Jak obliczyć ilość materiału do scalania kolorystycznego?
Wprowadź osobno każdy obszar, na którym będzie wykonywany retusz konserwatorski. Zmierz prostokątny obrys (dwa boki w cm) lub obrys kołowy (średnica w cm), następnie oszacuj procent powierzchni rzeczywiście wymagającej opracowania. Udział retuszu pozwala uniknąć traktowania całego pola elewacji lub dekoracji jako jednolicie pokrywanej powierzchni.
Dla każdej pozycji podaj planowaną liczbę warstw. To informacja z przyjętej technologii prac, a nie automatyczna rekomendacja kalkulatora. Wynik sumuje powierzchnie przemnożone przez liczbę warstw; obszary nie mogą się wzajemnie dublować.
Wydajność na warstwę a wielkość przedmiaru
Wydajność w m²/l oznacza powierzchnię, którą pokrywa litr produktu w jednej warstwie. Wybierając l/m² lub kg/m², podajesz bezpośrednie zużycie na warstwę. Dla każdej pozycji powierzchnia retuszu powstaje z pola obrysu pomnożonego przez udział procentowy; powierzchnia warstwowa powstaje przez przemnożenie tej powierzchni przez liczbę warstw.
Zapas jest naliczany jeden raz, od całkowitego zużycia, a nie osobno przy każdej pozycji i kolejny raz od sumy. Należy korzystać z wydajności odnoszącej się do wybranego sposobu aplikacji, rozcieńczenia i podłoża.
Wzory, jednostki i przeliczenie masy
Dla prostokąta pole w m² = A [cm] × B [cm] / 10 000; dla koła = π × średnica² / 40 000. Powierzchnia retuszu to pole pomnożone przez udział / 100. Suma warstwowa S to suma iloczynów powierzchni retuszu i liczby warstw. Przy wydajności W [m²/l] objętość V = S/W; przy zużyciu Z [l/m²] objętość V = S × Z; przy zużyciu Z [kg/m²] masa M = S × Z.
Objętość można przeliczyć na masę tylko po podaniu gęstości produktu w kg/l. Analogicznie masę można przeliczyć na litry, dzieląc przez gęstość. Bez gęstości kalkulator pozostawia dodatkową jednostkę niewyznaczoną. Wielkość opakowania zawsze dotyczy jednostki głównej wybranej metody.
Przykład obliczeń retuszu konserwatorskiego
Dwa obszary prostokątne: pierwszy 100 × 80 cm, retusz 25%, dwie warstwy, drugi 50 × 40 cm, retusz 50%, trzy warstwy. Ich powierzchnie retuszu wynoszą 0,2 i 0,1 m², a powierzchnie warstwowe 0,4 i 0,3 m². Łącznie S = 0,7 m²·warstwy. Przy przykładowej wydajności 7 m²/l potrzeba 0,1 l, a z zapasem 10% – 0,11 l produktu. Podane parametry mają wyłącznie charakter dydaktyczny.
Wskazówka od KalkulatorXXL
Rozróżniaj powierzchnię obrysu od rzeczywistego udziału retuszu. Przy punktowych retuszach podziel duże pole na mniejsze strefy o zbliżonej intensywności opracowania. Wydajność zweryfikuj na próbie zgodnej z przyjętą technologią.
Ograniczenia i dokumentowanie prac
Model geometryczny nie rozpoznaje nieregularnych konturów retuszu ani różnic chłonności podłoża, strat przy narzędziach, temperatury czy lepkości materiału. Procent powierzchni i liczba warstw są danymi zewnętrznymi. Nie należy traktować wyniku jako wskazania środka chemicznego, stopnia krycia lub dopuszczalnego sposobu konserwacji zabytku. Zakres retuszu musi wynikać z dokumentacji i ustaleń specjalisty.
Powiązane przedmiary i kalkulatory konserwatorskie
Materiały uzupełniające i Akademia
Podstawa obliczeń
Obliczenia opierają się na geometrii figur płaskich oraz definicjach wydajności i zużycia na jednostkę powierzchni jednej warstwy. Wartości materiałowe powinny pochodzić z dokumentacji lub karty technicznej konkretnego wyrobu. Informacje o ochronie dziedzictwa: Narodowy Instytut Dziedzictwa.
Ostatnia aktualizacja: 21.10.2026