Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Kalkulator strat ciśnienia instalacji odpylającej – kanały, filtr i gałęzie

Oblicz straty liniowe Darcy’ego–Weisbacha i straty miejscowe, porównaj do trzech gałęzi odciągowych oraz wyznacz drogę krytyczną. Uwzględnij filtr zabrudzony, kolektor i zapas ciśnienia do wstępnego doboru wentylatora. Wyniki są obliczane bez zaokrąglania wartości pośrednich.

Dane przepływu i opory

Wprowadź rzeczywiste m³/h dla każdej gałęzi. Dla przewodu wspólnego przepływ jest sumą aktywnych gałęzi.

Pa · m³/h · m/s

Właściwości gazu i scenariusz filtra

kg/m³
W temperaturze, ciśnieniu i składzie gazu przyjętych dla obliczeń.
Pa·s
Nie lepkość kinematyczna.
Pa
Różnica ciśnienia całkowitego urządzenia w przyjętym punkcie pracy.
Pa
Próg wymiany/regeneracji z danych producenta; jeżeli puste, stosujemy opór roboczy.
Pa
Np. cyklon, element tłumiący, wylot: wartości podane przez projektanta.
%
Zapas tylko na wynik w Pa; nie zastępuje analizy charakterystyki wentylatora.
m/s
Jeżeli podasz, sprawdzimy osobno każdy odcinek; nie ma uniwersalnej wartości.

Liczba równolegle działających gałęzi

Model zakłada podane przepływy gałęzi; nie rozwiązuje automatycznie sieci i nie rozdziela przepływu pomiędzy odnogi.

Gałąź A – przepływ i ssawka

m³/h
Strumień w warunkach pracy, bez przeliczania na Nm³/h.
Pa
Jeżeli wejście jest ujęte już w Σζ, wpisz 0 – nie licz go podwójnie.

Gałąź B – przepływ i ssawka

m³/h
Strumień w warunkach pracy, bez przeliczania na Nm³/h.
Pa
Jeżeli wejście jest ujęte już w Σζ, wpisz 0 – nie licz go podwójnie.
Model strat gazowych: Δplin = λ(L/Dh)(ρv²/2); Δpmiej = Σζ(ρv²/2). Obliczenie nie uwzględnia automatycznie dodatkowych strat transportu fazy stałej, depozytów pyłu, zmian gęstości gazu ani rozwiązywania równowagi gałęzi. Każdą taką stratę ujmij osobno na podstawie projektu lub pomiaru.

Wynik strat ciśnienia

Trwa obliczanie…

Opory projektowe z zapasem – filtr końcowy
— Pa
Opory przy filtrze roboczym
— Pa
Opory przy filtrze końcowym (bez zapasu)
— Pa
Suma przepływów
— m³/h
Gałąź krytyczna
—
Suma krytycznej gałęzi wraz ze ssawką
— Pa
Odcinki wspólne, inne straty i filtr roboczy
— Pa
Wypełnij wymagane pola, aby uzyskać wynik.

Wynik to oszacowanie strat ciśnienia całkowitego w przyjętych granicach. Nie utożsamiaj go automatycznie ze sprężem statycznym katalogowego wentylatora.

Geometria odcinków instalacji

Uzupełnij poszczególne odcinki ze wspólną jednostką ciśnienia i stanem gazu. Zmiany przeliczają wynik automatycznie.

Odcinki kanałów

Każdy odcinek przypisz do gałęzi albo przewodu wspólnego. Możesz dodać maksymalnie 24 odcinki z różnymi średnicami lub przekrojami. Minimum jeden odcinek dla każdej czynnej gałęzi; odcinek wspólny jest opcjonalny.

Wyniki szczegółowe – drogi równoległe

Kolumna „Zrównoważenie” pokazuje dodatkowy opór potrzebny w idealizowanym bilansie przy narzuconych przepływach. Nie oznacza automatycznego zbilansowania sieci ani gwarancji takiego rozpływu.

GałąźQ, m³/hSsawka, PaLiniowe, PaMiejscowe, PaΣ gałęzi, PaZrównoważenie, Pa

Odcinki: prędkość, Reynolds, λ i opory

NrTrasaPrzekrójv, m/sReDarcy λLiniowe, PaMiejscowe, PaRazem, Pa

Jak obliczyć straty ciśnienia instalacji odpylania?

Rozpocznij od przepływu każdego punktu odciągowego – zmierzonego albo wyznaczonego na podstawie ssawki. Następnie podziel instalację na odcinki o stałym przepływie i stałym przekroju. Dla każdego określ długość, rzeczywiste wymiary wewnętrzne, chropowatość oraz współczynniki strat miejscowych kształtek. Kalkulator wyznaczy stratę każdego odcinka i odniesie ją do przypisanej gałęzi lub przewodu wspólnego.

