Jak policzyć miejscowe ubytki tynku historycznego?
Każdy uszkodzony fragment zmierz osobno: długość, szerokość, średnią głębokość planowanego uzupełnienia oraz procent powierzchni zajęty przez nieregularny ubytek. Dzięki oddzielnym głębokościom obliczenie nie zastępuje zróżnicowanych napraw jedną umowną grubością całej elewacji. Kalkulator sumuje powierzchnie i objętości, a dopiero potem wylicza zapotrzebowanie materiałowe.
Nie wprowadzaj tych samych fragmentów ponownie w sąsiedniej pozycji. Formularz nie rozpoznaje geometrii nakładających się obrysów i wymaga potwierdzenia rozłączności obmiaru.
Wzory: powierzchnia, głębokość i objętość napraw
Dla pozycji i: Ai = (Lcm / 100) × (Wcm / 100) × p/100. Objętość Vi = Ai × gmm, w litrach, ponieważ 1 m² × 1 mm = 1 l. Całkowita objętość to suma objętości wszystkich pozycji. Zapas jest naliczany jednokrotnie na końcu: Vz = V × (1 + z/100).
Masa według danych produktu: m = V × q przy zużyciu q w kg/l; m = Σ(Ai × gmm/10) × c przy zużyciu c w kg/(m²·cm); albo m = V/Y przy wydajności Y w l/kg. Do masy z zapasem stosuje się współczynnik (1 + z/100). Masa produktu nie jest wyliczana z arbitralnie przyjętej gęstości historycznej zaprawy.
Przykład przedmiaru dwóch lokalnych ubytków
Ubytek 40 × 30 cm o średniej głębokości 15 mm ma powierzchnię 0,12 m² i objętość 1,8 l. Ubytek 20 × 25 cm o średniej głębokości 8 mm ma powierzchnię 0,05 m² i objętość 0,4 l. Razem 0,17 m² i 2,2 l. Przy zadanym zużyciu 1,6 kg/l daje to 3,52 kg bez zapasu i 3,872 kg z zapasem 10%. Są to demonstracyjne dane materiałowe, a nie zalecana zaprawa dla konkretnego zabytku.
Wskazówka od KalkulatorXXL
Dla ubytku o zmiennej głębokości wykonaj kilka pomiarów i wyznacz średnią reprezentatywną dla obszaru albo podziel go na mniejsze fragmenty. Zużycie zaprawy przyjmij z aktualnej karty technicznej lub próby materiałowej, a nie z danych zwykłego tynku.
Ograniczenia i warunki brzegowe
Narzędzie przyjmuje prostokątną obwiednię z procentowym udziałem rzeczywistej powierzchni ubytku. Przy bardzo nieregularnym kształcie lub zmiennej grubości dokładność zależy od jakości obmiaru. Zapas nie jest wyznaczany automatycznie. Liczba pełnych opakowań jest obliczana wyłącznie po podaniu masy jednego opakowania i służy planowaniu zakupu, nie określa sposobu dozowania zaprawy.
Obliczenia nie identyfikują przyczyn odspojenia, zawilgocenia ani zasolenia, nie określają zgodności nowej zaprawy z historycznym podłożem i nie zastępują projektu konserwatorskiego. Podane ilości mają sens wyłącznie dla przyjętego zakresu napraw.
Powiązane obliczenia konserwatorskie
Materiały uzupełniające i Akademia
Podstawa obliczeń i źródła
Bilans geometryczny powierzchni i objętości oraz parametry zużycia materiału podane przez użytkownika. Technologia napraw musi opierać się na dokumentacji obiektu, badaniach i karcie technicznej zastosowanego produktu. Źródła wytycznych konserwatorskich: Narodowy Instytut Dziedzictwa i dokumentacja właściwego programu prac.
Ostatnia aktualizacja: 21.10.2026