Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Rozkład F-Fishera - kalkulator

Oblicz CDF, prawy ogon, p-value, wartości krytyczne F oraz przedziały centralne dla dwóch liczb stopni swobody: df1 i df2.

Wpisz dane

Wybierz rodzaj obliczenia i podaj stopnie swobody df1 oraz df2.
CDF • p-value • F krytyczne
Wartość F nie może być ujemna.
Dodatnia liczba całkowita od 1 do 100000.
Dodatnia liczba całkowita od 1 do 100000.
Górna granica musi być nie mniejsza od dolnej.
Wpisz liczbę większą od 0 i mniejszą od 1.
W testach F i ANOVA najczęściej interesuje prawy ogon, ponieważ duża wartość F może wskazywać na wynik mało zgodny z hipotezą zerową.

Wynik

Prawy ogon / p-value
—
df1
—
df2
—
Średnia
—
Wariancja
—
Jak czytać wynik?
Wpisz poprawne dane, aby zobaczyć wynik.
Wykres rozkładu
Pokaż szczegóły
Wpisz poprawne dane, aby zobaczyć szczegóły.

Co dalej policzyć?

Jeśli pracujesz z testami statystycznymi albo innym rozkładem, przejdź do powiązanego narzędzia.

Co to jest rozkład F-Fishera?

Rozkład F-Fishera jest używany między innymi przy porównywaniu wariancji, analizie wariancji ANOVA i ocenie modeli regresji. Przyjmuje tylko wartości nieujemne i zwykle jest skośny w prawo.

Ma dwie liczby stopni swobody: df1 dla licznika oraz df2 dla mianownika. Kolejność ma znaczenie — zamiana df1 i df2 zmienia rozkład.

Kiedy używa się rozkładu F?

CDF, prawy ogon i p-value

Dystrybuanta CDF oznacza P(F ≤ x). Prawy ogon oznacza P(F ≥ x). W wielu testach F właśnie prawy ogon jest p-value.

Dla bardzo dużych wartości F p-value może być ekstremalnie małe. Kalkulator liczy prawy ogon bezpośrednio, dzięki czemu nie gubi takich małych wartości przez odejmowanie od 1.

Wartość krytyczna F

Wartość krytyczna wyznacza granicę obszaru odrzucenia hipotezy zerowej. Dla prawego ogona i α = 0,05 szukamy takiej wartości F, aby po jej prawej stronie zostało 5% rozkładu.

Fα; df1, df2

Kolejność df1 i df2 jest ważna. Zamiana tych liczb może dać inną wartość krytyczną.

Stopnie swobody df1 i df2

df1 to stopnie swobody licznika, a df2 stopnie swobody mianownika. W jednoczynnikowej ANOVA df1 to zwykle liczba grup minus 1, a df2 to liczba wszystkich obserwacji minus liczba grup.

Przy porównywaniu dwóch wariancji stopnie swobody pochodzą z odpowiednich prób. Wpisz je w tej samej kolejności, w jakiej zbudowana jest statystyka F.

Rozkład F a rozkład chi-kwadrat

Rozkład F można zapisać jako stosunek dwóch niezależnych zmiennych chi-kwadrat podzielonych przez ich stopnie swobody:

F = (χ²₁ / df1) / (χ²₂ / df2)

To dlatego rozkład F naturalnie pojawia się w zadaniach dotyczących wariancji, ANOVA i regresji.

Przykład krok po kroku

Masz statystykę F = 3,89, df1 = 4 i df2 = 20. Wybierz „P(F ≤ x) i prawy ogon”, wpisz dane i odczytaj prawy ogon. Dla tych danych wynosi on około 0,01703.

Jeżeli przyjęty poziom α wynosi 0,05, p-value jest od niego mniejsze. Znaczenie takiego wyniku zależy jeszcze od konkretnego testu i jego założeń.

Zadania

Najczęstsze błędy

Wskazówka

Przy wyniku F zapisuj komplet: F, df1, df2, p-value i przyjęte α. Samo „F = 3,89” nie wystarcza do oceny wyniku.

Więcej: Statystyka, prawdopodobieństwo i rozkłady - akademia obliczeń.

Aktualizacja: 29.09.2026

FAQ - rozkład F-Fishera

To rozkład używany przy porównywaniu wariancji, analizie wariancji ANOVA i testach regresji.

Rozkład F ma dwa parametry: stopnie swobody licznika df1 i mianownika df2.

df1 to stopnie swobody licznika statystyki F.

df2 to stopnie swobody mianownika statystyki F.

CDF oznacza P(F ≤ x), czyli prawdopodobieństwo po lewej stronie wybranej wartości.

Prawy ogon to P(F ≥ x), często używane jako p-value w testach F i ANOVA.

To granica, powyżej której statystyka F trafia do obszaru odrzucenia hipotezy zerowej.

Nie. Zamiana df1 i df2 zwykle zmienia rozkład i wartość krytyczną.

Bo powstaje ze stosunku wielkości opartych na wariancjach, które nie są ujemne.

Tak. W trybie CDF pokazuje prawy ogon, który jest typowym p-value dla testu F.