Jeśli nie znasz Q albo przekroju, zacznij od narzędzi pomocniczych:

Wzory Darcy’ego–Weisbacha, Colebrooka i strat miejscowych

Straty liniowe zależą od bezwymiarowego współczynnika tarcia Darcy’ego λ, długości kanału L, średnicy hydraulicznej Dh i ciśnienia dynamicznego ρv²/2. Dla kanału okrągłego średnica hydrauliczna jest średnicą wewnętrzną. Dla prostokąta Dh = 2BH/(B + H). Współczynnik miejscowy Σζ musi odnosić się do prędkości i przekroju odpowiednich dla danej kształtki.

Δplin = λ · (L/Dh) · (ρ · v² / 2)
Δpmiej = Σζ · (ρ · v² / 2)
Re = ρ · v · Dh / μ
Q [m³/s] = Q [m³/h] / 3600

W przepływie laminarnym dla kanału okrągłego λ = 64/Re. Dla prostokąta stosowany jest odpowiedni współczynnik geometryczny przekroju. Przy Re ≥ 4000 kalkulator rozwiązuje równanie Colebrooka–White’a iteracyjnie; nie stosuje przybliżenia o nieznanej dokładności. W strefie przejściowej 2300 < Re < 4000 współczynnika nie ustala się jednoznacznie: wtedy potrzebna jest wartość λ z uzasadnionego źródła. W przepływie turbulentnym dla kanału prostokątnego przybliżenie oparte na Dh może wymagać korekty katalogowej.

Wartości liczone w Pa i m/s nie są zaokrąglane w silniku obliczeniowym. Zaokrąglenie dotyczy tylko wyświetlania i wydruku.

Droga krytyczna i gałęzie równoległe: dlaczego nie dodajemy wszystkich oporów?

W instalacji z kilkoma punktami odciągowymi przepływy w części wspólnej się sumują, ale spadki ciśnienia w odnogach nie. Dla założonych strumieni QA, QB i QC kalkulator najpierw oblicza osobno straty każdej gałęzi wraz ze ssawką. Następnie wybiera gałąź o największym spadku i tylko tę dodaje do strat przewodu wspólnego, filtra oraz pozostałych urządzeń.

Δpścieżki = max(ΔpA, ΔpB, ΔpC) + Δpwspólne + Δpfiltra + Δpinne

W praktyce słabiej oporowe gałęzie przy wspólnym źródle podciśnienia mogą pobierać inne przepływy, niż zakłada projektant. Podany w tabeli dodatkowy opór wyrównania jest różnicą algebraiczną, a nie gotową nastawą przepustnicy. Rzeczywiste bilansowanie wymaga charakterystyk sieci i wentylatora oraz często danych producenta trójników.

Przykład: dwie gałęzie, odpylacz i wspólny kolektor

Przyjmij dwie jednocześnie działające gałęzie o przepływach 5000 i 3000 m³/h, przewód wspólny przenoszący 8000 m³/h, gaz o gęstości 1,2 kg/m³ i lepkości 0,0000181 Pa·s. W tym przykładzie gałąź A ma 18 m kanału Ø315 mm, Σζ = 2,1 i 150 Pa oporu ssawki; gałąź B ma 22 m Ø250 mm, Σζ = 2,8 i 220 Pa oporu ssawki. Przewód wspólny ma 30 m Ø400 mm i Σζ = 3,0. Chropowatość wynosi 0,09 mm, a pozostałe straty wspólne 120 Pa.

Filtr ma 1000 Pa podczas pracy i 1600 Pa w końcowym stanie obciążenia. Kalkulator wylicza każdy opór z prędkości właściwej dla odcinka oraz wybiera gałąź o większej sumie strat. Dopiero później uwzględnia opór filtra i 10% zapasu. Domyślne wartości to przykład rachunkowy, a nie zalecane parametry instalacji – w szczególności Σζ i straty ssawki wymagają danych referencyjnych.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Przed odczytaniem mocy i sprężu wentylatora określ granice bilansu ciśnień: czy opór wejścia, wylotu, cyklonu i filtra jest już w Σζ, czy wpisujesz go osobno. Podwójne liczenie strat jest tak samo niebezpieczne dla projektu jak ich pominięcie. Wynik kalkulatora jest różnicą ciśnień całkowitych w przyjętym układzie, nie bezpośrednim odczytem katalogowego sprężu statycznego.

Filtr czysty i zabrudzony – jak wyznaczyć wymaganą rezerwę ciśnienia?

Opór odpylacza zwykle rośnie wraz z osadzaniem pyłu, zmienia się podczas czyszczenia pulsacyjnego i zależy od obciążenia filtra. Wprowadzając opór roboczy oraz końcowy, uzyskasz osobno dwa wyniki. Jeżeli drugi parametr zostawisz pusty, kalkulator nie zgaduje jego wartości – za końcowy przyjmuje jedynie podany opór roboczy i jawnie prezentuje to założenie.

