Kalkulator doboru mobilnego chillera awaryjnego

Chiller awaryjny a mobilny agregat DX - nie są tym samym

Chiller schładza wodę lub roztwór glikolu, który następnie przepływa przez chłodnicę powietrza, wymiennik płytowy albo istniejący obieg wtórny. Mobilny agregat DX pracuje bezpośrednio z czynnikiem chłodniczym i wymaga zgodnego parownika, zaworu rozprężnego, rurociągów oraz automatyki. Jeżeli chłodnia ma już obieg glikolowy, chiller jest zwykle najłatwiejszy do wpięcia. Jeżeli instalacja jest wyłącznie bezpośredniego odparowania, samo dostarczenie chillera nie przywróci chłodzenia bez tymczasowej chłodnicy glikolowej lub wymiennika pośredniego.

Przed zamówieniem należy ustalić, gdzie można wpiąć zasilanie i powrót, czy dostępne są króćce serwisowe, jaka jest dopuszczalna temperatura płynu, jaką moc ma istniejąca chłodnica oraz czy pompa może pokonać opory dodatkowych węży. W mroźni ważne jest też odszranianie chłodnicy tymczasowej. Chiller o temperaturze zasilania -8°C nie stworzy automatycznie warunków -18°C w każdej komorze. Temperatura powietrza zależy od powierzchni wymiany, przepływu powietrza, różnicy temperatur i wilgoci osadzającej się na lamelach.

Jak obliczyć wymaganą moc chillera awaryjnego?

Punktem wyjścia jest rzeczywiste obciążenie chłodnicze, a nie moc znamionowa uszkodzonej sprężarki. Dla awarii po wzroście temperatury można dodać osobny zapas na pull-down i osobną rezerwę awaryjną. W kalkulatorze oba procenty odnoszą się do obciążenia bazowego, dzięki czemu nie są ukrycie mnożone jeden przez drugi.

Przykładowe 50 kW z zapasem 15% i rezerwą 10% daje 62,5 kW. Do porównania wpisz nie moc nominalną z nazwy modelu, lecz moc chłodniczą potwierdzoną przez producenta lub wypożyczalnię dla konkretnej temperatury zasilania i powrotu, stężenia glikolu oraz temperatury otoczenia.

Dlaczego nie stosujemy uniwersalnej korekty procentowej?

Moc chillera zależy jednocześnie od temperatury cieczy, różnicy temperatur, rodzaju i stężenia glikolu, temperatury otoczenia oraz konkretnej konstrukcji urządzenia. Nie istnieje jeden bezpieczny procent, który można kolejno odjąć za „glikol”, „upał” i „wymiennik”. Producenci publikują tabele lub programy doborowe dla konkretnych punktów pracy, a dla zastosowań niskotemperaturowych często wymagają osobnej selekcji.

Dlatego w polu „Dostępna moc w punkcie pracy” wpisuje się wynik z karty technicznej albo wydruku doboru dostawcy. Kalkulator kontroluje tę wartość względem zapotrzebowania, a osobno sprawdza zakres przepływu, hydraulikę, temperaturę minimalną i zasilanie.

Jak policzyć przepływ glikolu w m3/h?

Wymagany przepływ wynika z mocy, różnicy temperatur, gęstości i ciepła właściwego płynu. Dla układu o mocy 62,5 kW, różnicy 5 K, gęstości 1048 kg/m3 i cieple właściwym 3,76 kJ/kgK przepływ wynosi około 11,4 m3/h. Jeżeli różnica temperatur spadnie do 3 K, wymagany przepływ wzrośnie niemal proporcjonalnie. Jeżeli przepływ jest ograniczony, temperatura powrotu rośnie, a chiller może osiągnąć limit parownika lub zabezpieczenia przeciwzamrożeniowego.

Nie należy dobierać pompy wyłącznie do wymaganych m3/h. Pompa musi osiągnąć ten przepływ przy rzeczywistej wysokości podnoszenia. Węże, szybkozłącza, filtry, zawory, wymiennik płytowy i chłodnica tworzą opór. Punkt pracy znajduje się na przecięciu charakterystyki pompy z charakterystyką całego obiegu. Warto zamówić manometry po obu stronach pompy i przepływomierz albo przynajmniej możliwość kontroli różnicy temperatur.

