Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Stopień dysocjacji i stała Ka/Kb - kalkulator

Oblicz stopień dysocjacji α, stałą Ka albo Kb, stężenie C oraz pH lub pOH słabego kwasu i słabej zasady 1:1. Przy bardzo małych stężeniach kalkulator uwzględnia także autodysocjację wody przez Kw.

Dane do obliczeń dysocjacji

Wybierz szukaną wielkość i wpisz dane dla słabego kwasu HA albo słabej zasady B.
α • Ka/Kb • pH

1. Wybierz tryb i typ elektrolitu

2. Wpisz dane równowagi

Np. wartość rzędu 1,8·10⁻⁵ dla wybranych słabych elektrolitów.
Wpisz procent, np. 1,33. Kalkulator zamieni go na ułamek 0,0133.
Dla 25°C w typowych zadaniach przyjmuje się Kw = 1·10⁻¹⁴.

3. Dane dodatkowe do ilości substancji

Jeżeli ją podasz, wynik pokaże liczbę moli w tej objętości.
Używana tylko do obliczenia masy po podaniu objętości.
Model dotyczy prostego słabego elektrolitu 1:1 i używa stężeń zamiast aktywności. Przy typowych stężeniach wynik jest zgodny z prawem rozcieńczeń Ostwalda; przy bardzo dużym rozcieńczeniu kalkulator uwzględnia także Kw.

Wynik

Słaby kwas HA
Stopień α
—
Stała Ka/Kb
—
Stężenie C
—
pH / pOH
—
Zapis obliczeń:
—

Masz α albo Ka/Kb — co warto policzyć dalej?

Stopień dysocjacji zwykle jest krokiem pośrednim. Po sprawdzeniu α, Ka/Kb i pH możesz od razu przejść do narzędzia odpowiadającego następnemu etapowi zadania.

Co dokładnie liczy ten kalkulator?

Stopień dysocjacji α określa część początkowej ilości słabego elektrolitu, która przeszła w formę jonową. Wartość 2% oznacza α = 0,02. Kalkulator obsługuje prosty model 1:1: jednoprotowy słaby kwas HA albo słabą zasadę B, dla których jedna zdysocjowana cząsteczka tworzy jeden jon sprzężony.

Możesz wyznaczyć α z K i C, stałą Ka/Kb z α i C albo stężenie C z K i α. Po ustaleniu stanu równowagi kalkulator oblicza także pH i pOH oraz — opcjonalnie — liczbę moli i masę substancji dla podanej objętości.

Prawo rozcieńczeń Ostwalda a autodysocjacja wody

Dla typowych stężeń, gdy wkład wody jest pomijalny, obowiązuje znana zależność:

K = C · α² / (1 − α)

Przy bardzo dużym rozcieńczeniu przybliżenie [H⁺] = Cα albo [OH⁻] = Cα przestaje być wystarczające. Kalkulator zachowuje wtedy bilans ładunku i iloczyn jonowy wody. Dla x = Cα stężenie jonu głównego wynosi:

j = (x + √(x² + 4Kw)) / 2

Następnie używana jest zależność K = j · α / (1 − α). Dzięki temu przy bardzo małym C wynik nie zakłada, że wszystkie jony H⁺ albo OH⁻ pochodzą wyłącznie z elektrolitu.

Jak działają trzy tryby obliczeń?

α z K i C
Kalkulator rozwiązuje równanie równowagi numerycznie w zakresie 0 < α < 1. Pokazuje także wynik, jaki dawałoby klasyczne prawo Ostwalda bez poprawki na Kw.
Ka/Kb z α i C
Z C i α wyznaczane jest stężenie jonu sprzężonego, a następnie pełna stała równowagi z uwzględnieniem Kw.
C z K i α
Najpierw liczony jest jon główny z K(1−α)/α, potem odejmowany jest wkład wody i dopiero z tego wynika dodatnie C.

Jak z α powstaje pH lub pOH?

Dla kwasu jonem głównym jest H⁺, a dla zasady OH⁻. W typowych stężeniach jego wartość jest bardzo bliska Cα. Przy dużym rozcieńczeniu kalkulator dodaje wkład autodysocjacji wody przez Kw. Drugi jon wynika z zależności Kw = [H⁺][OH⁻].

