Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Kalkulator załamania i odbicia światła

Oblicz kąt załamania, kąt odbicia, współczynnik załamania, kąt graniczny, prędkość światła w ośrodku i długość fali po przejściu do innego ośrodka.

Dane do obliczeń optycznych

Wynik przelicza się automatycznie. Kalkulator korzysta z prawa odbicia i prawa Snelliusa.
optyka • Snellius • fala
Wybierz „własne n₁ i n₂”, aby edytować współczynniki ręcznie.
Zakres kalkulatora: 0,1–10.
Zakres kalkulatora: 0,1–10.
°
Kąt mierzony od normalnej: 0–90°.
°
Kąt mierzony od normalnej: 0–90°.
Wartość dodatnia; np. 600 nm dla światła widzialnego.
Kąty padania, odbicia i załamania mierzy się od normalnej, czyli prostej prostopadłej do granicy ośrodków.

Wynik

Wynik główny
—
Interpretacja:
Wpisz dane, a wynik pojawi się automatycznie.
Kroki obliczeń:
—

Policz dalej w optyce i falach

Jak działa kalkulator załamania i odbicia światła?

W kalkulatorze załamania i odbicia światła obliczysz typowe zadania z optyki szkolnej: kąt odbicia, kąt załamania, współczynnik załamania, kąt graniczny oraz zmianę prędkości i długości fali po przejściu do innego ośrodka.

To narzędzie uzupełnia kalkulator soczewek i zwierciadeł, kalkulator długości i częstotliwości fali oraz kalkulator dźwięku i echa. Rachunki z tego działu przećwiczysz w teście Optyka – 15 zadań online. Całą ścieżkę znajdziesz w Akademii fal, akustyki i optyki, a do szerszej powtórki przyda się też duża tablica wzorów z fizyki i Akademia fizyki.

Wzory na odbicie, załamanie i kąt graniczny

Prawo odbicia

α = α′

Kąt padania jest równy kątowi odbicia.

Prawo załamania

n₁·sinα = n₂·sinβ

Gdy promień przechodzi z jednego ośrodka do drugiego.

Kąt załamania

sinβ = n₁·sinα / n₂

Gdy znasz n₁, n₂ i kąt padania.

Współczynnik n₂

n₂ = n₁·sinα / sinβ

Gdy znasz oba kąty i pierwszy ośrodek.

Kąt graniczny

sinαg = n₂/n₁

Tylko gdy n₁ > n₂.

Prędkość światła w ośrodku

v = c/n

Im większe n, tym mniejsza prędkość światła w ośrodku.

Najważniejsza pułapka: kąty mierzymy od normalnej

W zadaniach z załamania i odbicia światła kąty mierzy się od prostej prostopadłej do granicy ośrodków, czyli od normalnej. Jeżeli na rysunku kąt jest podany względem powierzchni, najpierw trzeba obliczyć kąt do normalnej: 90° − podany kąt.

Odbicie i załamanie w jednym zadaniu

Odbicie

Kąt odbicia jest zawsze równy kątowi padania. Nie zależy od współczynników załamania ośrodków.

Załamanie

Kąt załamania zależy od stosunku współczynników n₁ i n₂. Promień zmienia kierunek na granicy ośrodków.

Do normalnej

Gdy światło przechodzi do ośrodka o większym n, kąt załamania jest mniejszy od kąta padania.

Od normalnej

Gdy światło przechodzi do ośrodka o mniejszym n, kąt załamania jest większy od kąta padania.

Prędkość i długość fali w ośrodku

Współczynnik załamania mówi również, ile razy światło w ośrodku jest wolniejsze niż w próżni. Wzór v = c/n pozwala obliczyć prędkość światła w wodzie, szkle albo innym materiale.

Częstotliwość światła przy przejściu przez granicę ośrodków pozostaje taka sama, ale zmienia się długość fali. Jeśli długość fali w próżni wynosi λ₀, to w ośrodku o współczynniku n można przyjąć λ = λ₀/n.