Glikol propylenowy czy etylenowy?

Glikol propylenowy jest często wybierany tam, gdzie znaczenie ma niższa toksyczność i możliwość przypadkowego kontaktu z otoczeniem produkcji spożywczej. Glikol etylenowy ma zwykle korzystniejsze właściwości cieplne i mniejszą lepkość przy tym samym zabezpieczeniu przed zamarzaniem, ale wymaga bardziej rygorystycznego zarządzania ryzykiem. W obu przypadkach należy stosować gotowy płyn z inhibitorami korozji albo mieszaninę przygotowaną zgodnie z wymaganiami instalacji.

Zbyt małe stężenie nie daje bezpiecznego punktu krzepnięcia, a zbyt duże niepotrzebnie obniża ciepło właściwe i zwiększa opory przepływu. Ważny jest nie tylko punkt krzepnięcia, lecz także temperatura krzepnięcia początkującego, granica pompowalności i minimalna temperatura powierzchni parownika. Kalkulator porównuje temperaturę zasilania z wpisanym punktem krzepnięcia, ale nie zastępuje tabel producenta płynu. Dla przykładowego roztworu 35% mas. PG preset przyjmuje punkt krzepnięcia około -16,4°C; przy zasilaniu -8°C margines wynosi 8,4 K. Właściwości zależą od temperatury i formulacji, dlatego do projektu należy przepisać dane producenta płynu.

Węże 1,5 cala, 2 cale czy 3 cale?

Średnica węża decyduje o prędkości i spadku ciśnienia. Zbyt mały wąż może wyglądać wygodnie podczas układania, ale zwiększa opory, pobór pompy i ryzyko niedostatecznego przepływu. Dla około 12 m3/h przewód o średnicy wewnętrznej 50 mm daje prędkość około 1,7 m/s. Przy tej samej ilości płynu wąż 38 mm przekroczyłby 2,9 m/s i miałby kilkukrotnie większy spadek ciśnienia.

W ofercie należy sprawdzić rzeczywistą średnicę wewnętrzną, a nie tylko nazwę przyłącza. Szybkozłącza, kolana i redukcje mogą mieć mniejszy przelot. Do kosztu dochodzą tace ochronne, najazdy kablowe, izolacja węży, zabezpieczenie przed potknięciem i ewentualne przejścia przez ściany. Przy płynie poniżej 0°C nieizolowane węże zbierają kondensat lub szron, co zwiększa zyski ciepła i stwarza ryzyko śliskiej posadzki.

Dobór pompy obiegowej do mobilnego chillera

Kalkulator stosuje równanie Darcy-Weisbacha do orientacyjnego oszacowania strat w zasilaniu i powrocie. Wykorzystuje długość węży, średnicę, gęstość, lepkość, prędkość oraz sumę współczynników oporów miejscowych. Do wyniku dodawany jest spadek na wymienniku, chłodnicy lub istniejącym obiegu. Ewentualny zapas wysokości podnoszenia użytkownik wpisuje jawnie, zamiast korzystać z ukrytego mnożnika. Dodatkową wysokość statyczną podaje się tylko wtedy, gdy rzeczywiście występuje.

Wartości przepływu i wysokości dla pompy muszą pochodzić z tego samego punktu charakterystyki. Maksymalny przepływ i maksymalna wysokość z dwóch różnych końców krzywej nie są poprawnym punktem pracy. Trzeba zobaczyć wykres pompy i sprawdzić, jaki przepływ osiągnie przy wymaganej wysokości. Przy glikolu należy skorygować charakterystykę ze względu na lepkość i gęstość. Dla pracy awaryjnej warto zamówić pompę rezerwową albo zestaw podwójny, zwłaszcza gdy chłodzenie ma działać przez kilka tygodni.

Zasilanie 63 A, 125 A czy własny generator?

Mobilny chiller 80 kW może pobierać około 24 kW, a wraz z pompą, wentylatorami i automatyką całkowite obciążenie w ustawieniach startowych wynosi około 30,5 kW. Przy 400 V, trzech fazach i cos φ 0,90 prąd roboczy jest zbliżony do 49 A. Sam fakt posiadania gniazda 63 A nie kończy sprawdzenia. Trzeba ocenić obciążalność kabla, długość przewodu, spadek napięcia, zabezpieczenie, selektywność, kolejność faz, układ sieci, uziemienie i prąd rozruchowy.

