Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Przechyłka, niedomiar i krzywe przejściowe w torze kolejowym

Jak łączą się promień łuku, prędkość, przechyłka D, niedomiar I, rampy przechyłkowe i długość krzywej przejściowej LKP - krok po kroku.

poradnik geometrii toru

Geometria toru to układ zależności, a nie jeden wzór

Na łuku poziomym nie wystarczy dobrać tylko promienia albo samej przechyłki. Trzeba jednocześnie kontrolować zależności pomiędzy R, Vmax, D, I, rampą przechyłkową i krzywą przejściową. W praktyce oznacza to serię kolejnych obliczeń i sprawdzeń, z których każde opisuje inny aspekt bezpieczeństwa, komfortu i poprawności geometrycznej układu torowego.

Od czego zacząć analizę łuku kolejowego?

Najpierw rozdziel dane geometryczne od parametrów ruchu. Promień łuku R opisuje geometrię w planie, natomiast Vmax określa prędkość, dla której trzeba sprawdzić parametry kinematyczne. Przechyłka D jest różnicą wysokości toków szynowych w przekroju poprzecznym toru, nominalnie uzyskiwaną przez podniesienie toku zewnętrznego.

SymbolZnaczenieTypowa jednostka
RPromień łuku poziomegom
VmaxMaksymalna prędkość analizowanego ruchukm/h
DPrzyjęta przechyłka torumm
INiedomiar przechyłkimm
LRPDługość rampy przechyłkowejm
LKPDługość krzywej przejściowejm

Powiązane kalkulatory i materiały

Poszczególne etapy analizy geometrii toru możesz sprawdzić w dedykowanych kalkulatorach i tablicy zbiorczej:

Przechyłka równoważąca Deq i przechyłka zasadnicza Dreg

Dla szerokości toru 1435 mm w obliczeniach stosuje się między innymi dwie pomocnicze wartości przechyłki:

Deq = 11,8 × Vmax² / R
Dreg = 6,5 × Vmax² / R

Deq odpowiada wartości równoważącej dla zadanej prędkości i promienia, natomiast Dreg jest wartością zasadniczą wykorzystywaną w procedurze doboru przechyłki zgodnie ze ST-T1-A6. Nie oznacza to, że projektowana wartość D ma automatycznie być równa jednej z nich.

Prosty przykład obliczeniowy

Dla Vmax = 120 km/h oraz R = 1000 m:

Deq = 11,8 × 120² / 1000 = 169,92 mm
Dreg = 6,5 × 120² / 1000 = 93,60 mm

To dopiero wartości pomocnicze. Dobór rzeczywistej D wymaga jeszcze sprawdzenia niedomiaru, nadmiaru, wartości dopuszczalnych i warunków konkretnego układu.

Niedomiar przechyłki I - co właściwie oznacza?

Niedomiar przechyłki pojawia się wtedy, gdy przyjęta przechyłka jest mniejsza od wartości równoważącej dla analizowanej prędkości. Dla Vmax oblicza się go jako:

I = 11,8 × Vmax² / R - D = Deq - D

Dla poprzedniego przykładu, jeśli przyjęto D = 100 mm:

I = 169,92 - 100 = 69,92 mm

Sam wynik 69,92 mm nie mówi jeszcze, czy projekt jest poprawny. Trzeba go porównać z wartością dopuszczalną właściwą dla rodzaju linii, prędkości i innych warunków określonych w aktualnym standardzie.

Ciekawostka

Ta sama przechyłka może być korzystna dla jednego pociągu i niekorzystna dla innego. Przy zróżnicowanych prędkościach ruchu trzeba jednocześnie pilnować niedomiaru dla pojazdów szybszych i nadmiaru przechyłki dla pojazdów wolniejszych. Dlatego dobór D nie sprowadza się do prostego „wyrównania” przechyłki do Vmax.

Rampa przechyłkowa - dlaczego długość ma znaczenie?

Pomiędzy odcinkami o różnych wartościach przechyłki stosuje się rampę przechyłkową. Dla rampy prostoliniowej trzeba kontrolować co najmniej tempo zmiany przechyłki w przestrzeni i w czasie.

dD/ds = delta D / LRP
dD/dt = delta D × Vmax / (3,6 × LRP)

W pierwszym przypadku wynik ma jednostkę mm/m, a w drugim mm/s. To dwa różne kryteria: pierwsze opisuje geometrię rampy, drugie odczuwaną w czasie zmianę przechyłki podczas przejazdu.

