Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty. Pamiętaj: Wyniki kalkulatorów mają charakter informacyjny i zależą od podanych danych oraz przyjętych założeń. W sprawach finansowych, podatkowych, prawnych lub zdrowotnych zweryfikuj wynik w aktualnym źródle lub u odpowiedniego specjalisty.
Przejdź do treści

Kalkulator ubytku masy po wypale – LOI

Zważ całkowicie suchą próbkę przed wypałem i tę samą próbkę po wypale. Kalkulator pokaże ubytek masy, LOI, udział masy pozostałej oraz zmianę w przeliczeniu na 1 kg suchego materiału.

Dane próbki

Do obliczenia LOI użyj masy próbki wysuszonej przed wypałem, a nie masy gliny w stanie roboczym.
g • %
g
g
°C
Wpis pojawi się w wyniku i na wydruku. Przy porównywaniu LOI zapisuj również warunki wypału.
%
Może to być wcześniejszy wynik tej samej masy albo wartość z dokumentacji surowca.
LOI (Loss on Ignition) to procentowa zmiana masy suchego materiału po wypale. W typowych masach ceramicznych wynik jest dodatni, ponieważ podczas ogrzewania uwalniają się m.in. woda związana i gazy z rozkładu niektórych składników.

Wynik pomiaru

Ubytek masy
14,00 g
różnica przed i po wypale
LOI
7,00%
względem suchej masy przed wypałem
Masa pozostała
93,00%
część masy zachowana po wypale
Zmiana na 1 kg
70,00 g/kg
w przeliczeniu na suchy materiał
Podsumowanie:
Próbka straciła 14,00 g, czyli 7,00% suchej masy przed wypałem.
Porównanie:
Nie podano LOI odniesienia. Zapisuj wyniki razem z temperaturą i procedurą wypału.

Od LOI do pełnej oceny próbki po wypale

LOI pokazuje zmianę masy suchego materiału podczas wypału. Najlepiej zestawiać go z zawartością wody przed suszeniem i nasiąkliwością po wypale, zawsze dla dobrze opisanej próbki i temperatury.

Do porównania rodzajów materiału użyj tablicy mas ceramicznych. Pełny pakiet jest w kategorii Ceramika.

Jak obliczyć LOI po wypale?

Próbkę trzeba najpierw wysuszyć i zważyć. Następnie tę samą próbkę wypala się według ustalonej procedury, studzi i ponownie waży. Różnica mas pokazuje, ile materiału zostało usunięte podczas ogrzewania.

ubytek masy = masa sucha przed wypałem − masa po wypale
LOI [%] = ubytek masy / masa sucha przed wypałem × 100%

Jeżeli sucha próbka ważyła 200 g, a po wypale 186 g, ubytek wynosi 14 g, a LOI = 14 / 200 × 100% = 7,00%.

Co właściwie znika podczas wypału?

LOI nie oznacza po prostu „wody z mokrej gliny”. Woda wolna powinna zostać usunięta wcześniej podczas suszenia. Podczas wypału mogą być uwalniane składniki związane w materiale, m.in. woda strukturalna minerałów ilastych, dwutlenek węgla z węglanów oraz gazy związane z materią organiczną lub związkami siarki.

Dlatego LOI jest właściwością konkretnego surowca lub receptury i zależy także od tego, do jakich warunków próbka została wypalona. Porównywanie wyników ma sens tylko wtedy, gdy procedura jest powtarzalna.

Jak wykorzystać wynik w pracowni ceramicznej?

  • Porównuj partie tej samej masy: różnica LOI może wskazywać na zmianę surowców, wilgotności początkowej próbki albo procedury badania.
  • Kontroluj własne receptury: przy mieszaniu mas z surowców można sprawdzać, czy kolejne partie zachowują się podobnie podczas wypału.
  • Łącz wynik z nasiąkliwością i skurczem: dopiero kilka parametrów razem daje lepszy obraz zachowania masy niż pojedynczy procent.
  • Opisuj warunki wypału: temperatura, atmosfera i program powinny być zapisane razem z wynikiem, jeśli pomiar ma służyć do późniejszych porównań.

Praktyczne przykłady obliczeń

Przykład 1

200 g suchej próbki po wypale waży 186 g

Pokaż obliczenie

Ubytek masy: 200 − 186 = 14 g.

LOI: 14 / 200 × 100% = 7,00%.

Po wypale pozostało 93,00% początkowej suchej masy.

Przykład 2

50 g suchego surowca traci podczas wypału 6 g

Pokaż obliczenie

Masa po wypale wynosi 44 g.

LOI: 6 / 50 × 100% = 12,00%, czyli w przeliczeniu 120 g ubytku na 1 kg suchego materiału.

Przykład 3

Dwie próbki tej samej masy mają LOI 6,8% i 7,1%

Pokaż obliczenie

Różnica wynosi 0,3 punktu procentowego.

Zanim uznasz ją za zmianę materiału, sprawdź, czy próbki były równie dobrze wysuszone i czy wypalono je według tej samej procedury.