Typowe współczynniki załamania

Powietrze
n ≈ 1,00
W szkolnych zadaniach zwykle traktowane jak próżnia.
Woda
n ≈ 1,33
Z powietrza promień załamuje się do normalnej.
Szkło
n ≈ 1,50
Częsta wartość w zadaniach szkolnych.
Diament
n ≈ 2,42
Duży współczynnik oznacza silne załamanie.

Najczęstsze błędy i jak zwiększyć dokładność wyniku

  • Nie mierz kąta od powierzchni, jeśli zadanie wymaga kąta od normalnej.
  • Przy całkowitym wewnętrznym odbiciu nie wpisuj na siłę kąta załamania — taki promień nie przechodzi do drugiego ośrodka.
  • Sprawdź, który ośrodek jest pierwszy, a który drugi. Zamiana n₁ i n₂ zmienia wynik.
  • Wartości sinusa muszą mieścić się w zakresie od −1 do 1.
  • Nie myl prędkości światła w ośrodku z prędkością dźwięku; to zupełnie inne fale.

Ciekawostka

Światłowody działają dzięki całkowitemu wewnętrznemu odbiciu. Promień światła odbija się w ich wnętrzu wielokrotnie, zamiast uciekać na zewnątrz. Ten sam mechanizm pojawia się w szkolnych zadaniach z kątem granicznym.

Zadania z optyki

Pełny test obejmuje prawo odbicia, prawo Snelliusa, współczynnik załamania, prędkość i długość fali w ośrodku, kąt graniczny oraz soczewki i zwierciadła. Losowane dane pozwalają ćwiczyć ten sam schemat bez powtarzania jednego przykładu.

Wskazówka od KalkulatorXXL

W zadaniach z optyki najpierw narysuj granicę ośrodków i normalną, a dopiero potem wpisz kąty. Jeżeli temat dotyczy obrazu w soczewce albo zwierciadle, przejdź do kalkulatora soczewek i zwierciadeł. Jeśli zadanie dotyczy długości fali, częstotliwości lub okresu, użyj kalkulatora fal.

FAQ – załamanie, odbicie światła i kąt graniczny

Użyj prawa Snelliusa: n₁·sinα = n₂·sinβ. Po przekształceniu sinβ = n₁·sinα/n₂.

Kąt odbicia jest równy kątowi padania. Oba kąty mierzy się od normalnej, a nie od powierzchni.

Normalna to prosta prostopadła do granicy ośrodków w punkcie padania promienia. Od niej mierzy się kąty.

Gdy światło przechodzi do ośrodka o większym współczynniku załamania, kąt załamania jest mniejszy od kąta padania.

Gdy światło przechodzi do ośrodka o mniejszym współczynniku załamania, kąt załamania jest większy od kąta padania.

Jeśli znasz n₁, kąt padania i kąt załamania, użyj wzoru n₂ = n₁·sinα/sinβ.

Kąt graniczny to taki kąt padania, dla którego kąt załamania wynosi 90°. Liczymy go ze wzoru sinαg = n₂/n₁.

Występuje przy przejściu z ośrodka o większym n do mniejszego n, gdy kąt padania jest większy od kąta granicznego.

Nie. Kąt graniczny występuje tylko wtedy, gdy światło przechodzi z ośrodka optycznie gęstszego do rzadszego.

Prędkość światła w ośrodku liczy się ze wzoru v = c/n, gdzie c to prędkość światła w próżni.

Nie. Przy przejściu do innego ośrodka zmieniają się prędkość i długość fali, ale częstotliwość pozostaje taka sama.

Jeśli długość fali w próżni wynosi λ₀, to w ośrodku o współczynniku n długość wynosi w przybliżeniu λ = λ₀/n.

W zadaniach szkolnych zwykle przyjmuje się n ≈ 1,33 dla wody.

W typowych zadaniach szkolnych często przyjmuje się n ≈ 1,50 dla szkła.

Tak. Liczy odbicie, załamanie, kąt graniczny, prędkość światła w ośrodku i długość fali po zmianie ośrodka.

Ostatnia aktualizacja: 15.10.2026