Rezerwa procentowa liczona jest od sumy strat dla końcowego stanu filtra, ale nie zwiększa automatycznie przepływu. Nie zastępuje sprawdzenia krzywej wentylatora, jego sprawności, marginesu zatykania filtrów ani tolerancji wykonania przewodów.

Granice modelu: transport pyłu, trójniki, ATEX i pomiary

  • Faza gazowa: Darcy–Weisbach dotyczy strat gazowych. Przy większym obciążeniu ciałami stałymi mogą wystąpić dodatkowe opory dwufazowe i odkładanie materiału. Narzędzie nie wyznacza ich z samego stężenia pyłu.
  • Trójniki: współczynniki strat rozdziału i łączenia strumieni zależą od geometrii i stosunku przepływów. Korzystaj z danych kształtek, np. ASHRAE, z właściwą prędkością odniesienia.
  • Geometria: jeden odcinek to jeden przekrój i jeden przepływ. Po zmianie średnicy dodaj kolejny odcinek i opór kształtki.
  • Brak przepływu: aktywna gałąź wymaga dodatniego Q. Jeżeli nie działa, zmniejsz liczbę gałęzi i dobierz właściwy scenariusz.
  • Przepływ przejściowy: bez zweryfikowanego współczynnika λ model wstrzyma wynik i wskaże pole na czerwono.
  • Gazy gorące i wilgotne: przyjęta gęstość i lepkość muszą odpowiadać warunkom pracy; program nie modeluje ochładzania, kondensacji i zmian stanu wzdłuż trasy.
  • Pyły palne: obliczenie strat nie stanowi oceny ryzyka wybuchu ani potwierdzenia ochrony ATEX.

Przy rozruchu i odbiorze instalacji porównuj przepływy, ciśnienia statyczne i różnice ciśnienia filtrów z projektem oraz warunkami referencyjnymi, a nie tylko z jedną sumą w Pa.

Powiązane kalkulatory odpylania i eksploatacji

Źródła techniczne i weryfikacja metody

Wzory i zasady doboru strat opierają się na ASHRAE Handbook – Duct Design, rozdział 21 i ASHRAE Duct Fitting Database. Ogólną praktykę projektowania, eksploatacji i kontrolowania odciągów opisuje HSE HSG258 – Local Exhaust Ventilation. Definicję i ograniczenie stosowania współczynnika tarcia Colebrooka prezentuje Engineering ToolBox – Colebrook Equation.

Ostateczny dobór urządzenia wymaga sprawdzenia charakterystyki wentylatora, biegu sieci i danych producenta oraz – gdy potrzeba – pomiaru i specjalistycznego obliczenia oporów pyłowo-gazowych.

FAQ – straty ciśnienia instalacji odpylającej

Nie. W układzie równoległym straty poszczególnych tras porównuje się przy założonych przepływach. Do wspólnej części dodaje się największą stratę gałęzi, nie ich sumę.

Wpisz rzeczywiste m³/h w temperaturze i ciśnieniu gazu w kanale. Jeśli masz Nm³/h, najpierw przelicz go do warunków roboczych.

Z dokumentacji producenta albo właściwej bazy współczynników strat kształtek, np. ASHRAE. Upewnij się, że współczynnik odnosi się do właściwej prędkości odniesienia.

Tak, dla przepływu laminarnego i turbulentnego. W zakresie przejściowym 2300 < Re < 4000 wymaga współczynnika λ z wiarygodnych danych zamiast automatycznej interpolacji.

Dla ustalonej geometrii i podobnych właściwości gazu ciśnienie dynamiczne rośnie z kwadratem prędkości. Sam współczynnik λ również zależy od Re i chropowatości.

Nie. Obliczane są straty gazowe. Dodatkowe oddziaływanie transportowanego materiału, tworzenie osadów i zmiany przepływu wymagają odrębnej analizy lub pomiarów.

Podaj różnicę ciśnień przy końcowym stanie obciążenia filtra w polu oporu końcowego. Bez niej program nie zgaduje progu zabrudzenia.

Nie zawsze. Wynik dotyczy strat ciśnienia całkowitego dla przyjętych granic bilansu. Trzeba odróżnić spręż statyczny od całkowitego i zweryfikować punkt pracy z charakterystyką wentylatora.

Dodaj osobny odcinek dla każdego stałego przekroju i uwzględnij stratę kształtki przejściowej w odpowiednim Σζ.

Tak, pozwala modelować odcinek tylko z oporami miejscowymi. Średnica i właściwości przepływu są nadal konieczne, ponieważ definiują prędkość odniesienia.

Aby nie prezentować nieaktualnych obliczeń. Pod błędnym polem pojawia się czerwony komunikat pozwalający poprawić dane.

Można użyć obliczeń gazowych jako jednego z etapów, ale nie zastępują oceny ryzyka ATEX, doboru systemów ochronnych ani zatwierdzonego projektu.

Ostatnia aktualizacja: 16.10.2026