Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Kalkulator własności funkcji z wykresu

Wpisz informacje odczytane z wykresu, a kalkulator ułoży gotowy opis: dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe, znaki funkcji, monotoniczność, minimum i maksimum.

Wpisz dane z wykresu

Wpisz tylko te informacje, które rzeczywiście odczytujesz z rysunku. Puste pola nie pojawią się w gotowym opisie.
dziedzina • znaki • monotoniczność

Znaki funkcji

Jak zmienia się funkcja?

Minimum, maksimum i dodatkowe informacje

Kalkulator porządkuje informacje, które samodzielnie odczytujesz z wykresu. Nie sprawdza, czy wpisane przedziały i wartości rzeczywiście zgadzają się z rysunkiem.

Wynik i gotowy opis

Dziedzina
—
Zbiór wartości
—
Miejsca zerowe
—
f(0)
—
Znaki funkcji
—
Monotoniczność
—
Minimum i maksimum
—
Dodatkowe informacje
—
Opis do przepisania
Uzupełnij dane odczytane z wykresu.

Co dalej policzyć?

Jeżeli chcesz sprawdzić kolejne informacje o funkcjach i wykresach, przejdź do jednego z powiązanych materiałów.

Jak korzystać z kalkulatora własności funkcji z wykresu?

Ten kalkulator nie zgaduje wykresu za użytkownika. Porządkuje dane, które odczytujesz z rysunku: dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe, przedziały dodatniości i ujemności, monotoniczność oraz ekstrema.

Jeżeli nie pamiętasz, co oznacza dana własność, skorzystaj z tablicy odczytywania własności z wykresu albo z akademii funkcji i wykresów.

Jak powstaje opis?

Każde pole odpowiada jednej informacji z wykresu. Kalkulator łączy wpisane dane w uporządkowaną odpowiedź.

Przykład

Załóżmy, że z wykresu odczytujesz dziedzinę [-4,6], zbiór wartości [-3,5], miejsca zerowe -2 i 3, funkcję dodatnią na (-4,-2)∪(3,6], ujemną na (-2,3), malejącą na [-4,-1), rosnącą na (-1,6], minimum -3 dla x=-1 i maksimum 5 dla x=6. Kalkulator ułoży z tych informacji pełny opis.

Zadania z wykresu

Co odczytujesz z osi X i Y?

Z wykresu czy ze wzoru?

Najczęstsze błędy

  • Nie wpisuj punktów zamiast samych argumentów, jeśli zadanie pyta o miejsca zerowe.
  • Oddzielaj przedziały dodatniości i ujemności od zbioru wartości.
  • Zwracaj uwagę na puste i pełne punkty na końcach wykresu.
  • Monotoniczność zapisuj przedziałami x, a nie wartościami y.
  • Minimum i maksimum opisuj jako wartość oraz, gdy trzeba, argument, dla którego występują.

Ciekawostka: wykres jest jak mapa funkcji

W jednym rysunku widać dziedzinę, wartości, znaki, miejsca zerowe, kierunek zmian i ekstrema. Dlatego dobrze odczytany wykres często pozwala rozwiązać zadanie szybciej niż długa analiza wzoru.

Wskazówka

Najpierw odczytaj informacje z osi X, potem z osi Y. Taka kolejność ogranicza pomyłki: dziedzina, miejsca zerowe i monotoniczność są po stronie argumentów, a zbiór wartości, minimum i maksimum po stronie wartości funkcji.

FAQ – kalkulator własności funkcji z wykresu

Patrzysz, dla jakich wartości x wykres istnieje, i zapisujesz przedział lub sumę przedziałów.

Patrzysz, jakie wartości y osiąga wykres, od najniższej do najwyższej.

Wpisz same argumenty x, w których wykres przecina albo dotyka osi X.

Funkcja jest dodatnia tam, gdzie wykres leży nad osią X.

Funkcja jest ujemna tam, gdzie wykres leży pod osią X.

Podaj przedziały x, na których wykres rośnie, maleje albo jest stały.

Minimum to wartość y, a argument minimum to x, dla którego ta wartość występuje.

Nie. Kalkulator porządkuje dane odczytane z wykresu i układa gotowy opis.

Tak, szczególnie do sprawdzenia, czy opis wykresu jest kompletny i logiczny.

Ostatnia aktualizacja: 25.10.2026