Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Rezonans LC i RLC – kalkulator częstotliwości, L i C

Policz częstotliwość rezonansową obwodu LC lub szeregowego RLC. Kalkulator wyznacza też potrzebną indukcyjność L albo pojemność C oraz pokazuje reaktancję w rezonansie, dobroć Q i szerokość pasma.

Parametry obwodu rezonansowego

Wybierz wielkość do obliczenia. Wynik aktualizuje się automatycznie po każdej zmianie danych.
f₀ • L • C • Q
Dla f₀ podajesz L i C. W pozostałych trybach podajesz f₀ oraz drugi element.
Opcjonalna. Służy do obliczenia dobroci Q i szerokości pasma szeregowego RLC.
Przykład: 10 mH.
Przykład: 100 nF.
Docelowa częstotliwość, dla której dobierasz L albo C.
Model obliczeń: idealna zależność rezonansowa LC oraz szeregowy model RLC dla dobroci Q i szerokości pasma. Rzeczywiste elementy mają dodatkowe straty, tolerancję i parametry pasożytnicze.

Wynik rezonansu

Częstotliwość rezonansowa
5,0329 kHz
dla 10 mH i 100 nF
Reaktancja przy f₀
316,2278 Ω
Xl = Xc w rezonansie
Dobroć Q
31,6228
dla R = 10 Ω
Szerokość pasma Δf
159,1549 Hz
f₀ / Q
Pulsacja ω₀
31,6228 krad/s
ω₀ = 2πf₀
Okres T₀
198,6918 µs
T₀ = 1 / f₀
Podsumowanie:
Dla L = 10 mH i C = 100 nF rezonans występuje przy około 5,03 kHz.

Rezonans LC pojawia się wtedy, gdy reaktancja cewki i kondensatora mają taką samą wartość. W idealnym obwodzie częstotliwość rezonansowa zależy od indukcyjności L i pojemności C, a nie od rezystancji.

Ten kalkulator służy zarówno do sprawdzania gotowego zestawu L–C, jak i doboru brakującego elementu dla wymaganej częstotliwości. Po wpisaniu rezystancji szeregowej R pokazuje także parametry szeregowego RLC: dobroć Q oraz szerokość pasma.

Policzyłeś rezonans - co warto sprawdzić dalej?

Po znalezieniu f0 warto sprawdzić reaktancje po obu stronach rezonansu, pełną impedancję RLC oraz wpływ sposobu połączenia cewek.

Pełną ścieżkę od podstaw do zasilania i pomiarów znajdziesz w Akademii Elektroniki.

Częstotliwość rezonansowa obwodu LC

W obwodzie z cewką i kondensatorem energia może być okresowo przekazywana między polem magnetycznym cewki a polem elektrycznym kondensatora. Szczególny punkt występuje przy częstotliwości, dla której wartości reaktancji indukcyjnej Xl i pojemnościowej Xc są sobie równe.

W idealnym modelu częstotliwość rezonansowa zależy wyłącznie od iloczynu L·C. Zwiększenie indukcyjności lub pojemności obniża f₀, natomiast zmniejszenie któregoś z tych parametrów przesuwa rezonans w stronę wyższych częstotliwości.

Ta zależność pojawia się w obwodach strojonych, generatorach, filtrach, układach radiowych i wielu ćwiczeniach szkolnych. W praktycznym układzie rzeczywiste straty i parametry pasożytnicze mogą przesunąć zachowanie względem prostego modelu.

Kalkulator przyjmuje dodatnie wartości L i C. Jeżeli znasz docelową częstotliwość, możesz zamiast f₀ obliczyć potrzebną indukcyjność albo pojemność.

Wzór na rezonans LC

Częstotliwość rezonansową wyznacza pierwiastek z iloczynu indukcyjności i pojemności. Przed obliczeniem jednostki trzeba sprowadzić do henrów i faradów.

f₀ = 1 / (2π · √(L · C))

Po przekształceniu tego samego wzoru można wyznaczyć brakującą indukcyjność albo pojemność:

L = 1 / ((2πf₀)² · C)
C = 1 / ((2πf₀)² · L)
  • f₀ – częstotliwość rezonansowa w Hz,
  • L – indukcyjność w H,
  • C – pojemność w F.

Xl i Xc w punkcie rezonansu

Przy f₀ reaktancja indukcyjna cewki i reaktancja pojemnościowa kondensatora mają jednakowe moduły: Xl = Xc. Kalkulator pokazuje tę wspólną wartość jako „Reaktancja przy f₀”.

Dla przykładowych L = 10 mH i C = 100 nF rezonans wypada w pobliżu 5,03 kHz, a obie reaktancje mają wtedy około 316,23 Ω. Po jednej stronie częstotliwości przeważa charakter pojemnościowy, a po drugiej indukcyjny.

Jeżeli potrzebujesz policzyć Xc lub Xl poza punktem rezonansu, użyj osobnego kalkulatora reaktancji kondensatora i cewki. Tam częstotliwość jest niezależnym polem wejściowym.