Jeżeli energia pochodzi z generatora, należy sprawdzić kVA robocze i chwilowe kVA startowe. Chiller z falownikami może mieć łagodny rozruch, ale pompy i wentylatory nadal wprowadzają skoki. W kalkulatorze współczynnik startu 1,8 daje około 61 kVA. Po dodaniu rezerwy rozsądnym punktem wyjścia jest agregat 80 kVA, lecz ostateczny dobór zależy od charakterystyki jednostki, sterowania i dopuszczalnego zapadu napięcia.

Jak długo trwa montaż mobilnego chillera?

Najkrótszy czas uruchomienia nie wynika tylko z odległości transportu. Potrzebne są: miejsce ustawienia z dostępem dla samochodu lub dźwigu, odpowiednia nośność podłoża, trasa węży, źródło energii, możliwość napełnienia i odpowietrzenia, króćce w istniejącej instalacji, odbiór skroplin oraz osoba uprawniona do zmian w rozdzielnicy. Jeżeli wymagany jest wymiennik płytowy, trzeba przewidzieć pompę po obu stronach i sterowanie zabezpieczające przepływ.

Kalkulator sumuje czas dostawy, układania węży i elektryki, napełnienia oraz rozruchu. W ustawieniach startowych daje 11 godzin, czyli tylko godzinę zapasu do wymaganego terminu 12 godzin. Taki margines jest mały. Bezpieczniejsza organizacja polega na wykonywaniu prac równolegle: podczas transportu przygotowuje się przyłącza i zasilanie, a po ustawieniu urządzenia jedna ekipa prowadzi hydraulikę, druga kabel i zabezpieczenia.

Ile kosztuje wynajem chillera 50, 80 lub 100 kW?

Cena dobowa jest tylko jednym składnikiem. Do oferty należy doliczyć transport w obie strony, rozładunek, wózek lub dźwig, pompę, węże, szybkozłącza, wymiennik, zbiornik buforowy, płyn, kable, rozdzielnię, montaż, rozruch, dyżur serwisowy i demontaż. Przy instalacji dłuższej niż kilka dni znaczenie mają także energia elektryczna lub paliwo generatora oraz ewentualny koszt uzupełniania glikolu.

W ustawieniach startowych siedem dni wynajmu po 1500 zł to 10 500 zł. Po dodaniu transportu, montażu, osprzętu i energii koszt scenariusza z sieci przekracza 22 tys. zł. To dużo w porównaniu z samą stawką dobową, ale często mało w porównaniu ze stratą produktu, zatrzymaniem produkcji albo karami za niedotrzymanie dostaw. Warto porównać koszt tymczasowego chłodzenia z kosztem każdej godziny przestoju.

Chiller z powietrznym czy wodnym skraplaczem?

Chiller chłodzony powietrzem jest zwykle prostszy do szybkiego ustawienia, ponieważ nie potrzebuje wieży chłodniczej i obiegu skraplacza. Wymaga jednak dużego przepływu powietrza, wolnej przestrzeni i ochrony przed recyrkulacją gorącego wyrzutu. Ustawienie między ścianami, pod zadaszeniem albo blisko czerpni może znacznie obniżyć moc i powodować alarmy wysokiego ciśnienia.

Chiller chłodzony wodą może mieć lepszą sprawność i mniejszy hałas w miejscu ustawienia, ale potrzebuje odpowiedniej jakości i przepływu wody skraplającej, wieży albo suchej chłodnicy. W awarii najczęściej wygrywa rozwiązanie, które można bezpiecznie uruchomić najszybciej. Dla sąsiedztwa mieszkalnego trzeba sprawdzić hałas nocny. W zakładzie spożywczym ważne są trasy węży, higiena i rozdzielenie płynu technicznego od produktu.

Zbiornik buforowy, bypass i minimalny przepływ

Duży chiller podłączony do małej objętości glikolu może szybko osiągać temperaturę zadaną i wyłączać sprężarki. Częste cykle pogarszają stabilność temperatury i mogą wywoływać alarmy. Zbiornik buforowy zwiększa pojemność wodną oraz czas pracy jednego cyklu. Bypass lub zawór trójdrogowy pomaga utrzymać minimalny przepływ, gdy część chłodnic powietrza zamyka zawory.

