Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Podciśnienie w pneumatyce – dobór przyssawki, eżektora i pompy próżniowej

Praktyczny poradnik projektowania chwytu podciśnieniowego: siła przyssawki, poziom próżni, współczynnik bezpieczeństwa, nieszczelność, wydajność ssania, czas ewakuacji oraz wybór między eżektorem i pompą.

Układ próżniowy trzeba dobierać od detalu

Najważniejsze pytania nie dotyczą na początku eżektora ani pompy. Najpierw trzeba określić masę detalu, kierunek obciążenia, powierzchnię chwytu, szczelność materiału, wymaganą prędkość cyklu i konsekwencje utraty próżni.

Gładka blacha, karton, płyta MDF, worek foliowy i porowata formatka mogą wymagać zupełnie innych przyssawek i źródeł próżni, nawet jeśli mają podobną masę. Szczelny detal zwykle potrzebuje stosunkowo małego przepływu po osiągnięciu próżni, natomiast porowaty materiał może stale przepuszczać duże ilości powietrza.

Schmalz wskazuje, że przy wyborze źródła próżni trzeba brać pod uwagę m.in. szczelność detalu, objętość do ewakuacji, czas cyklu, wymagany poziom podciśnienia oraz dostępne źródło energii.

Policz cały układ próżniowy od detalu do źródła

Kolejność obliczeń: przyssawka → czas ewakuacji → nieszczelność i wydajność ssania → przewód → pompa. Dla eżektora sprawdź zużycie powietrza.

Ścieżka doboru układu podciśnieniowego

1. Detal

Masa, powierzchnia, szczelność, porowatość i orientacja.

2. Siła chwytu

Policz siłę z masy, przyspieszenia i kierunku ruchu.

3. Zapas

Dobierz współczynnik bezpieczeństwa do powierzchni i dynamiki.

4. Przyssawki

Dobierz liczbę, średnicę, kształt i materiał.

5. Poziom próżni

Ustal potrzebne Δp zamiast zawsze dążyć do maksimum.

6. Nieszczelność

Sprawdź, ile powietrza trzeba stale odsysać.

7. Źródło próżni

Eżektor, pompa albo dmuchawa – zależnie od procesu.

8. Czas ewakuacji

Sprawdź objętość przewodów, przyssawek i zbiornika.

9. Sterowanie

Czujnik próżni, zawór zwrotny, blow-off i nadzór chwytu.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Nie zwiększaj podciśnienia automatycznie, gdy chwyt jest za słaby. Często skuteczniejsze jest zwiększenie efektywnej powierzchni przyssawek albo ich liczby. Wyższa próżnia może wymagać więcej energii, a przy porowatym detalu problemem bywa przepływ nieszczelności, nie samo Δp.

1. Siła przyssawki wynika z różnicy ciśnień i powierzchni

Podstawowa zależność jest prosta: siła statyczna chwytu jest iloczynem różnicy ciśnień pomiędzy atmosferą a wnętrzem przyssawki oraz jej efektywnej powierzchni.

F = Δp · A

Schmalz podkreśla, że jest to siła teoretyczna, bez współczynnika bezpieczeństwa. Rzeczywisty chwyt zależy również od jakości powierzchni, deformacji przyssawki, szczelności oraz kierunku obciążenia.

Dobór przyssawki próżniowej
Podaj masę, podciśnienie, liczbę przyssawek i zapas – otrzymasz wymaganą średnicę.

2. Współczynnik bezpieczeństwa zależy od powierzchni i ruchu

Schmalz zaleca minimalny współczynnik bezpieczeństwa S = 1,5 dla gładkich i szczelnych detali. Dla powierzchni krytycznych, niejednorodnych, porowatych, szorstkich lub zaolejonych producent zaleca S = 2,0 lub więcej.

Przy ruchu dynamicznym, obracaniu detalu albo ryzyku obciążenia bocznego potrzebny może być jeszcze większy zapas. W systemach bezpieczeństwa należy dodatkowo stosować wymagania producenta maszyny i właściwych norm.

Nie wolno traktować wartości katalogowej „suction force” jako dopuszczalnej masy. Schmalz przy produktach wprost zaznacza, że podawana siła ssania jest wartością teoretyczną i nie zawiera współczynnika bezpieczeństwa.

3. Kierunek ruchu zmienia warunki chwytu

Podnoszenie pionowe działa głównie na oderwanie przyssawki od powierzchni. Przy transporcie pionowej płyty ciężar działa bardziej jako obciążenie styczne, więc znaczenie ma tarcie pomiędzy przyssawką i detalem.

Dlatego ten sam zestaw przyssawek może bezpiecznie podnosić detal poziomo, ale mieć zbyt mały zapas przy gwałtownym ruchu bocznym albo pionowej orientacji powierzchni chwytu.