Rezystancja R, dobroć Q i szerokość pasma

W idealnym LC nie ma strat, ale rzeczywisty szeregowy obwód RLC zawiera rezystancję. W prostym modelu większa rezystancja obniża dobroć Q i poszerza pasmo rezonansowe, natomiast mniejsza R daje wyższą dobroć i węższe pasmo.

Dla szeregowego RLC kalkulator używa zależności Q = X/R w rezonansie. Szerokość pasma jest następnie liczona jako Δf = f₀/Q. Gdy R = 0, kalkulator nie pokazuje liczbowej nieskończoności, lecz opisuje model jako idealny i bezstratny.

W rzeczywistym projekcie sama rezystancja wpisana w polu R nie musi obejmować wszystkich strat. Rezystancja uzwojenia, ESR kondensatora i inne parametry mogą zmniejszać rzeczywistą dobroć względem prostego modelu.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Przy doborze L albo C nie projektuj układu tylko z wartości idealnej. Sprawdź tolerancję elementów i policz, jak zmieni się f₀ dla wartości minimalnej i maksymalnej. Nawet kilka procent odchyłki pojemności lub indukcyjności przesuwa częstotliwość rezonansową.

Jeżeli układ ma pracować w wąskim paśmie, zwróć szczególną uwagę na dobroć cewki, ESR kondensatora i stabilność elementów z temperaturą.

Dobór L dla zadanej częstotliwości

W trybie „indukcyjność L” podajesz częstotliwość rezonansową i pojemność. Kalkulator przekształca wzór rezonansowy i wyznacza indukcyjność potrzebną do uzyskania wskazanego f₀.

Przykładowo dla f₀ = 10 kHz i C = 100 nF wynik wynosi około 2,533 mH. Po dobraniu najbliższej dostępnej wartości cewki warto ponownie policzyć częstotliwość dla elementu, który rzeczywiście zostanie użyty.

Im wyższa docelowa częstotliwość przy niezmienionej pojemności, tym mniejszej indukcyjności potrzeba. Zależność nie jest liniowa, ponieważ częstotliwość występuje we wzorze w drugiej potędze po przekształceniu.

Dobór C dla zadanej częstotliwości

W trybie „pojemność C” podajesz częstotliwość rezonansową i indukcyjność. Wynik wskazuje pojemność idealną potrzebną do osiągnięcia założonego f₀.

Dla f₀ = 10 kHz i L = 10 mH otrzymujemy około 25,33 nF. W praktyce można dobrać element z dostępnego szeregu wartości albo połączyć kondensatory, a następnie sprawdzić nowy rezonans.

Przy małych pojemnościach coraz większe znaczenie mogą mieć pojemności pasożytnicze przewodów, płytki i samej cewki. Prosty kalkulator LC nie uwzględnia tych dodatkowych składowych.

Wpływ zmian L i C na częstotliwość

ZmianaWpływ na f₀Praktyczna interpretacja
L rośnief₀ malejewiększa cewka przesuwa rezonans niżej
L malejef₀ rośniemniejsza indukcyjność przesuwa rezonans wyżej
C rośnief₀ malejewiększa pojemność obniża częstotliwość
C malejef₀ rośniemniejsza pojemność podnosi częstotliwość
L lub C ×4f₀ ÷2częstotliwość zależy od pierwiastka z L·C

Model idealny a rzeczywisty obwód rezonansowy

Wzór na f₀ jest podstawowym i bardzo użytecznym modelem, ale rzeczywista cewka ma rezystancję uzwojenia oraz pojemność pasożytniczą, a kondensator ma ESR, ESL i tolerancję. Te cechy stają się szczególnie ważne przy wysokiej częstotliwości i wysokiej dobroci.

W praktyce rezonans można również obserwować w układach, których elementy nie są idealnie skupione w jednym L i C. Ścieżki PCB, przewody i obudowy wnoszą dodatkowe indukcyjności i pojemności, dlatego zmierzona częstotliwość może różnić się od prostego obliczenia.

Kalkulator jest przeznaczony do obliczeń podstawowych, nauki oraz wstępnego doboru elementów. Przy układach RF lub bardzo wąskopasmowych ostateczny projekt warto zweryfikować na parametrach rzeczywistych elementów i pomiarem.

Dla ucznia technikum elektronicznego i studenta

W zadaniach z rezonansem najpierw sprowadź jednostki: mH i µH do henrów, a nF, µF i pF do faradów. Dopiero później podstawiaj liczby do wzoru.

  • Warunek rezonansu: moduły Xl i Xc są równe.
  • Jednostki: 10 mH = 0,010 H, 100 nF = 100 × 10⁻⁹ F.
  • Kontrola wyniku: zwiększenie L albo C powinno obniżyć f₀.
  • Pierwiastek: czterokrotne zwiększenie L przy stałym C zmniejsza f₀ dwukrotnie.
  • Szeregowy RLC: większa R oznacza mniejszą dobroć Q i większą szerokość pasma.