Przykład

Dla zmiany przechyłki o 100 mm na długości 80 m i Vmax = 120 km/h:

dD/ds = 100 / 80 = 1,25 mm/m
dD/dt = 100 × 120 / (3,6 × 80) = 41,67 mm/s

Obie wartości należy kontrolować osobno względem właściwych wartości dopuszczalnych.

Dlaczego sama rampa nie wystarcza?

Zmienia się przechyłka

Rampa odpowiada za przejście od jednej wartości D do drugiej. Jej długość wpływa na dD/ds i dD/dt.

Zmienia się także krzywizna

Gdy tor przechodzi z prostej w łuk albo pomiędzy łukami, trzeba zapewnić ciągłą zmianę krzywizny. To zadanie krzywej przejściowej.

Krzywa przejściowa - po co stosuje się LKP?

Krzywa przejściowa zapewnia stopniową zmianę krzywizny pomiędzy odcinkami o różnych promieniach. ST-T1-A6 wskazuje ją zasadniczo dla układów prosta - łuk oraz łuk - łuk. Zalecanymi postaciami są klotoida albo parabola trzeciego stopnia; w szczególnych warunkach standard dopuszcza także inne rozwiązania uzgodnione projektowo.

Minimalna długość LKP nie wynika z jednego „uniwersalnego” wzoru. Trzeba sprawdzić wszystkie warunki właściwe dla danego układu, w tym związane z przechyłką, niedomiarem i geometrią krzywej. W praktyce decyduje największa z wymaganych długości.

Ważne: ST-T1-A6 wskazuje także warunek związany z dokładnością tyczenia: zalecana minimalna długość krzywej przejściowej nie powinna być mniejsza niż 30 m, przy jednoczesnym spełnieniu warunku przesunięcia części kołowej łuku. Nie oznacza to, że 30 m jest wystarczające w każdym przypadku.

Zmiana niedomiaru przechyłki w czasie dI/dt

Jeżeli na analizowanym elemencie zmienia się krzywizna i/lub przechyłka, trzeba również sprawdzić szybkość zmiany niedomiaru. Dla odcinka o stałym przyroście można zastosować:

dI/dt = delta I × Vmax / (3,6 × L)

Dla delta I = 80 mm, L = 80 m i Vmax = 120 km/h:

dI/dt = 80 × 120 / (3,6 × 80) = 33,33 mm/s

Wartość dopuszczalna zależy od rodzaju rampy i zakresu prędkości. Nie należy więc przenosić jednego limitu do wszystkich przypadków.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Przy zadaniu z geometrii toru zapisuj obliczenia w stałej kolejności: R i V -> wartości pomocnicze D -> niedomiar I -> rampa dD/ds -> zmiana D w czasie dD/dt -> zmiana I w czasie dI/dt -> LKP. Dzięki temu łatwiej zauważyć, który warunek naprawdę wymusza większą długość elementu.

Pełny przykład: jak czytać zestaw wyników?

Załóżmy: Vmax = 120 km/h, R = 1000 m, przyjęta D = 100 mm, rampa długości 80 m i zmiana niedomiaru na analizowanym elemencie delta I = 80 mm.

  1. Deq: 11,8 × 120² / 1000 = 169,92 mm.
  2. Dreg: 6,5 × 120² / 1000 = 93,60 mm.
  3. I: 169,92 - 100 = 69,92 mm.
  4. dD/ds: 100 / 80 = 1,25 mm/m.
  5. dD/dt: 100 × 120 / (3,6 × 80) = 41,67 mm/s.
  6. dI/dt: 80 × 120 / (3,6 × 80) = 33,33 mm/s.

Dopiero po obliczeniu zestawu parametrów porównujesz każdy z nich z właściwą wartością dopuszczalną i wyznaczasz długość LKP spełniającą wszystkie warunki. To właśnie dlatego pojedynczy wynik Deq albo Dreg nie wystarcza do zaprojektowania łuku.

