ujemne, nie oznacza to „ujemnej masy” ani ujemnego wskazania zwykłej wagi. Oznacza, że wypór jest większy od ciężaru i aby utrzymać ciało całkowicie zanurzone, trzeba działać dodatkową siłą skierowaną w dół o wartości Fw - G.

Nowa wersja kalkulatora pokazuje ten przypadek wprost, zamiast nazywać ujemny wynik bez wyjaśnienia „ujemnym ciężarem pozornym”.

Litry, dm³ i cm³ - szybkie przeliczenia do prawa Archimedesa

ObjętośćW metrach sześciennych
1 l = 1 dm³0,001 m³
100 cm³0,0001 m³
1 cm³0,000001 m³
1 mm³0,000000001 m³

Kalkulator pozwala wybrać jednostkę, więc przeliczenie wykonuje automatycznie. Przy ręcznym liczeniu właśnie pomyłka cm³ ↔ m³ jest jednym z najczęstszych źródeł wyniku błędnego o wiele rzędów wielkości.

Ciekawostka

Prawo Archimedesa wyjaśnia nie tylko pływanie statków. Ten sam mechanizm działa również w gazach: balon doświadcza siły wyporu w powietrzu. O tym, czy uniesie się w górę, decyduje bilans jego ciężaru i wyporu oraz pozostałych sił.

Jak rozwiązywać zadania z siły wyporu?

Najbezpieczniejszy schemat ma pięć kroków: wypisz dane i jednostki, ustal jaka część ciała jest zanurzona, zamień objętość na m³, wybierz gęstość płynu i podstaw do Fw = ρgV. Dopiero potem porównuj wypór z ciężarem, jeśli pytanie dotyczy pływania, tonięcia albo ciężaru pozornego.

Dobór objętości

Do wzoru podstawiaj objętość wypartej cieczy. Przy częściowym zanurzeniu nie jest to cała objętość ciała.

Kontrola jednostek

Gęstość zapisuj w kg/m³, objętość w m³, a wynik siły wyporu w N. Litry, dm³ i cm³ trzeba przed podstawieniem poprawnie przeliczyć.

W zadaniu opisowym zaznacz również kierunek sił: w typowym układzie ciężar działa w dół, a siła wyporu w górę.

Najczęstsze błędy

  • „Siła wyporu jest równa masie wypartej cieczy”. Nie: jest równa jej ciężarowi.
  • Użycie gęstości ciała zamiast płynu we wzorze Fw = ρgV.
  • Podstawienie całej objętości, mimo że ciało jest zanurzone tylko częściowo.
  • Brak konwersji cm³ lub litrów do m³.
  • Mylenie masy i ciężaru: masa jest w kg, ciężar i wypór w N.
  • Wstawienie 9,81 zamiast 10, mimo że treść zadania nakazuje przyjąć g = 10 m/s² albo odwrotnie.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Zanim wpiszesz liczby, podkreśl w treści dwa słowa: „zanurzone” i „wyparte”. Jeżeli ciało pływa tylko częściowo, V we wzorze na siłę wyporu oznacza objętość części pod powierzchnią. To rozróżnienie rozwiązuje większość typowych błędów w zadaniach z prawa Archimedesa.

Cała fizyka w jednym miejscu: Akademia fizyki – wzory, zadania i kalkulatory łączy kinematykę, dynamikę, energię, pęd, hydrostatykę, prąd elektryczny, fale, akustykę i optykę z tablicami wzorów oraz poradnikami do zadań.

FAQ - siła wyporu, wzór i prawo Archimedesa

Siła wyporu to siła działająca na ciało zanurzone w płynie. W typowym układzie przy powierzchni Ziemi jest skierowana pionowo w górę, przeciwnie do ciężaru.

Prawo Archimedesa zapisuje się jako Fw = ρ·g·V, gdzie ρ to gęstość płynu, g to przyspieszenie grawitacyjne, a V to objętość wypartego płynu.

Jednostką siły wyporu jest niuton (N), ponieważ kg/m³ · m/s² · m³ = kg·m/s² = N.

Nie. Siła wyporu jest równa ciężarowi wypartego płynu, a nie jego masie. Masa jest w kilogramach, natomiast siła wyporu w niutonach.

Wpisz gęstość wody, zwykle około 1000 kg/m³, wartość g oraz objętość wypartej wody w m³. Następnie oblicz Fw = ρ·g·V.

W prostym modelu od gęstości płynu, przyspieszenia grawitacyjnego i objętości wypartego płynu. Nie zależy bezpośrednio od masy zanurzonego ciała.

V oznacza objętość wypartego płynu. Przy całkowitym zanurzeniu jest równa objętości zanurzonego ciała, a przy częściowym zanurzeniu tylko objętości części pod powierzchnią.

Na ciało zanurzone w płynie działa siła wyporu równa ciężarowi płynu wypartego przez to ciało.

W typowym szkolnym układzie przy powierzchni Ziemi siła wyporu działa pionowo w górę. Jest skutkiem różnicy ciśnień płynu na różnych głębokościach.

Dla cieczy o praktycznie stałej gęstości i ciała o stałej objętości sam wzór Fw = ρgV nie zawiera głębokości. Głębokość zwiększa ciśnienie hydrostatyczne, ale różnica ciśnień nadal daje ten sam wypór dla tej samej wypartej objętości.

W typowym modelu użyj Gpoz = G - Fw. Jeśli wynik jest dodatni, opisuje zmniejszenie obciążenia przez wypór. Gdy Fw jest większe od G, ciało ma tendencję do wypływania i do utrzymania go pod wodą potrzebna jest dodatkowa siła w dół.

Algebraiczne G - Fw może być ujemne, ale nie oznacza to ujemnej masy ani ujemnego wskazania zwykłej wagi. Oznacza przewagę wyporu nad ciężarem i tendencję ciała do wypływania.

Ciało może pływać, gdy jego średnia gęstość jest mniejsza od gęstości wody. W stanie równowagi siła wyporu równoważy wtedy ciężar ciała.

Ciało tonie, gdy jego średnia gęstość jest większa od gęstości płynu i pełne zanurzenie nie zapewnia wyporu wystarczającego do zrównoważenia ciężaru.

Dla swobodnie pływającego jednorodnego modelu użyj Vzan/V = ρobj/ρpłynu. Na przykład 600/1000 = 0,6, czyli około 60% objętości jest zanurzone.

1 litr = 1 dm³ = 0,001 m³. Przykładowo 2 litry to 0,002 m³.

1 cm³ = 0,000001 m³. Na przykład 150 cm³ to 0,00015 m³.

Dla tej samej wypartej objętości i tego samego g zwykle tak, ponieważ woda morska ma większą gęstość niż woda słodka.

Liczy się średnia gęstość całej konstrukcji razem z przestrzeniami wypełnionymi powietrzem. Kadłub wypiera dużą objętość wody, dzięki czemu wypór może zrównoważyć ciężar statku.

Nie. Prawo Archimedesa dotyczy płynów, czyli cieczy i gazów. W szkolnych zadaniach najczęściej rozpatruje się jednak wodę i inne ciecze.

Ciśnienie hydrostatyczne p = ρgh opisuje ciśnienie płynu na danej głębokości. Siła wyporu jest wypadkową działania ciśnień na powierzchnię zanurzonego ciała.

Sprawdź jednostki: ρ powinno być w kg/m³, V w m³, g w m/s², a wynik Fw w N. Następnie oceń, czy wybrana objętość jest rzeczywiście objętością wypartego płynu.

Ostatnia aktualizacja: 13.10.2026