Minimalnego przepływu nie należy mylić z przepływem potrzebnym do pełnej mocy. Jeżeli pompa jest zbyt duża, ale zawory są przymknięte, przepływ przez parownik może spaść poniżej limitu. Jeżeli jest za duży, można przekroczyć maksymalny spadek ciśnienia lub prędkość. W ofercie warto wymagać czujnika przepływu, zabezpieczenia przeciwzamrożeniowego, pomiaru temperatury zasilania i powrotu oraz możliwości rejestracji alarmów.

Najczęstsze błędy przy wynajmie chłodzenia awaryjnego

Pierwszym błędem jest zamówienie mocy równej znamionowej mocy uszkodzonego urządzenia bez sprawdzenia warunków. Drugim jest pominięcie różnicy między kW chłodu i kW energii elektrycznej. Trzecim jest założenie, że dowolny chiller może pracować z glikolem -10°C. Kolejne problemy to za małe węże, brak odpowietrzenia, niezgodny kierunek przepływu, brak zbiornika wyrównawczego, niedostateczne zabezpieczenie przed zamarzaniem i zbyt mała moc przy wysokiej temperaturze zewnętrznej.

Często zapomina się o miejscu ustawienia i odprowadzeniu gorącego powietrza. Jednostka może mieć odpowiednią moc na papierze, lecz po ustawieniu w zamkniętym podwórzu zasysa własne gorące powietrze. W obiekcie pracującym całodobowo potrzebna jest jasna odpowiedzialność: kto monitoruje temperaturę, kto odpowiada na alarm, kto ma numer do serwisu wypożyczalni i czy dostępna jest jednostka zastępcza w razie kolejnej awarii.

Co porównać w ofertach wypożyczalni?

Dobre miejsca na sprzęt i usługi towarzyszące

Przykład 20 kW - mała chłodnia gastronomiczna

Mała chłodnia dodatnia zwykle nie potrzebuje ujemnej temperatury glikolu. Jednostka 25-30 kW może wystarczyć po uwzględnieniu zapasu, a przepływ przy różnicy 5 K będzie wynosił około 3,5-5 m3/h. W takim przypadku łatwo przewymiarować chiller i doprowadzić do krótkich cykli. Należy sprawdzić minimalną pojemność wodną, możliwość regulacji mocy i minimalny przepływ.

W gastronomii ważna jest droga węży przez strefy pracy. Rozwiązaniem może być tymczasowa chłodnica powietrza ustawiona w komorze i zasilana glikolem przez izolowane przewody. Trzeba zapewnić odpływ skroplin, ochronę żywności przed wyciekiem płynu oraz bezpieczne przejście przewodów przez drzwi lub panel.

Przykład 100 kW - zakład produkcyjny

Dla procesu 100 kW większe znaczenie mają nie tylko temperatura, ale także stabilność przepływu i ciągłość pracy. Zapas 20% może prowadzić do doboru chillera 120-150 kW. Przepływ przy ΔT 5 K może przekraczać 20 m3/h, dlatego węże 2 cale mogą być za małe na długiej trasie. Często opłaca się ustawić jednostkę bliżej odbiornika albo zastosować większe kolektory.

Proces technologiczny może nie tolerować przerwy w przepływie nawet podczas zatrzymania sprężarek chillera. Pompa rezerwowa i automatyczne przełączenie stają się ważniejsze niż dodatkowe kilka procent mocy. W ofercie powinien znaleźć się plan awarii pompy, zapasowa jednostka, powiadomienie zdalne i dostęp do danych pracy.

Mobilny chiller do mroźni -18°C

Najtrudniejszym przypadkiem jest mroźnia, w której samo powietrze ma wrócić do -18°C, a produkt musi pozostać jeszcze chłodniejszy. Chiller z glikolem -8/-3°C może wspomagać chłodzenie, ale nie zawsze zastąpi parownik pracujący przy temperaturze odparowania około -25°C. Tymczasowa chłodnica powietrza potrzebuje odpowiednio dużej powierzchni, niskiej temperatury zasilania, wystarczającego przepływu powietrza i systemu odszraniania. Im mniejsza różnica między glikolem a powietrzem w komorze, tym większy musi być wymiennik.