Przykładowe zadania z rezonansem LC i RLC

Zadanie 1 – częstotliwość dla 10 mH i 100 nF

Treść: Oblicz częstotliwość rezonansową dla L = 10 mH i C = 100 nF.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Dane: L = 0,010 H, C = 100 × 10⁻⁹ F.

Wzór: f₀ = 1/(2π√(LC)).

Obliczenie: f₀ ≈ 5032,92 Hz.

Odpowiedź: f₀ ≈ 5,033 kHz.
Zadanie 2 – indukcyjność dla 10 kHz

Treść: Jaka indukcyjność jest potrzebna dla f₀ = 10 kHz i C = 100 nF?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Wzór: L = 1/((2πf₀)²C).

Podstawienie: f₀ = 10000 Hz, C = 100 × 10⁻⁹ F.

Obliczenie: L ≈ 0,002533 H.

Odpowiedź: L ≈ 2,533 mH.
Zadanie 3 – pojemność dla 10 kHz

Treść: Jaka pojemność jest potrzebna dla f₀ = 10 kHz i L = 10 mH?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Wzór: C = 1/((2πf₀)²L).

Podstawienie: f₀ = 10000 Hz, L = 0,010 H.

Obliczenie: C ≈ 25,33 × 10⁻⁹ F.

Odpowiedź: C ≈ 25,33 nF.
Zadanie 4 – dobroć szeregowego RLC

Treść: Dla L = 10 mH, C = 100 nF i R = 10 Ω oblicz Q i szerokość pasma.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Rezonans: f₀ ≈ 5032,92 Hz, a X ≈ 316,23 Ω.

Dobroć: Q = X/R ≈ 316,23/10 ≈ 31,62.

Pasmo: Δf = f₀/Q ≈ 159,15 Hz.

Odpowiedź: Q ≈ 31,62, a Δf ≈ 159,15 Hz.

Najczęstsze błędy w obliczeniach rezonansu

  • mH lub nF podstawione bez przeliczenia – podstawowy wzór wymaga H i F.
  • Pominięcie pierwiastka – częstotliwość zależy od √(LC), a nie bezpośrednio od LC.
  • Mylenie Hz i kHz – różnica tysiąckrotna całkowicie zmienia dobór elementów.
  • Traktowanie R jako składnika wzoru na idealne f₀ – w podstawowym modelu LC rezystancja nie wyznacza f₀.
  • Pomijanie strat w projekcie praktycznym – Q z samego zewnętrznego R może być większe od rzeczywistego.

Ciekawostka

Jeśli indukcyjność albo pojemność zwiększysz czterokrotnie, częstotliwość rezonansowa spadnie tylko dwukrotnie. Wynika to z pierwiastka we wzorze f₀ = 1/(2π√LC).

Dalsza ścieżka w Elektronice

Jeśli chcesz połączyć ten temat z innymi elementami obwodu, przejdź do Akademii Elektroniki. Zebraliśmy tam kalkulatory, tablice i poradniki w kolejności od podstaw do praktycznych układów.

FAQ – rezonans LC i RLC, częstotliwość, L i C

Użyj zależności f₀ = 1/(2π√(LC)), gdzie L podajesz w henrach, a C w faradach. Kalkulator wykonuje przeliczenie jednostek automatycznie.

W punkcie rezonansu moduł reaktancji indukcyjnej cewki jest równy modułowi reaktancji pojemnościowej kondensatora: Xl = Xc.

Nie w podstawowym idealnym wzorze LC. Pole R służy tutaj do obliczenia dobroci Q i szerokości pasma szeregowego modelu RLC.

Dla L = 10 mH i C = 100 nF idealna częstotliwość rezonansowa wynosi około 5,033 kHz.

Przekształć wzór do postaci L = 1/((2πf₀)²C). W kalkulatorze wybierz tryb obliczania indukcyjności L.

Użyj C = 1/((2πf₀)²L). Wybierz w kalkulatorze tryb obliczania pojemności C i wpisz f₀ oraz L.

Dobroć opisuje ostrość rezonansu. W prostym szeregowym modelu RLC kalkulator liczy Q jako stosunek reaktancji w rezonansie do rezystancji szeregowej.

W użytym szeregowym modelu RLC szerokość pasma jest liczona jako Δf = f₀/Q. Wyższe Q oznacza węższe pasmo.

Ponieważ f₀ jest odwrotnie proporcjonalne do pierwiastka z L·C. Większy iloczyn LC daje niższą częstotliwość.

Nie zawsze. Tolerancja elementów, rezystancja uzwojenia, ESR, pojemności i indukcyjności pasożytnicze mogą przesunąć rzeczywistą częstotliwość.

Nadaje się do wstępnych obliczeń idealnego LC. Przy wysokich częstotliwościach trzeba dodatkowo uwzględniać parametry pasożytnicze i dane konkretnego elementu.

Warto sprawdzić reaktancję Xc i Xl, tolerancję dobranych elementów oraz w szeregowym RLC dobroć Q i szerokość pasma.

Ostatnia aktualizacja: 24.08.2026