Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Kalkulator wskaźnika ciężkości wypadków przy pracy

Oblicz średnią liczbę dni niezdolności do pracy przypadającą na jedną osobę poszkodowaną w wypadku przy pracy, z wyłączeniem wypadków śmiertelnych.

Dane do obliczenia ciężkości wypadków

Dni niezdolności i liczba poszkodowanych muszą dotyczyć tego samego okresu i tej samej zbiorowości.
C = D / P
Podaj łączną kalendarzową liczbę dni niezdolności do pracy spowodowaną wypadkami przy pracy.
W wypadku zbiorowym licz każdą osobę poszkodowaną. Nie uwzględniaj osób poszkodowanych śmiertelnie.
Pole pomocnicze do podsumowania i wydruku; nie wpływa na wynik.
Ważne: wskaźnik opisuje przeciętną liczbę dni niezdolności przypadającą na jednego poszkodowanego. Nie jest to odsetek, liczba dni na pracownika ani wskaźnik częstości wypadków.

Wynik

Wskaźnik ciężkości wypadków
43,00
dni niezdolności na 1 poszkodowanego
Obliczenie
516 / 12 = 43,00
Na jednego poszkodowanego przypada średnio 43,00 dnia niezdolności do pracy.
Łącznie: 516 dni niezdolności, 12 poszkodowanych nieśmiertelnie.

Jak obliczyć wskaźnik ciężkości wypadków?

Wskaźnik ciężkości opisuje przeciętną liczbę dni niezdolności do pracy przypadającą na jednego poszkodowanego w wypadku przy pracy. Kalkulator stosuje wzór:

C = D / P, gdzie D oznacza łączną liczbę kalendarzowych dni niezdolności do pracy, a P liczbę poszkodowanych z wyłączeniem osób poszkodowanych śmiertelnie.

Dlaczego wypadki śmiertelne są wyłączone?

Wskaźnik opiera się na dniach czasowej niezdolności do pracy. W statystyce GUS średnią liczbę dni podaje się na jednego poszkodowanego bez wypadków śmiertelnych. Uwzględnienie osoby z wypadku śmiertelnego w mianowniku sztucznie zaniżyłoby średnią.

Ciekawostka

W 2024 r. GUS podał łącznie około 2,9 mln dni niezdolności do pracy spowodowanej wypadkami przy pracy, co odpowiadało średnio 43 dniom na jednego poszkodowanego, bez wypadków śmiertelnych.

Przykład obliczenia

Jeżeli 12 poszkodowanych nieśmiertelnie miało łącznie 516 dni niezdolności do pracy, to:

C = 516 / 12 = 43,00 dnia. Średnio na jedną osobę poszkodowaną przypadały 43 dni niezdolności do pracy.

Jak interpretować wynik?

Wyższa wartość oznacza, że przeciętny wypadek skutkujący niezdolnością do pracy wiązał się z dłuższą absencją poszkodowanego. Wskaźnik warto analizować razem z częstością wypadków, ponieważ firma może mieć mało wypadków, ale o poważnych skutkach, albo wiele zdarzeń o krótszej absencji.

Nie ma jednego uniwersalnego progu, który pozwala automatycznie uznać wynik za dobry lub zły dla każdej branży. Najbardziej użyteczne są porównania w czasie i z porównywalnymi danymi branżowymi.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Przy porównywaniu lat zawsze sprawdź, czy organizacja liczy dni i poszkodowanych tą samą metodą. Zmiana sposobu ewidencji może zmienić wskaźnik nawet bez realnej zmiany ciężkości wypadków.

Wskaźnik ciężkości a wskaźnik wypadkowości

Wskaźnik wypadkowości odpowiada na pytanie, jak często występują osoby poszkodowane w odniesieniu do liczby pracujących. Wskaźnik ciężkości odpowiada na pytanie, jak długa jest przeciętna niezdolność do pracy przypadająca na jednego poszkodowanego. Te dwa mierniki opisują inne cechy wypadkowości.

Dla ucznia technikum BHP i studenta bezpieczeństwa pracy

  • Jednostką wyniku są dni na jednego poszkodowanego.
  • Licznik to łączna liczba kalendarzowych dni niezdolności do pracy spowodowanej wypadkami.
  • Mianownik to liczba poszkodowanych z wyłączeniem wypadków śmiertelnych.
  • W wypadku zbiorowym każda osoba poszkodowana jest liczona oddzielnie.
  • Wskaźnik ciężkości nie pokazuje liczby wypadków na 1000 pracujących ani na milion roboczogodzin.

Najczęstszy błąd: dzielenie przez wszystkich pracowników

Liczba pracowników nie jest mianownikiem wskaźnika ciężkości. Dzielenie dni niezdolności przez zatrudnienie tworzy inny miernik absencji. Tutaj dzielimy dni przez liczbę poszkodowanych nieśmiertelnie.

Źródła i metodologia

FAQ - wskaźnik ciężkości wypadków

Łączną liczbę dni niezdolności do pracy spowodowanej wypadkami przy pracy dzieli się przez liczbę osób poszkodowanych z wyłączeniem osób poszkodowanych śmiertelnie.

Oznacza, że na jedną osobę poszkodowaną w analizowanej zbiorowości przypadały średnio 43 dni niezdolności do pracy.

Nie. W statystyce ciężkości opartej na dniach niezdolności do pracy osoby poszkodowane śmiertelnie są wyłączane z mianownika.

Dla wskaźnika liczonego na poszkodowanego każda osoba poszkodowana jest liczona oddzielnie. Wypadek zbiorowy z trzema poszkodowanymi daje więc trzy osoby w mianowniku, o ile żadna z nich nie była ofiarą śmiertelną.

W statystyce GUS informacje obejmują łączną kalendarzową liczbę dni niezdolności do pracy spowodowaną wypadkami, ustalaną na podstawie zaświadczeń lekarskich.

Nie ma jednego uniwersalnego progu dla wszystkich branż. Wskaźnik najlepiej porównywać w czasie w tej samej organizacji oraz z danymi dla porównywalnych grup działalności.

Powiązane wskaźniki wypadkowe

Ciężkość pokazuje inny wymiar bezpieczeństwa niż sama częstość. Warto analizować ją razem z częstością i trendem.

Źródła metodologiczne: CIOP-PIB — Wskaźniki ciężkości wypadków przy pracy oraz GUS — Wypadki przy pracy.

Ostatnia aktualizacja: 07.09.2026