Przy bardzo niskiej temperaturze można rozważyć specjalny chiller niskotemperaturowy, kaskadowy agregat glikolowy, mobilny agregat DX albo kontenerową centralę chłodniczą. W zapytaniu ofertowym należy podać nie tylko „mroźnia -18°C”, ale też temperaturę produktu, wymaganą temperaturę powietrza, obciążenie w kW, czas pull-down, rodzaj chłodnicy, odszranianie i dopuszczalny wzrost wilgotności. Zwykły chiller komfortowy może nie mieć sprężarek, oleju i automatyki przystosowanych do tak niskiej temperatury płynu.

W mroźni trzeba zaplanować odprowadzenie wody po odszranianiu, grzałkę tacy, zabezpieczenie odpływu, sterowanie wentylatorami i ochronę produktu przed nawiewem ciepłego powietrza. Mobilna chłodnica ustawiona przy drzwiach może pogorszyć rozkład temperatury w głębi magazynu. Warto wykonać pomiar w kilku punktach, a nie oceniać układu wyłącznie na podstawie czujnika przy nawiewie.

Napełnienie glikolem, odpowietrzenie i rozszerzalność

Tymczasowy obieg ma określoną objętość: chiller, pompa, wymiennik, węże, chłodnica i zbiornik. Przed uruchomieniem trzeba przygotować wystarczającą ilość mieszaniny, uwzględniając zapas na odpowietrzanie i ewentualne uzupełnienie. Użycie przypadkowej wody do uzupełnienia może obniżyć stężenie i punkt krzepnięcia. Dlatego dobrze jest zmierzyć stężenie refraktometrem przed startem i po odpowietrzeniu.

Naczynie przeponowe musi przyjąć zmianę objętości płynu między temperaturą napełnienia i pracy. Brak miejsca na rozszerzalność prowadzi do wzrostu ciśnienia, otwarcia zaworu bezpieczeństwa i utraty glikolu. Z kolei za niskie ciśnienie statyczne sprzyja zasysaniu powietrza oraz kawitacji pompy. W najwyższych punktach potrzebne są odpowietrzniki, a na ssaniu pompy filtr i odcinek prosty zgodny z wymaganiami producenta.

Przed oddaniem instalacji warto sporządzić prosty protokół: objętość płynu, rodzaj i marka glikolu, stężenie, zmierzony punkt krzepnięcia, ciśnienie zimne, ciśnienie podczas pracy, przepływ, temperatura zasilania i powrotu oraz położenie zaworów. Informacje te przyspieszają diagnozę, gdy po kilku godzinach pojawi się alarm niskiego przepływu albo spadek poziomu w zbiorniku.

Miejsce ustawienia, hałas i bezpieczeństwo ruchu

Mobilny chiller może ważyć od kilkuset kilogramów do wielu ton. Plac musi przenieść obciążenie, a droga dojazdowa umożliwić manewr samochodu i pracę HDS lub dźwigu. Trzeba zachować odległości serwisowe, zapewnić swobodny wlot i wyrzut powietrza oraz uniemożliwić zasysanie spalin z generatora. W pobliżu magazynu żywności należy także zabezpieczyć miejsce przed wyciekiem paliwa, glikolu i oleju.

Hałas jest szczególnie ważny przy pracy całodobowej. Jednostka ustawiona w nocy blisko zabudowy może powodować skargi mimo krótkiego okresu wynajmu. Warto porównać moc akustyczną, ciśnienie dźwięku w określonej odległości, tryb nocny i możliwość zastosowania ekranów, które nie ograniczą przepływu powietrza. Generator diesel dodaje osobne źródło hałasu oraz wymagania dotyczące spalin i tankowania.

Węże i kable prowadzone przez drogę technologiczną trzeba osłonić najazdami albo poprowadzić poza ruchem wózków. Przewód z zimnym glikolem może pokrywać się wodą lub lodem. Izolacja powinna być zamkniętokomórkowa, szczelna na łączeniach i zabezpieczona przed uszkodzeniem. W strefach dostępnych dla personelu potrzebne są oznaczenia, bariery i kontrola położenia szybkozłączy.