4. Liczba przyssawek wpływa nie tylko na siłę

Rozłożenie chwytu na kilka przyssawek pozwala zmniejszyć średnicę pojedynczego elementu, lepiej podeprzeć duży detal i ograniczyć ugięcie cienkich arkuszy.

Trzeba jednak pamiętać, że każda przyssawka zwiększa objętość do ewakuacji, liczbę przewodów i potencjalnych miejsc nieszczelności. Przy wielu punktach chwytu ważny jest również równomierny rozdział przepływu.

Jeżeli utrata jednego punktu chwytu jest możliwa, system powinien być analizowany także dla takiego stanu awaryjnego, a nie wyłącznie przy idealnej pracy wszystkich przyssawek.

5. Szczelny i porowaty detal wymagają innej strategii

Dla szczelnego detalu po osiągnięciu podciśnienia wystarczy kompensować niewielkie przecieki. Z tego powodu sprawdzają się układy z funkcją oszczędzania energii: eżektor może zostać wyłączony po osiągnięciu progu próżni, a zawór zwrotny utrzymuje chwyt.

Przy tekturze, drewnie, piance albo innych materiałach porowatych powietrze stale przenika przez detal. Wtedy kluczowa jest wydajność ssania, ponieważ źródło próżni musi stale kompensować nieszczelność.

Schmalz zaleca dla porowatych materiałów próbę z rzeczywistym detalem, ponieważ jego przepuszczalność może mieć większy wpływ niż sama geometria przyssawki.

Nieszczelność próżni i wymagana wydajność ssania
Sprawdź, jak przepływ przecieku wpływa na dobór źródła próżni.

6. Eżektor – dobre rozwiązanie dla krótkich cykli i decentralizacji

Eżektor wykorzystuje sprężone powietrze i zasadę Venturiego. Festo i Schmalz wskazują jako jego zalety kompaktową budowę, małą masę, brak ruchomych części i możliwość montażu bezpośrednio blisko przyssawki.

Krótki przewód próżniowy zmniejsza objętość do ewakuacji i może poprawić czas reakcji. Z tego powodu eżektory są bardzo popularne w szybkiej automatyce pick-and-place.

Wadą jest zużycie sprężonego powietrza. Festo podkreśla, że koszt energii może być istotny, dlatego nowoczesne eżektory często mają funkcję oszczędzania: po uzyskaniu próżni generator zostaje wyłączony i uruchamia się ponownie dopiero po spadku poniżej progu.

Zużycie powietrza eżektora
Policz NL/min, czas załączenia i miesięczne zużycie sprężonego powietrza.

7. Pompa próżniowa – gdy próżnia jest potrzebna przez dłuższy czas

Pompa elektryczna nie zużywa sprężonego powietrza i może być korzystniejsza przy długiej pracy, centralnym systemie albo większej wymaganej wydajności. Schmalz wskazuje pompy i dmuchawy jako typowe elektryczne źródła próżni, szczególnie gdy sprężone powietrze nie jest dostępne albo potrzebne są większe wydajności ssania.

Dobór pompy powinien uwzględniać nie tylko maksymalną próżnię, ale również wydajność przy rzeczywistym poziomie podciśnienia i straty nieszczelności.

8. Dmuchawa – duży przepływ przy mniejszym podciśnieniu

Dmuchawy próżniowe są użyteczne tam, gdzie detal jest bardzo porowaty albo układ ma dużą powierzchnię przecieków. Zwykle zapewniają duży przepływ, ale nie tak wysokie podciśnienie jak typowa pompa.

To kolejny powód, dla którego nie należy dobierać źródła wyłącznie po maksymalnym poziomie próżni. Dla nieszczelnego kartonu wysoka wydajność przy umiarkowanym podciśnieniu może być znacznie użyteczniejsza niż mała pompa osiągająca głęboką próżnię przy zamkniętym króćcu.

9. Maksymalna próżnia i maksymalny przepływ nie występują jednocześnie

Charakterystyka eżektora pokazuje zależność pomiędzy podciśnieniem i przepływem ssania. SMC wyjaśnia, że przy całkowicie zamkniętym króćcu ssącym przepływ wynosi zero, a próżnia osiąga maksimum. Gdy otwieramy dopływ powietrza przez nieszczelność, przepływ rośnie, a osiągane podciśnienie spada.

Dlatego wartości katalogowe Pmax i Qmax opisują dwa różne końce charakterystyki. Do porowatego detalu trzeba sprawdzić punkt pracy na krzywej, a nie zakładać jednocześnie Qmax i Pmax.

