Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Ubytki kamienia zabytkowego – kalkulator objętości i materiału

Oblicz objętość miejscowych uzupełnień kamienia na podstawie pomiarów wielu ubytków o różnych głębokościach. Przelicz zapotrzebowanie na materiał według jego rzeczywistej wydajności i przygotuj przedmiar.

Dane obmiaru i materiału

Wymiary dotyczą tylko naprawianych miejsc. Wybierz prostokąt (A × B), koło (A = średnica) albo trójkąt (A = podstawa, B = wysokość). Dla kształtów nieregularnych podaj udział powierzchni figury [%].

Pozycje ubytków

Do 30 oddzielnych pozycji, trzy geometrie: prostokąt, koło i trójkąt. Głębokość jest średnią grubością uzupełnienia danego ubytku, nie maksymalną głębokością punktową. Pozycje nie mogą dwukrotnie obejmować tej samej powierzchni.

PozycjaGeometriaWymiar A [cm]Wymiar B [cm]Śr. głębokość [mm]Udział [%]Usuń

Wynik obmiaru

Wprowadź wymiary ubytków i dane produktu.

Objętość uzupełnień (bez zapasu)
—
Powierzchnia ubytków
—
Masa produktu z zapasem
—

Zestawienie pozycji

Ubytekm²l

Obliczenie obmiarowe. Wynik nie oznacza zatwierdzenia receptury lub technologii naprawy.

Jak obliczyć objętość ubytków kamienia zabytkowego?

Dla każdego detalu wybierz geometrię: prostokąt (długość i szerokość), koło (średnica) lub trójkąt (podstawa i wysokość). Wprowadź średnią głębokość uzupełnienia w milimetrach i udział powierzchni dla ubytku nieregularnego. Formularz sumuje niezależne pozycje, podaje powierzchnię i objętość materiału potrzebnego do naprawy, a na końcu dolicza określony przez użytkownika zapas.

Przedmiar dotyczy tylko obszarów naprawianych. Pozycje muszą być rozłączne: jeśli kilka figur opisuje jeden ubytek, nie mogą pokrywać tej samej powierzchni. Średnia głębokość powinna uwzględniać rzeczywistą zmienność ubytku; gdy jest duża, podziel obszar na mniejsze pozycje.

Wzory na powierzchnię i objętość uzupełnień

Prostokąt: A = a × b; koło: A = π × d² / 4; trójkąt: A = a × h / 2. Wymiary a, b, d, h są przeliczane z centymetrów na metry. Rzeczywista powierzchnia obmiarowa Ar = A × u/100, gdzie u to udział figury w procentach. Objętość ubytku w litrach: V = Ar[m²] × g[mm]. Dla wielu pozycji sumujemy oddzielne Vi.

Masa materiału jest wyliczana wyłącznie z danych użytkownika: m = V × q przy zużyciu q [kg/l gotowego materiału]; m = V × c/10 przy c [kg/(m²·cm)]; albo m = V / Y przy wydajności Y [l/kg]. Zapas: mz = m × (1 + z/100). Nie należy mylić gęstości litego kamienia z gęstością lub wydajnością zaprawy uzupełniającej.

Przykład obliczeń dla dwóch ubytków

Prostokąt o wymiarach 30 × 20 cm i średniej głębokości 15 mm ma powierzchnię 0,06 m² oraz objętość 0,9 l. Okrągły ubytek o średnicy 20 cm i głębokości 10 mm ma powierzchnię około 0,031416 m² i objętość około 0,314159 l. Łącznie potrzeba około 1,214159 l gotowego materiału bez zapasu. Jeśli karta materiału określa zużycie 1,8 kg/l, masa wyniesie około 2,185486 kg bez zapasu i 2,404035 kg z zapasem 10%. Są to wyłącznie demonstracyjne parametry, nie zalecana receptura.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Przy profilowanych elementach kamieniarskich wykonaj pomiary kilku przekrojów albo podziel ubytek na prostsze, niepokrywające się fragmenty. Wartość udziału figury i średnia głębokość pochodzą z dokumentacji pomiarowej, nie z automatycznego rozpoznawania kształtu.

Ograniczenia przedmiaru kamieniarskiego

Formularz nie modeluje dokładnie objętości przestrzennych rzeźb, głębokich nisz ani skomplikowanych profili. Przyjęta głębokość reprezentuje średnią na zmierzonym obszarze. Nie odejmuje automatycznie pól nakładających się ubytków ani nie wyznacza gęstości materiału. Masa produktu jest szacowana wyłącznie z podanego zużycia lub wydajności; liczba opakowań jest zaokrąglana w górę dopiero na końcu.

Odpowiedni materiał, sposób oczyszczenia, zakotwienia i zakres uzupełnienia dobiera specjalista na podstawie rozpoznania i programu prac. Wynik nie potwierdza kompatybilności materiału z historycznym podłożem i nie zastępuje dokumentacji konserwatorskiej.

Powiązane obliczenia i przedmiary

Materiały uzupełniające i Akademia

Akademia renowacji zabytków — pełna ścieżka nauki

Podstawa obliczeń i źródła

Geometria płaska figur elementarnych, bilans objętości oraz dane zużycia wybranego materiału podane przez użytkownika. Do wyboru technologii i parametrów zastosowania należy użyć aktualnej karty technicznej produktu, dokumentacji prac i zaleceń konserwatorskich. Informacje instytucjonalne: Narodowy Instytut Dziedzictwa.

Ostatnia aktualizacja: 21.10.2026