Stałe przyłącza awaryjne - inwestycja, która skraca montaż

Obiekt o wysokiej wartości towaru może przygotować stały punkt wpięcia mobilnego chłodzenia. Zwykle obejmuje on króćce z zaworami i zaślepkami, obejście hydrauliczne, miejsce na wymiennik, przepust kablowy, gniazdo lub rozdzielnię, fundament, odpływ oraz opisany schemat przełączenia. Dzięki temu dostarczona jednostka nie czeka na spawanie, opróżnianie instalacji i szukanie miejsca w rozdzielnicy.

Przyłącza powinny mieć średnicę odpowiadającą planowanemu przepływowi, a zawory pełny przelot. Dobrze jest przewidzieć króćce pomiarowe, zawór równoważący, filtr, odpowietrzenie i spust. Jeżeli istniejący układ zawiera płyn o innej specyfikacji niż chiller wynajmowany, stały wymiennik płytowy pozwala rozdzielić oba obiegi. Zmniejsza ryzyko zanieczyszczenia, ale dodaje różnicę temperatur i spadek ciśnienia, które trzeba uwzględnić w mocy.

Raz w roku warto wykonać próbę gotowości: otworzyć zaślepki, sprawdzić zawory, zaktualizować numery telefonów, potwierdzić dostępność jednostek, zmierzyć trasę węży i zweryfikować moc przyłącza. Plan powinien określać, kto zatwierdza wynajem, kto organizuje dostęp do obiektu i kto może wykonać przełączenie elektryczne. Bez takich ustaleń nawet dobrze zaprojektowane króćce nie gwarantują szybkiej reakcji.

Umowa wynajmu, odpowiedzialność i odbiór techniczny

W umowie warto zapisać moc dla konkretnych warunków, zakres dostawy, czas dotarcia ekipy, sposób rozliczania rozpoczętej doby, minimalny okres wynajmu, paliwo, serwis, części eksploatacyjne, odpowiedzialność za glikol oraz zasady wymiany jednostki. Należy ustalić, kto odpowiada za zamarznięcie parownika, brak przepływu, uszkodzenie węża, utratę zasilania i awarię po stronie istniejącej instalacji.

Odbiór techniczny powinien obejmować próbę szczelności hydrauliki, kierunek przepływu, stan filtra, ciśnienie, przepływ, temperatury, pobór prądu, kolejność faz, działanie alarmów, zabezpieczenie przed zamarzaniem i zdalne powiadomienie. Dobrą praktyką jest zapisanie parametrów po 15 minutach, po godzinie oraz po kilku godzinach pracy. Pozwala to wykryć zapowietrzenie, zabrudzenie filtra lub pogarszającą się wymianę ciepła.

Przed demontażem trzeba zaplanować odzysk płynu, jego magazynowanie lub utylizację, osuszenie węży, przywrócenie zaworów do normalnej pozycji i kontrolę stałej instalacji. Faktura końcowa może zawierać mycie, uszkodzenia, dodatkowe metry węży, nadgodziny, oczekiwanie dźwigu i brakujące szybkozłącza, dlatego protokół wydania i zwrotu ma realne znaczenie finansowe.

Dla uczniów szkół branżowych i technicznych

Przy doborze mobilnego chillera można przećwiczyć kilka działów techniki jednocześnie. Z bilansu mocy wyznacza się kW chłodu, a z równania Q = m·cp·ΔT przepływ masowy płynu. Po podzieleniu przez gęstość otrzymuje się przepływ objętościowy. Średnica węża pozwala obliczyć pole przekroju i prędkość. Z liczby Reynoldsa określa się charakter przepływu, a z równania Darcy-Weisbacha spadek ciśnienia. Po przeliczeniu paskali na metry słupa płynu można dobrać punkt pracy pompy.

Druga część zadania dotyczy elektryki. Moc czynna w kW, współczynnik mocy i napięcie trójfazowe pozwalają obliczyć prąd. Trzeba odróżnić kW chłodnicze od kW elektrycznych oraz pamiętać, że chiller może mieć COP większy od 1. Rozruch silników zwiększa chwilowe kVA, dlatego generator musi mieć odpowiednią dynamikę, nie tylko moc znamionową. W części ekonomicznej mnoży się moc przez czas pracy, aby otrzymać kWh, a następnie przez cenę energii.