10. Czas ewakuacji wpływa bezpośrednio na cykl maszyny

Przed podniesieniem detalu trzeba usunąć powietrze z objętości przyssawek, przewodów, rozdzielaczy i ewentualnego zbiornika. Im większa objętość i mniejsza wydajność źródła, tym dłużej trwa osiąganie progu bezpiecznego chwytu.

Schmalz podaje orientacyjne wydajności źródła dla szczelnych detali zależne od średnicy przyssawki, np. około 8,3 l/min dla przyssawki do Ø60 mm i 16,6 l/min do Ø120 mm na pojedynczą przyssawkę. Dla porowatych materiałów zaleca próbę z rzeczywistym detalem.

Czas ewakuacji próżni
Policz czas dojścia do zadanego poziomu podciśnienia dla objętości i wydajności ssania.

11. Krótszy przewód próżniowy zwykle pomaga

Przewód pomiędzy źródłem próżni i przyssawką dodaje objętość, którą trzeba ewakuować. Mała średnica może również ograniczać przepływ, szczególnie przy większej wydajności ssania i szybkich cyklach.

Schmalz przy konkretnych przyssawkach podaje nawet zalecaną średnicę wewnętrzną przewodu dla określonej długości. To pokazuje, że przewodu po stronie próżni nie należy traktować jako dowolnego elementu montażowego.

Średnica przewodu próżniowego
Sprawdź ID przewodu dla wydajności ssania i dopuszczalnej prędkości.

12. Czujnik próżni powinien potwierdzać bezpieczny chwyt

Robot lub siłownik nie powinien rozpoczynać szybkiego transportu wyłącznie po upływie stałego czasu. Lepszym rozwiązaniem jest potwierdzenie osiągnięcia odpowiedniego podciśnienia przez czujnik.

Próg załączenia należy dobrać tak, aby znajdował się powyżej minimalnego poziomu potrzebnego do bezpiecznego chwytu, a histereza zapobiegała niepotrzebnemu przełączaniu przy małych wahaniach.

Czujnik próżni – próg i histereza
Dobierz punkty ON/OFF do minimalnego bezpiecznego podciśnienia.

13. Zbiornik próżniowy pomaga utrzymać chwyt, ale zwiększa czas ewakuacji

Zbiornik po stronie próżni może stabilizować podciśnienie i zapewnić krótki czas podtrzymania po zaniku zasilania źródła. Jednocześnie zwiększa jednak objętość, którą trzeba opróżnić przed pierwszym chwytem.

Dlatego pojemność zbiornika trzeba dobierać jako kompromis pomiędzy czasem podtrzymania i czasem dojścia do próżni.

Zbiornik próżniowy – czas podtrzymania
Policz czas utrzymania podciśnienia przy określonym przecieku.

Ciekawostka

Dla przyssawki Ø100 mm Schmalz podaje przy −600 mbar teoretyczną siłę ssania około 430 N. Ta liczba nadal nie jest „udźwigiem 43 kg”, bo trzeba uwzględnić współczynnik bezpieczeństwa, dynamikę i kierunek siły.

Przykład – detal 10 kg na gładkiej powierzchni

Dla spokojnego pionowego podnoszenia 10 kg ciężar wynosi około 98 N. Jeśli przyjmiemy współczynnik bezpieczeństwa 2,0, układ powinien zapewnić co najmniej około 196 N siły użytkowej przed uwzględnieniem dodatkowych przyspieszeń.

Przy podciśnieniu −600 mbar sama geometria wskazuje efektywną powierzchnię około 0,00327 m², czyli średnicę koła około 64,5 mm. W praktyce można zastosować jedną większą albo kilka mniejszych przyssawek, a finalną wartość sprawdzić w danych konkretnej serii.

Jeżeli detal jest porowaty, sama średnica wynikająca z siły nie wystarczy – trzeba dodatkowo zmierzyć lub oszacować nieszczelność i dobrać odpowiednią wydajność ssania.

Eżektor czy pompa – szybkie porównanie

CechaEżektorPompa próżniowa
Źródło energiisprężone powietrzeenergia elektryczna
Montaż przy chwytakubardzo łatwyzależny od typu pompy
Czas reakcjibardzo krótkizależny od instalacji i sterowania
Praca okresowabardzo korzystnamożliwa, ale zależna od typu
Praca ciągłamoże być kosztowna energetycznieczęsto korzystniejsza
Centralny systemrzadziejczęsto
Brak części ruchomychtaknie dla typowej pompy mechanicznej
Porowaty detaldobierz wersję o dużym ssaniudobierz wydajność do nieszczelności

