Kalkulator okleiny na twardą okładkę

Jak liczony jest wymiar okleiny?

Najpierw potrzebny jest wymiar całego szkieletu okładki ułożonego na płasko. Do szerokości dodawane jest zawinięcie po lewej i prawej stronie, a do wysokości - zawinięcie u góry i u dołu.

Kalkulator nie dodaje żadnego ukrytego marginesu. To użytkownik decyduje, ile materiału ma zostać zawinięte na każdej krawędzi.

Przykład dla szkieletu 318 x 216 mm

Przy zawinięciu 20 mm z każdej strony szerokość rośnie o 40 mm, a wysokość również o 40 mm. Potrzebny prostokąt ma więc:

Powierzchnia samego szkieletu to 0,068688 m², dlatego 0,02296 m² przypada na obszar zawinięć i narożników znajdujący się poza obrysem szkieletu.

Zawinięcie nie ma jednej obowiązkowej wartości

W instrukcjach introligatorskich spotyka się różne wartości zależnie od konstrukcji i materiału. TALAS w jednym tutorialu case binding pokazuje margines 1 cala wokół okładki, a w innym projekcie zestawu używa dystansu 3/4 cala do wyznaczania zawinięć. To przykłady konkretnych konstrukcji, a nie uniwersalna norma.

Dlatego kalkulator pozostawia zawinięcie jako dane wejściowe. Papier, płótno, skóra syntetyczna lub gruby materiał tekstylny mogą wymagać innego marginesu i innego sposobu wykończenia narożników.

Co oznacza procentowy zapas zakupowy?

Po policzeniu powierzchni wszystkich prostokątów kalkulator może dodać wskazany procent zapasu:

Zapas procentowy nie zmienia wymiaru pojedynczej okleiny i nie jest optymalizatorem rozkroju. Jeśli materiał ma określoną szerokość rolki, kierunek włókna, wzór, raport lub wady, rzeczywista ilość do zakupu może być większa niż wynik powierzchniowy.

Czego kalkulator nie uwzględnia?

• optymalnego ułożenia wielu okładek na arkuszu lub rolce,
• kierunku włókna papieru albo osnowy płótna,
• raportu i pozycjonowania wzoru dekoracyjnego,
• odrzutów z powodu skaz, zagnieceń lub zabrudzeń materiału,
• dodatkowych pasów materiału dla opraw ćwierć- i półpłóciennych,
• indywidualnego sposobu przycinania oraz formowania narożników.