Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Reagent ograniczający i nadmiar substratu – 15 zadań online

Rozwiąż 15 losowanych zadań ze stechiometrii. Wyznaczaj reagent ograniczający, maksymalną ilość produktu oraz ilość substratu pozostającą w nadmiarze.

Wpisuj samą liczbę w jednostce podanej w pytaniu. Wyniki niecałkowite podawaj do dwóch miejsc po przecinku. W zadaniach o wyborze reagenta wpisz 1 lub 2 zgodnie z oznaczeniami w treści.

Uzupełnione odpowiedzi0/15

Twój wynik

0%

Poprawne0/15
Błędne0
Poziom—

Powiązane materiały

Najpierw spróbuj rozwiązać zadania samodzielnie. Kalkulatory wykorzystaj do kontroli wyniku, a tablice i poradniki do powtórzenia wzorów i metody.

Dla nauczyciela: karta pracy lub sprawdzian PDF

Wygeneruj losową kartę pracy z reagentu ograniczającego i nadmiaru substratu. Możesz wybrać zadania otwarte, test A/B/C/D lub wersję mieszaną oraz przygotować wersje A i B.

Zadania otwarte

Uczeń wyznacza substrat limitujący, ilość produktu albo pozostający nadmiar.

Test A/B/C/D

Każde zadanie ma cztery warianty odpowiedzi i jeden poprawny.

Wersje A i B

Arkusze mają podobny poziom, ale inne reakcje i wartości liczbowe.

PDF jest tworzony bezpośrednio w przeglądarce i nie otrzymuje publicznego, indeksowalnego adresu URL.

Jak znaleźć reagent ograniczający?

Najpierw zapisz zbilansowane równanie reakcji i przelicz dane ilości substratów na mole. Następnie dla każdego substratu podziel liczbę moli przez jego współczynnik stechiometryczny.

Mniejsza wartość n/ν wskazuje reagent ograniczający. To on wyznacza maksymalny stopień reakcji i ilość produktu, która może powstać.

Najważniejszy schemat obliczeń

1. Zamień masę na mole

Jeśli w zadaniu podano gramy, skorzystaj z masy molowej.

n = m / M
2. Porównaj n/ν

Podziel liczbę moli każdego substratu przez jego współczynnik z równania.

nA/νA oraz nB/νB
3. Oblicz produkt i nadmiar

Z mniejszej wartości liczysz produkt, a z drugiego substratu odejmujesz ilość zużytą.

npoz. = npocz. − nzużyte

Reagent ograniczający a reagent w nadmiarze

Reagent ograniczający zostaje zużyty całkowicie jako pierwszy. Drugi substrat występuje w nadmiarze i po zakończeniu reakcji część jego początkowej ilości pozostaje nieprzereagowana.

Nie wystarczy porównać samych mas ani samych liczb moli. Trzeba uwzględnić współczynniki stechiometryczne w zbilansowanym równaniu.

Typowe błędy

Częstym błędem jest uznanie za ograniczający tego substratu, którego jest mniej moli. Dla reakcji 2 H₂ + O₂ → 2 H₂O jeden mol O₂ odpowiada dwóm molom H₂, dlatego porównujemy n/ν, a nie samo n.

Drugim błędem jest liczenie produktu z reagenta będącego w nadmiarze. Maksymalną ilość produktu zawsze wyznacza reagent ograniczający.

Poprzedni temat możesz powtórzyć w zadaniach z reguły van ’t Hoffa.

Co obejmuje test?

Na poziomie łatwym dominują proste dane w molach oraz reakcje z niewielkimi współczynnikami. Pojawia się rozpoznawanie substratu limitującego, ilość produktu i prosty nadmiar.

Poziomy średni i trudny dodają masy, dane mieszane masa–mole, procentowy nadmiar, masę pozostałości oraz obliczenia wymagające kilku etapów stechiometrycznych.

Ostatnia aktualizacja: 20.09.2026