Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Kalkulator rzutów – pionowy, poziomy i ukośny

Policz czas lotu, zasięg, wysokość maksymalną oraz położenie i prędkość w wybranej chwili dla rzutu pionowego, poziomego lub ukośnego.

Dane do obliczeń

Wybierz rodzaj rzutu i podaj dane. Wynik aktualizuje się automatycznie po każdej zmianie.
czas • zasięg • wysokość
Wybierz model ruchu odpowiadający treści zadania.
m/s²
Na Ziemi użyj 9,81 m/s²; w prostych zadaniach szkolnych bywa przyjmowane 10 m/s².
Wartość może być podana w m/s albo km/h.
m
Dla startu z poziomu podłoża wpisz 0 m.
Pole jest używane tylko dla rzutu pionowego.
°
Zakres 0–90°. Pole jest używane tylko dla rzutu ukośnego.
s
Jeśli podasz czas po lądowaniu, kalkulator pokaże stan w chwili zetknięcia z podłożem.
Model pomija opór powietrza i zakłada stałe przyspieszenie g. Ruch kończy się w chwili zetknięcia z poziomem y = 0.

Wynik rzutu

Najważniejszy wynik
—
Uzupełnij dane
Czas lotu
— s
Czas wznoszenia
— s
Zasięg
— m
Wysokość maks.
— m
W chwili t
x: — m
y: — m
vx: — m/s
vy: — m/s
Prędkość: — m/s (— km/h)
Interpretacja
—
Podstawienie
—

Rzuty w fizyce – jak rozpoznać model i użyć właściwego wzoru?

Kalkulator obsługuje rzut pionowy, poziomy i ukośny. Dla każdego wariantu wyznacza czas lotu, położenie i prędkość, a tam gdzie ma to sens także zasięg oraz wysokość maksymalną.

Rzut pionowy

Ruch odbywa się tylko w osi pionowej. Dla rzutu w górę prędkość maleje aż do zera, a następnie ciało zaczyna spadać.

y(t)=h0+v0y·t−½gt²
vy(t)=v0y−gt

Dla rzutu w górę: t wznoszenia = v0/g, a przyrost wysokości Δh=v0²/(2g).

Rzut poziomy

W osi x ciało porusza się ze stałą prędkością, a w osi y spada pod wpływem grawitacji. Dla startu z wysokości h0 i v0y=0:

x(t)=v0·t
y(t)=h0−½gt²

Czas spadania: t=√(2h0/g), a zasięg: R=v0·t.

Rzut ukośny

Prędkość początkową rozkłada się na składową poziomą i pionową. Potem oba kierunki liczy się osobno.

v0x=v0·cosθ
v0y=v0·sinθ

x(t)=v0x·t, y(t)=h0+v0y·t−½gt².

Jak wybrać rodzaj rzutu?

RodzajJak go rozpoznać?Najważniejsze wielkości
PionowyPrędkość początkowa jest skierowana pionowo w górę lub w dół.czas wznoszenia, wysokość maks., czas lotu, vy
PoziomyCiało startuje z wysokości z prędkością skierowaną poziomo.czas spadania, zasięg, prędkość przy lądowaniu
UkośnyPodany jest kąt wyrzutu względem poziomu.v0x, v0y, zasięg, wysokość maks., czas lotu

Co oznacza wynik „w chwili t”?

Po podaniu czasu kalkulator wyznacza położenie x, y, składowe prędkości vx, vy oraz wartość prędkości. Dzięki temu można sprawdzić nie tylko parametry całego lotu, ale też stan ruchu w konkretnej sekundzie.

Jeżeli podany czas jest późniejszy niż chwila zetknięcia z podłożem, kalkulator pokazuje stan w chwili lądowania. Ruch po zderzeniu nie jest częścią tego modelu.

Najczęstsze błędy w zadaniach

  • użycie km/h bez zamiany na m/s,
  • podstawienie całego v0 jako składowej pionowej w rzucie ukośnym,
  • pominięcie wysokości startu h0,
  • mylenie czasu wznoszenia z całkowitym czasem lotu,
  • stosowanie wzoru 2v0/g, gdy ciało nie wraca na poziom wyrzutu.

Założenia modelu

Kalkulator zakłada stałe przyspieszenie g i pomija opór powietrza. W idealnym rzucie ukośnym startującym i kończącym się na tej samej wysokości największy zasięg wypada przy 45°. Gdy punkt startu znajduje się wyżej niż punkt lądowania, kąt dający największy zasięg może być mniejszy.

Aktualizacja: 14 października 2026 r.

FAQ – kalkulator rzutów

Przy osi skierowanej do góry użyj y=h0+v0y·t−gt²/2 oraz vy=v0y−gt. Dla rzutu w dół składowa v0y ma znak ujemny.

W osi x ruch jest jednostajny: x=v0·t. W osi y ciało spada: y=h0−gt²/2. Dla startu z wysokości h0 czas lotu wynosi √(2h0/g), a zasięg R=v0·t.

Najpierw rozłóż v0 na składowe v0x=v0·cosθ i v0y=v0·sinθ. Następnie licz ruch poziomy i pionowy osobno.

Trzeba rozwiązać równanie h0+v0y·t−gt²/2=0 i wybrać fizycznie poprawne, nieujemne rozwiązanie czasu.

Jeśli początkowa składowa pionowa jest dodatnia, wysokość maksymalna wynosi hmax=h0+v0y²/(2g).

Jeżeli podany czas jest dłuższy niż czas lotu, model ruchu pocisku przestaje obowiązywać po zetknięciu z podłożem. Kalkulator zatrzymuje więc wynik na chwili lądowania.

Nie. Kąt 45° daje maksimum w idealnym modelu, gdy start i lądowanie są na tej samej wysokości. Przy starcie z podwyższenia optymalny kąt może być mniejszy.

Nie. To szkolny model ruchu bez oporu powietrza, ze stałym przyspieszeniem g.