Ćwiczenie praktyczne można wykonać w trzech wariantach. Najpierw oblicz przepływ dla wody 7/12°C. Potem wprowadź glikol 35% i temperaturę -8/-3°C. Na końcu zmniejsz średnicę węża z 50 do 38 mm i porównaj prędkość, spadek ciśnienia oraz wymaganą pompę. Taki eksperyment pokazuje, dlaczego pozornie niewielka zmiana średnicy może zdecydować o powodzeniu całej instalacji awaryjnej.

Monitoring przez cały okres wynajmu

Po uruchomieniu nie wystarczy sprawdzić, że z nawiewu płynie zimne powietrze. Należy rejestrować temperaturę zasilania i powrotu glikolu, temperaturę w komorze, temperaturę produktu, ciśnienie pompy, alarmy i pobór energii. Różnica temperatur malejąca przy stałym przepływie może oznaczać spadek obciążenia, ale również utratę wydajności chłodnicy lub błędny pomiar. Rosnąca różnica może wskazywać na ograniczony przepływ, zabrudzony filtr albo zamykające się zawory.

Wynajmowana jednostka powinna mieć kontakt alarmowy dostępny poza godzinami pracy. Przy produkcie o wysokiej wartości warto zamontować niezależny rejestrator z własną baterią i modemem GSM. Dane z chillera nie zastępują czujników w chłodni, ponieważ awaria pompy, zaworu lub chłodnicy może pozostawić samą maszynę bez alarmu, mimo że temperatura produktu zaczyna rosnąć.

Chiller przemysłowy do pracy stałej czy mobilny chiller awaryjny?

Chiller stacjonarny dobiera się do przewidywanego profilu obciążenia zakładu, dostępnych warunków otoczenia i wieloletniej eksploatacji. Mobilny chiller awaryjny musi natomiast przede wszystkim zapewnić wymagane chłodzenie w konkretnym punkcie pracy oraz dać się szybko i bezpiecznie podłączyć do istniejącej instalacji. Identyczna moc nominalna w kW nie oznacza identycznej wydajności w miejscu użytkowania.

Przy doborze jednostki do pracy stałej analizuje się obciążenie szczytowe i częściowe, temperatury zasilania i powrotu, sezonową efektywność, rezerwę mocy, dostępność serwisu oraz wymagania dotyczące hałasu. Dla jednostki awaryjnej dodatkowo kluczowe są czas dostawy, długość i średnica węży, szybkozłącza, dostępne zasilanie, hydraulika parownika i możliwość pracy z płynem obecnym w instalacji.

Przykład: ta sama moc, różne warunki pracy

Instalacja wymaga odprowadzenia 100 kW przy temperaturach cieczy 12/7°C. Dla wody i przybliżonego ciepła właściwego 4,18 kJ/(kg·K) potrzebny przepływ masowy wynosi około 4,78 kg/s, czyli około 17,2 m³/h przy założeniu gęstości 1000 kg/m³. Jeżeli używany jest glikol, przepływ objętościowy należy przeliczyć na podstawie rzeczywistej gęstości i ciepła właściwego mieszaniny. Należy też sprawdzić, czy urządzenie osiąga 100 kW przy wymaganej temperaturze cieczy i temperaturze otoczenia, a nie jedynie w nominalnym punkcie katalogowym.

W awaryjnym układzie dodatkowe opory długich węży i wymiennika separacyjnego mogą ograniczyć przepływ. W układzie stałym należy z kolei zweryfikować minimalny przepływ parownika, stabilność regulacji przy częściowym obciążeniu oraz konieczność zastosowania bufora. Sam zapas mocy nie rozwiązuje problemów hydraulicznych.

Jeżeli projektujesz docelową instalację, przejdź do kalkulatora doboru chillera przemysłowego, aby określić wymagania dotyczące mocy, przepływu i energii. Obecny kalkulator wykorzystaj do przygotowania awaryjnego źródła chłodu i logistyki jego podłączenia. Oba wyniki wymagają potwierdzenia charakterystyką konkretnego urządzenia.