Co zrobić dalej?
Masz już geometrię siatki. Teraz sprawdź czas misji, interwał zdjęć albo wróć do doboru pokrycia, jeśli liczba zdjęć jest zbyt duża.
Co dostajesz z planu nalotu?
Kalkulator łączy kilka obliczeń, które przy planowaniu nalotu występują razem. Z wymiarów terenu, footprintu oraz overlapu i sidelapu wyznacza krok zdjęć, odstęp linii, liczbę zdjęć na linii, liczbę linii i łączną liczbę zdjęć.
Dzięki temu nie trzeba osobno liczyć każdego elementu siatki. Wynik dotyczy prostokątnego obszaru i regularnego nalotu typu grid.
Krok 1: odstęp między zdjęciami i liniami
Jeżeli footprint wzdłuż lotu ma długość FL, a overlap wynosi O, krok zdjęć jest równy:
szdj = FL × (1 − O/100)
Analogicznie dla szerokości footprintu FP i sidelapu S:
slin = FP × (1 − S/100)
Przykład: footprint 100 × 150 m, overlap 80% i sidelap 70% oznaczają zdjęcie co 20 m oraz kolejną linię co 45 m.
Krok 2: ile zdjęć potrzeba na jednej linii?
Pierwsze zdjęcie obejmuje już cały footprint. Kolejne zdjęcia przesuwają pokrycie o krok wynikający z overlapu. Dlatego liczba pozycji zdjęciowych jest najmniejszą liczbą całkowitą, która daje pokrycie co najmniej równe długości obszaru.
n = ceil((L − FL) / szdj) + 1, gdy obszar jest dłuższy od jednego footprintu.
Jeżeli cały bok terenu mieści się w jednym footprintcie, wystarczy jedna pozycja zdjęciowa w tym kierunku. Kalkulator nie wymusza wtedy sztucznie drugiego zdjęcia.
Krok 3: skąd bierze się liczba linii?
Ta sama zasada działa w poprzek lotu. Pierwsza linia przykrywa szerokość jednego footprintu, a każda kolejna dodaje tylko odstęp linii wynikający z sidelapu.
m = ceil((W − FP) / slin) + 1
Łączna liczba zdjęć w prostokątnej siatce to n × m. Jest to liczba planowanych pozycji zdjęciowych, a nie gwarantowana liczba plików zapisanych przez aparat.
Co oznacza „robocza długość siatki”?
Kalkulator sumuje odcinki pomiędzy pierwszą i ostatnią pozycją zdjęciową na każdej linii oraz proste przejścia pomiędzy sąsiednimi liniami. To daje geometryczne minimum trasy roboczej w układzie serpentynowym.
Nie jest to pełny dystans rzeczywistego lotu. Nie obejmuje startu, dolotu do obszaru, odlotu, zapasu przed pierwszym i po ostatnim zdjęciu, łuków nawrotu, promienia skrętu ani zmian wynikających z omijania przeszkód.
Dlaczego pokrycie może być większe niż wymiary terenu?
Liczba zdjęć i linii musi być całkowita. Jeżeli z obliczeń wychodzi np. 5,3 linii, nie można wykonać 0,3 linii — potrzebna jest szósta. W efekcie regularna siatka często wychodzi nieco poza granicę prostokąta.
Ten zapas jest pokazany w wyniku jako rzeczywiste pokrycie siatki. Nie należy go utożsamiać z formalnym marginesem bezpieczeństwa ani buforem mission plannera.
Skąd wziąć footprint oraz overlap?
Footprint kamery możesz policzyć w kalkulatorze footprintu i FOV. Krok zdjęć i linii możesz też sprawdzić osobno w kalkulatorze overlapu i sidelapu.
Jeżeli dopiero dobierasz wysokość lotu do wymaganej rozdzielczości, zacznij od kalkulatora GSD i wysokości lotu.
Wskazówka od KalkulatorXXL
Traktuj wynik jako geometrię rdzenia nalotu, a nie gotową misję do wgrania do drona. W praktycznym planie trzeba jeszcze uwzględnić zapas poza granicami obszaru, bezpieczne nawroty, teren, przeszkody i możliwości konkretnej aplikacji do planowania lotu.
Najczęstsze pytania o plan nalotu fotogrametrycznego
Źródła i metodologia
Sposób wyznaczania odstępów w siatce wynika z geometrii footprintu i procentowego pokrycia. Pix4D wskazuje, że plan pozyskania zdjęć powinien uwzględniać m.in. GSD, overlap, typ terenu i regularny układ linii; dla typowego przypadku zaleca co najmniej 75% frontal overlap i 60% side overlap.
Pix4D – Designing the Image Acquisition Plan
Pix4D – Selecting the Image Acquisition Plan Type
Pix4D – Image acquisition plan for terrain with height variations