Ciekawostka

Czysty kaolinit zawiera znaczną ilość wody związanej w swojej strukturze krystalicznej. Dlatego wysokiej czystości kaoliny mogą mieć LOI zbliżone do kilkunastu procent, mimo że przed wypałem są już całkowicie suche w zwykłym znaczeniu.

Jak przygotować wiarygodny pomiar?

Najważniejsze jest rozpoczęcie od próbki całkowicie suchej. Jeżeli w materiale pozostała woda wolna, jej odparowanie zostanie błędnie zaliczone do LOI i wynik będzie zawyżony.

Próbkę waż przed wypałem i po wypale na tej samej wadze. Po wypale pozwól jej ostygnąć do bezpiecznej temperatury i unikaj długiego przechowywania w wilgotnym otoczeniu przed ważeniem, szczególnie przy materiałach łatwo chłonących wilgoć.

Jeśli porównujesz kilka receptur lub temperatur, stosuj podobną masę próbek i identyczny sposób przygotowania. Zapisuj też temperaturę oraz program wypału.

Wskazówka od KalkulatorXXL

Dla testów technologicznych przygotuj jedną kartę próbki z czterema liczbami: skurcz, LOI, nasiąkliwość i temperatura wypału. Taki zestaw pozwala dużo łatwiej porównywać kolejne masy niż sama nazwa gliny lub pojedynczy wynik.

LOI a zawartość wody – to nie jest ten sam pomiar

Zawartość wody w glinie porównuje masę materiału mokrego z masą po wysuszeniu. Pokazuje głównie wodę obecną w stanie roboczym.

LOI zaczyna się dopiero od próbki suchej i porównuje ją z masą po wypale. Obejmuje substancje opuszczające materiał pod wpływem temperatury, w tym wodę związaną chemicznie i gazy z rozkładu części składników.

Dlatego dla poprawnego bilansu warto prowadzić te dwa pomiary osobno, zamiast ważyć glinę mokrą i wypaloną i nazywać całą różnicę LOI.

Źródła i przyjęta metoda

Kalkulator używa standardowej definicji LOI jako procentowej zmiany masy suchego materiału po wypale, odniesionej do masy przed wypałem.

FAQ – ubytek masy po wypale i LOI

LOI, czyli Loss on Ignition, oznacza procentową zmianę masy suchego surowca lub masy ceramicznej podczas wypału. Najczęściej jest to ubytek wynikający z uwalniania wody związanej i gazów powstających podczas rozkładu części składników.

Odejmij masę próbki po wypale od masy całkowicie suchej próbki przed wypałem. Otrzymany ubytek podziel przez masę suchą przed wypałem i pomnóż przez 100%.

Tak. Jeżeli w próbce pozostanie zwykła woda robocza, jej odparowanie zawyży wynik i nie będzie to czysty pomiar LOI suchego materiału.

Nie. Zawartość wody porównuje glinę mokrą z suchą. LOI zaczyna się od próbki już suchej i obejmuje masę tracącą się dopiero podczas ogrzewania i wypału.

Między innymi uwalnianie wody związanej w minerałach ilastych, spalanie części materii organicznej oraz rozkład węglanów i niektórych związków siarki, które wydzielają gazy.

Nie. Niektóre materiały tracą bardzo mało masy lub praktycznie wcale. Wielkość LOI zależy od składu chemicznego i mineralnego konkretnego surowca.

Nie. Sam wysoki wynik nie jest oceną jakości. Informuje o ilości składników opuszczających materiał podczas wypału i powinien być interpretowany razem z recepturą, temperaturą oraz zachowaniem materiału w piecu.

LOI zależy od tego, jakie przemiany zdążyły zajść podczas ogrzewania. Zapis temperatury i programu wypału pozwala sensownie porównywać kolejne próbki.

Można, ale trzeba traktować je jako wyniki dla dwóch różnych warunków. Taka seria może pokazać, jak wraz ze wzrostem temperatury zmienia się masa próbki.

To procent masy suchej próbki, który pozostał po wypale. Jeżeli LOI wynosi 7%, masa pozostała wynosi 93% masy początkowej.

To ta sama zmiana masy przeliczona na 1 kg suchego materiału. LOI 7% odpowiada ubytkowi około 70 g na każdy kilogram suchej masy.

Kalkulator pokaże ujemny wynik LOI, czyli przyrost masy. Najpierw warto sprawdzić suszenie, ważenie i identyfikację próbki. W pewnych procesach materiał może także zwiększyć masę wskutek reakcji chemicznych, dlatego taki wynik wymaga osobnej interpretacji.

Może być jedną z użytecznych informacji. Materiały wydzielające dużo gazów podczas wypału mogą wpływać na powstawanie pęcherzy, pinholi lub innych wad, szczególnie gdy szkliwo zaczyna się topić, zanim odgazowanie zostanie zakończone.

Tak, szczególnie gdy mieszasz własne receptury albo chcesz porównywać partie materiału. Najwięcej informacji daje jednak zestawienie LOI ze skurczem i nasiąkliwością po wypale.

Ostatnia aktualizacja: 28.08.2026