Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Reguła van ’t Hoffa – 15 zadań online

Rozwiąż 15 losowanych zadań o wpływie temperatury na szybkość reakcji. Ćwicz współczynnik temperaturowy γ, zmianę szybkości i czasu reakcji oraz obliczenia odwrotne.

Wpisuj samą liczbę w jednostce wskazanej w pytaniu. Jeżeli wynik nie jest całkowity, podaj go do dwóch miejsc po przecinku. W zadaniach stosujemy zależność v₂/v₁ = γ(T₂−T₁)/10. W typowych szkolnych zadaniach przyjmujemy γ w zakresie 2–4.

Uzupełnione odpowiedzi0/15

Twój wynik

0%

Poprawne0/15
Błędne0
Poziom—

Powiązane materiały

Najpierw spróbuj rozwiązać zadania samodzielnie. Kalkulatory wykorzystaj do kontroli wyniku, a tablice i poradniki do powtórzenia wzorów i metody.

Dla nauczyciela: karta pracy lub sprawdzian PDF

Wygeneruj losową kartę pracy z reguły van ’t Hoffa. Możesz wybrać zadania otwarte, test A/B/C/D albo wersję mieszaną oraz przygotować osobne wersje A i B.

Zadania otwarte

Uczeń oblicza zmianę szybkości lub czasu reakcji, współczynnik γ albo wymaganą zmianę temperatury.

Test A/B/C/D

Każde zadanie ma cztery odpowiedzi i tylko jedną poprawną. Błędne warianty są dobierane w pobliżu prawidłowego wyniku.

Wersje A i B

Obie wersje mają podobny poziom i te same typy obliczeń, ale inne wartości liczbowe.

PDF jest tworzony bezpośrednio w przeglądarce i nie otrzymuje publicznego, indeksowalnego adresu URL.

Na czym polega reguła van ’t Hoffa?

W szkolnych zadaniach współczynnik temperaturowy γ określa, ile razy zmienia się szybkość reakcji po podwyższeniu temperatury o 10°C. Jeżeli γ = 2, wzrost temperatury o 10°C oznacza dwukrotny wzrost szybkości, a o 20°C – czterokrotny.

Dla dowolnej zmiany temperatury korzystamy z zależności v₂/v₁ = γ(T₂−T₁)/10.

Najważniejsze schematy obliczeń

Ile razy zmieni się szybkość?

Najpierw oblicz liczbę przedziałów 10°C, a następnie podnieś γ do otrzymanej potęgi.

v₂/v₁ = γΔT/10
Nowa szybkość reakcji

Pomnóż szybkość początkową przez współczynnik zmiany wynikający z temperatury.

v₂ = v₁ · γΔT/10
Nowy czas reakcji

Dla tej samej przemiany czas jest odwrotnie proporcjonalny do szybkości reakcji.

t₂ = t₁ / γΔT/10

Ogrzewanie i chłodzenie

Gdy temperatura rośnie, wykładnik (T₂−T₁)/10 jest dodatni, więc szybkość reakcji rośnie. Gdy temperatura maleje, wykładnik jest ujemny i szybkość reakcji maleje.

Czas zachowuje się odwrotnie: szybsza reakcja trwa krócej, a po ochłodzeniu ten sam stopień przemiany wymaga dłuższego czasu.

Typowe błędy

Najczęstszy błąd to potraktowanie wzrostu temperatury o 20°C jako jednego przedziału zamiast dwóch. Dla γ = 3 wzrost o 20°C zwiększa szybkość nie 3 razy, lecz 3² = 9 razy.

Drugim częstym błędem jest mnożenie czasu przez ten sam czynnik co szybkości podczas ogrzewania. Jeżeli reakcja zachodzi 4 razy szybciej, jej czas dla tej samej przemiany jest 4 razy krótszy.

Poprzedni temat możesz powtórzyć w zadaniach z przemian gazowych.

Kolejny zestaw: reagent ograniczający i nadmiar substratu.

Co obejmuje test?

Na poziomie łatwym dominują zmiany temperatury o 10, 20 lub 30°C oraz proste wartości γ, dzięki czemu wyniki są całkowite i łatwe do sprawdzenia.

Poziomy średni i trudny dodają obliczanie γ, wyznaczanie różnicy lub temperatury końcowej, chłodzenie oraz zadania z czasem i mniej wygodnymi wartościami liczbowymi.

Ostatnia aktualizacja: 20.09.2026