Najczęstsze błędy w układach próżniowych

BłądSkutekLepsze podejście
Dobór bez współczynnika bezpieczeństwaryzyko utraty detaluzastosuj S odpowiedni do powierzchni i ruchu
Dobór tylko po maksymalnej próżniza mały przepływ przy nieszczelnościsprawdź krzywą P–Q
Porowaty detal traktowany jak szczelnypróżnia nie osiąga proguzmierz przeciek na rzeczywistym detalu
Za długi przewódwolne budowanie próżniskróć linię lub zwiększ ID
Eżektor pracuje cały cyklduże zużycie sprężonego powietrzazastosuj funkcję air-saving, jeśli detal jest szczelny
Brak czujnika próżniruch przed uzyskaniem bezpiecznego chwytupotwierdzaj próg podciśnienia

Dla ucznia technikum i studenta

Próżnia w automatyce nie oznacza „siły zasysania” w sensie magicznego przyciągania. Siłę wytwarza różnica ciśnienia: atmosfera naciska na detal mocniej niż obniżone ciśnienie po stronie przyssawki.

Przy −600 mbar różnica ciśnień wynosi około 60 kPa. Dla efektywnej powierzchni 10 cm² daje to teoretycznie około 60 N.

Druga ważna zależność dotyczy przepływu. Jeśli detal jest nieszczelny, źródło próżni musi stale usuwać napływające powietrze. Wtedy punkt pracy wynika z przecięcia charakterystyki generatora i charakterystyki nieszczelności.

Lista kontrolna przed uruchomieniem chwytu próżniowego

  • masa i środek ciężkości detalu,
  • kierunek działania obciążenia,
  • maksymalne przyspieszenie chwytaka,
  • szczelność i chropowatość powierzchni,
  • współczynnik bezpieczeństwa,
  • liczba i rozmieszczenie przyssawek,
  • wymagany poziom podciśnienia,
  • rzeczywisty przepływ nieszczelności,
  • wydajność ssania źródła przy punkcie pracy,
  • objętość oraz średnica przewodów,
  • czas osiągnięcia progu próżni,
  • czujnik próżni i histereza,
  • zawór zwrotny / podtrzymanie, jeśli wymagane,
  • funkcja przedmuchu przy szybkim odkładaniu detalu,
  • koszt sprężonego powietrza albo energii pompy.

Źródła techniczne

Schmalz publikuje aktualne zasady obliczania siły chwytu, współczynników bezpieczeństwa i doboru wydajności źródła próżni. Festo opisuje zasadę Venturiego, funkcje oszczędzania energii i charakter pracy eżektorów. SMC pokazuje charakterystykę zależności pomiędzy podciśnieniem i przepływem ssania.

Schmalz – theoretical holding force and safety factor

Schmalz – vacuum generator selection

Festo – vacuum generators

SMC – vacuum ejector flow characteristics

FAQ – podciśnienie, przyssawki, eżektory i pompy próżniowe

Policz wymaganą siłę z masy, kierunku ruchu i przyspieszenia, zastosuj współczynnik bezpieczeństwa, a następnie podziel wymaganą siłę przez różnicę ciśnień i liczbę przyssawek. Finalną średnicę sprawdź w danych konkretnej serii.

Schmalz podaje minimum 1,5 dla gładkich i szczelnych detali oraz 2,0 lub więcej dla powierzchni krytycznych, porowatych, szorstkich, niejednorodnych lub zaolejonych. Ruch dynamiczny może wymagać większego zapasu.

Zwiększa teoretyczną siłę, ale nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem. Można zwiększyć powierzchnię lub liczbę przyssawek, a przy porowatym detalu ważniejsza może być wydajność ssania.

Eżektor dobrze sprawdza się w krótkich cyklach, przy decentralnym wytwarzaniu próżni i gdy dostępne jest sprężone powietrze. Można go umieścić blisko przyssawki i uzyskać szybki czas reakcji.

Pompa może być korzystniejsza przy długiej lub ciągłej pracy, centralnym systemie, większej wydajności albo gdy nie chcesz zużywać sprężonego powietrza do wytwarzania próżni.

Nie. Maksymalna próżnia występuje przy prawie zerowym przepływie ssania, gdy króciec jest zamknięty. Przy wzroście nieszczelności przepływ rośnie, a uzyskiwane podciśnienie spada.

Powietrze może stale przepływać przez materiał. Wtedy źródło próżni musi mieć odpowiednio dużą wydajność ssania, aby kompensować nieszczelność. Sam wysoki poziom maksymalnej próżni może nie wystarczyć.

Tak. Dłuższy przewód zwiększa objętość do ewakuacji, a mała średnica może dodatkowo ograniczać przepływ. Eżektor montowany blisko przyssawki często poprawia czas reakcji.

Czujnik potwierdza osiągnięcie bezpiecznego poziomu podciśnienia przed ruchem oraz może sterować funkcją oszczędzania energii i alarmować o nieszczelności lub utracie detalu.

Ostatnia aktualizacja: 25.08.2026