Następnie liczone są pH = −log[H⁺] oraz pOH = −log[OH⁻]. Kalkulator nie używa na sztywno pKw = 14 — pKw wynika z wpisanego Kw, dlatego można analizować również zadania dla innej temperatury.

Jak kontrolować wynik?

Procent a ułamek
1,5% oznacza α = 0,015. To najczęstszy błąd przy ręcznym podstawianiu do wzoru.
Rozcieńczenie
Dla tego samego słabego elektrolitu α zwykle rośnie po rozcieńczeniu, choć samo stężenie H⁺ lub OH⁻ może maleć.
Ka i Kb to nie to samo
Ka opisuje równowagę kwasu, a Kb zasady. Typ elektrolitu decyduje, czy jonem głównym jest H⁺ czy OH⁻.
Zakres modelu
To model stężeniowy 1:1. Dla wieloprotonowych kwasów, wieloetapowej dysocjacji albo roztworów wymagających aktywności potrzebny jest szerszy model.

Przykład: Ka = 1,8·10⁻⁵ i C = 0,100 mol/dm³

Dla słabego kwasu przy 25°C kalkulator otrzymuje α około 1,33%. Oznacza to, że tylko niewielka część początkowego kwasu jest zdysocjowana, a stężenie H⁺ jest znacznie mniejsze niż 0,100 mol/dm³. Dlatego pH jest wyższe niż dla mocnego jednoprotowego kwasu o takim samym stężeniu.

Ten sam zestaw K i C dla słabej zasady daje podobny stopień dysocjacji liczbowo, ale najpierw wyznaczane jest [OH⁻] i pOH, a dopiero potem pH.

Kiedy przejść do innego kalkulatora?

Jeśli słaby kwas lub zasada reaguje z mocnym odczynnikiem, najpierw wykonaj bilans moli w kalkulatorze pH po zmieszaniu kwasu i zasady. Dla miareczkowania użyj kalkulatora miareczkowania, a po utworzeniu soli przydatny może być kalkulator hydrolizy soli.

Jeżeli najpierw musisz wyznaczyć stężenie C z masy, objętości albo stężenia procentowego, użyj kalkulatora stężeń chemicznych.

FAQ - stopień dysocjacji i stała Ka/Kb

Liczy stopień dysocjacji α z K i C, stałą Ka/Kb z α i C albo stężenie C z K i α. Dodatkowo wyznacza pH, pOH i stężenie jonu głównego.

Dla typowych stężeń podstawą jest prawo rozcieńczeń Ostwalda K = C·α²/(1−α). Przy bardzo małych stężeniach kalkulator uwzględnia także Kw i bilans ładunku, więc nie zakłada, że całe H+ albo OH− pochodzi wyłącznie z elektrolitu.

Tak. W formularzu wpisujesz np. 1,5%, a kalkulator używa w równaniu ułamka α = 0,015. Wartość musi być większa od 0% i mniejsza od 100%.

Ka dotyczy słabego kwasu, a Kb słabej zasady. Dla kwasu jonem głównym jest H+, a dla zasady OH−. Sam schemat równowagi 1:1 ma analogiczną postać.

Gdy stopień dysocjacji jest mały i wkład autodysocjacji wody jest pomijalny. Przy większej α należy zachować mianownik 1−α, a przy bardzo małym C również uwzględnić Kw.

Tak. Dla kwasu wyznacza całkowite [H+] i pH, a dla zasady całkowite [OH−], pOH i pH. W bardzo rozcieńczonych roztworach do wyniku wchodzi również autodysocjacja wody.

Po uwzględnieniu Kw zadane K i α mogą wymagać stężenia H+ albo OH− niższego niż poziom wynikający z samej wody. Wtedy w modelu czystego roztworu 1:1 nie istnieje dodatnie C spełniające wszystkie równania jednocześnie.

Nie. Jest przeznaczony do prostego słabego elektrolitu 1:1. Mocne elektrolity, kolejne etapy dysocjacji, mieszaniny i układy wymagające aktywności należy liczyć innym modelem.

Ostatnia aktualizacja: 01.10.2026