Typowe błędy w obliczeniach geometrii toru

BłądDlaczego jest problemem?Poprawne podejście
Deq traktowane jako gotowa DDeq jest wartością pomocniczą, a rzeczywisty dobór D wymaga dalszych warunków.Sprawdź Dmin, Dmax, Dreg, I, E i zakres dopuszczalny.
Brak kontroli niedomiaru IPromień i przechyłka mogą być poprawne geometrycznie, ale nie dla założonej prędkości.Każdorazowo licz I dla Vmax.
dD/ds utożsamiane z dD/dtPierwszy parametr ma mm/m, drugi mm/s.Kontroluj oba kryteria niezależnie.
Jedna wartość dI/dt dla każdego przypadkuWartości dopuszczalne zależą od rodzaju rampy i prędkości.Dobierz limit z aktualnej tabeli ST-T1-A6.
LKP przyjęta tylko z jednego warunkuInny warunek może wymagać dłuższej krzywej.Porównaj wszystkie wymagane długości i wybierz największą.
Wartość P2 stosowana jak typowaP2 jest wartością graniczną, a standard ogranicza jej stosowanie.Traktuj P0/P1/P2 zgodnie z ich rolą i zakresem zastosowania.

Dla technika dróg kolejowych i studenta

W zadaniach szkolnych i projektowych warto pilnować trzech grup jednostek:

  • geometria: R i L w metrach, D i I w milimetrach;
  • zmiana przestrzenna: dD/ds w mm/m;
  • zmiana czasowa: dD/dt i dI/dt w mm/s;
  • prędkość: Vmax w km/h, z czynnikiem 3,6 w odpowiednich wzorach czasowych.

Jeżeli wynik „wygląda dziwnie”, najpierw sprawdź jednostki i to, czy do wzoru podstawiono delta D lub delta I, a nie wartość końcową bez odjęcia wartości początkowej.

Źródło i zakres poradnika

Poradnik oparto na aktualnym załączniku ST-T1-A6 „Układy geometryczne torów”, obowiązującym od 17.04.2025 r. Dokument określa m.in. definicję przechyłki, zasady wyznaczania niedomiaru i nadmiaru, wymagania dla ramp przechyłkowych, krzywych przejściowych oraz wartości dopuszczalne dD/ds, dD/dt i dI/dt. Tekst na tej stronie jest objaśnieniem procesu obliczeń i nie zastępuje pełnej weryfikacji projektu według aktualnych standardów i dokumentacji konkretnej linii.

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. - Standardy techniczne

FAQ - przechyłka, niedomiar i krzywe przejściowe

Przechyłka D to różnica wysokości toków szynowych w przekroju poprzecznym toru, wprowadzana na łuku w celu ograniczenia oddziaływania siły poziomej na pojazd. Nominalnie uzyskuje się ją przez podniesienie toku zewnętrznego.

Deq jest przechyłką równoważącą dla określonej prędkości i promienia, natomiast Dreg jest przechyłką zasadniczą stosowaną jako jedna z wartości pomocniczych przy doborze projektowej D według ST-T1-A6.

Dla Vmax niedomiar można obliczyć jako I = 11,8 × Vmax² / R - D, czyli I = Deq - D. Wynik należy następnie porównać z wartością dopuszczalną właściwą dla analizowanego przypadku.

Nie. dD/ds opisuje zmianę przechyłki na jednostkę długości rampy w mm/m, a dD/dt zmianę przechyłki w czasie przejazdu w mm/s. Oba parametry podlegają osobnym sprawdzeniom.

Krzywa przejściowa zapewnia ciągłą zmianę krzywizny pomiędzy odcinkami toru o różnych krzywiznach, np. między prostą i łukiem albo między dwoma łukami. Ogranicza dzięki temu gwałtowną zmianę parametrów kinematycznych.

Nie. 30 m jest elementem jednego z warunków związanych z dokładnością tyczenia. Ostateczna minimalna długość krzywej przejściowej musi spełnić wszystkie wymagane warunki, więc może być znacznie większa.

dI/dt opisuje zmianę niedomiaru przechyłki w czasie przejazdu. Dla elementu o stałym przyroście krzywizny lub przechyłki może być obliczone z delta I, prędkości i długości elementu.

Nie. P2 oznacza wartość graniczną i jej wykorzystanie jest ograniczone warunkami wskazanymi w ST-T1-A6. Nie należy traktować jej jako domyślnego celu projektowego.

Ostatnia aktualizacja: 04.09.2026